Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2014

Ο ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ, Ο ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΕΥΡΩΠΑΪΣΜΟΥ

Κατα τον Αγγλο συγγραφεα Thomas Browne (1605-1682) "ο θανατος ειναι η θεραπεια για ολες τις ασθενειες", εκτος απο την ασθενεια του χρεους, που η μεταδοση της, κατα το κληρονομικο δικαιο, υπερβαινει το βιολογικο "δικαιο" των νομων του Mendel.

O Pablo Neruda στο ποιημα του "Ο στρατηγος Φραγκο στην κολαση" εγραψε, πως "θανατος απο θανατο δεν εχει διαφορα", ισως γιατι ειχε την τυχη να γνωρισει μονο τη βαρβαροτητα της δικτατοριας του στρατηγου Franco και οχι την κτηνωδια της χρηματοπιστωτικης δικτατοριας, που κυλησε ως τεντζερης και βρηκε το καπακι του ναζισμου στο θαλαμο των αεριων της λεγομενης "Ενωμενης Ευρωπης".

Και ομως, θανατος απο θανατο εχει διαφορα.
Ο συγχρονος Ελληνομαρτυρας καθημερινα  διαπιστωνει αυτη τη διαφορα, οπως για παραδειγμα, πως ο θανατος απο τον καρκινο ειναι λιγοτερο ανωδυνος απο το θανατο απο το χρεος.

Η εθελοντρια γιατρος του Μητροπολιτικου Κοινωνικου Ιατρειου του Ελληνικου Κατερινα Παπαγκικα κατεγραψε με λιγα λογια αυτο το δραμα του Ελληνα, δηθεν "Ευρωπαιου", που σερνει το χορο του Ζαλογγου, επιλεγοντας να πεθανει απο τον καρκινο, παρα να χρεωσει στα παιδια του το κοστος της νοσηλειας του, μετατρεποντας τα ουσιαστικα σε δουλοπαροικους των σαδιστικων διαστροφων των τυραννοευρωδανειστοδεινοσαυρων:

"Η ασθενεια του καρκινου ειναι πολυ ακριβη. Υπαρχουν ανασφαλιστοι ανθρωποι που προτιμουν να χασουν τη ζωη τους απο το να χρεωσουν τα παιδια τους. Επιλεγουν τον θανατο απο ασθενεια απο τον θανατο από χρεη».

H διαπιστωση αυτη της Κατερινας Παπαγκικα, μεσα απο την αμεσοτητα και τη λιτοτητα της διατυπωσης της, κρυβει την αποφασιστικη σοφια του Αισχυλου "θανατος των ανηκεστων κακων ιατρος" και την αφοπλιστικη νουθεσια του Bertolt Brecht "μη φοβαστε περισσοτερο το θανατο απο μια ανεπαρκη ζωη".
Μπροστα στον απανθρωπισμο της ανεπαρκους ζωης του παιδιου του, που θα χρεωθει απο τη νοσηλεια του γονιοτ,  ο Ελληνας καρκινοπαθης γονιος, που με τη βια τον ονομασαν Ευρωπαιο, επιλεγει με την αυτοπεποιθηση του Bertolt Brecht τον ανθρωπισμο, κατα τον Αισχυλο, του θανατου, του ιατρου των "ανηκεστων κακων".

Μηπως υπαρχει ενας, εστω "ισοδυναμος", αντιλογος να επιλεξω τον ευρωπαισμο ή μαλλον τον γερμανισμο αντι του αντιευρωπαισμου - αντιγερμανισμου;

Μηπως υπαρχει εστω και ενας λογος να επιλεξω τη "φιλια" της Ευρωγερμανιας απο το αγεφυρωτο μισος;

Αυτο που δοκιμαζουν σημερα οι λαοι της Ευρωπης δεν ειναι το αποτελεσμα του ανθρωπισμου του Ευρωπαικου Διαφωτισμου, αλλα η πεφωτισμενη δεσποτεια της κτηνωδιας του Γερμανικου ναζισμου, που μπηκε στα σπιτια μας αυτη τη φορα με οπλο το χρημα.

Ο Γερμανος φιλοσοφος και κοινωνιολογος Jürgen Habermas, προσκεκλημενος την Κυριακη στη συνδιασκεψη του SPD (Σοσιαλιστικου Κομματος της Γερμανιας) στο Potsdam, χαρακτηρισε τη διαχειριση της λεγομενης ευρωπαικης οικονομικης κρισης, στην πραγματικοτητα, ευρωπαικης ανθρωπιστικης κρισης, ως "πολιτικο εξευτελισμο ολοκληρων λαων και καταστροφη ολοκληρων γενιων", δηλαδη με απλουστερα λογια ως λαοκτονια και γενοκτονιαν, που μετα την ολοκληρωση της ομιλιας του και την αποχωριση του απο τη συνδιασκεψη, τα καταλοιπα του γερμανικου κομματικου σοσιαλιστικου σωληνα βρηκαν αδικη την κριτικη του σεμνου φιλοσοφου, θεωρωντας τη λαοκτονια και γενοκτονια ως μια απλη και συνηθισμενη περιπτωση δακοκτονιας.
Ο γερμανικος ναζισμος, εξαλλου, εχει σοσιαλιστικα και εθνικιστικα χαρακτηριστικα ως "εθνικοσοσιαλισμος".

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014

ΠΡΟΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟΣ ΑΙΣΩΠΟΣ

"Βελτιον θανειν απαξ ή δια βιου τρεμειν" (Αισωπος)
(Καλυτερα να πεθανεις μια φορα, παρα να τρεμεις - απο φοβο - σ' ολη τη ζωη σου)

"Καλυτερα ενα φρικτο τελος, παρα μια φρικη χωρις τελος" (Μαρξ).

Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2014

ΦΥΛΕΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΑΝΙΣΜΟΣ

(TO ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΕΝΝΙΑΙΟΥ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ)

Η λεγομενη Ευρωπαικη Ενωση ειναι ενα ιστορικο λαθος.

Μια παγιδα του μισους, για να χρησιμοποιησω τα λογια του Albert Camus, που μας δενει με τους χειροτερους εχθρους μας.

Αυτη, λοιπον, η παγιδα του μισους εδεσε τα κρατη της Ευρωπης με τον χειροτερο εχθρο τους, τη Γερμανια.

Τη Γερμανια του αριανισμου, που μετετρεψε τις αριοσοφικες αποψεις του "κοινωνικου Δαρβινισμου", οπως αρχικα διατυπωθηκαν από τους Arthur de Gobineau (1816-1882) και Helena Petrovna Blavatsky (1831-1891) και προσαρμοστηκαν στη γερμανικη συνειδηση απο τους Guido Karl Anton von List (1848-1919) και Jörg Lanz von Liebenfels) (1874-1954) στο ναζισμο και τελικα πηραν σαρκα και οστα, ή μαλλον αφησαν σαρκες και οστα απο τον Führer Adolf Hitler (1889-1945).

Φυλετικος αριανισμος, πολιτικος ναζισμος και οικονομικος αριανισμος.
Η αλυσιδα του θανατου των γερμανων δολοφονων.

Κεντρικο αξιωμα αυτου του εννιαιου φασιστικου δογματος ειναι πως μια φυλη θεανθρωπων του μακρινου παρελθοντος της Βορειας Ευρωπης ηταν περισσοτερο εξελιγμενη, γι' αυτο επρεπε να επιβαλλει αλλοτε τα φυλετικα, αλλοτε τα πολιτικα και σημερα τα οικονομικα της χαρακτηριστικα στην υπολοιπη Ευρωπη, παραγνωριζοντας τη Θουκυδιδεια ιστορικη νουθεσια "αδικούμενοι οι άνθρωποι μάλλον οργίζονται ή βιαζόμενοι".

Δυστυχως, σημερα ο Ελληνας θα πρεπει να συμπληρωσει τον Θεοπεμπτο λογο του Αγιου Κοσμα του Αιτωλου:

"Δεκα χιλιαδες χριστιανοι με αγαπωσι και ενας με μισει.
Χιλιοι τουρκοι με αγαπωσι και ενας οχι τοσον.
Χιλιαδες εβραιοι θελουν τον θανατο μου και ενας όχι"
με τη φραση:
Εκατομμυρια γερμανοι θελουν το θανατο μου  και μια περισσοτερον.

Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2014

ΦΙΛΟΖΩΙΚΟΝ

DIE REINHEIT DER HUNDERASSE ÜBER ALLES

(Η ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΤΩΝ ΣΚΥΛΩΝ ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ)

ΤΟ ΤΣΙΠΟΦΟΡΟ ΤΣΟΜΠΑΝΟΣΚΥΛΟ

"Ein Volk, das nicht auf die Reinheit seiner Rasse achtet, geht zugrunde" Rudolf Hess
(Ενας λαος που δεν προσεχει τη φυλετικη του καθαροτητα θα φθαρει)

Μετα την εξαντληση της φοροδοτικης ικανοτητας των ελληνων απο τις φοροεπιδρομες, προστιμολογησεις και προστιχολογησει, ηρθε η σειρα των ζωων συντροφιας να παρουν τη σκυταλη της αποπληρωμης του βιωσιμου χρεους, ως παρανθρωπιως κειμενων, τουτεστιν παρακειμενων.

Υστερα απο τα ζωα συντροφιας, φανταζομαι θα ακαλουθησουν τα λεγομενα "ισοδυναμα", οπως πχ οι κοτες, οι κατσικες, τα γουρουνια, τα τζακια, τα μαγκαλια, τα δεντρα, τα φυτα και τα λαγκαδια, που καθιστουν ανεξαντλητες τις δυνατοτητες αυτοχρηματοδοτησης και αναπτυξης της ελληνικης οικονομιας.

Η Εθνικη Βιομηχανια Οπλικων Συστηματων, η πετρα του σκανδαλου των σκληρων διαπραγματευσεων δανειστων και δανειζομενων, μπορει να μετατραπει σε Εθνικη Αναπτυξιακη Βιομηχανια Μαγκαλιων.
Το Μονοξειδιο του Ανθρακα (CO) εχει ουτως ή αλλως την ιδια αποτελεσματικοτητα στην παραγωγικοτητα θυματων με τα οπλικα συστηματα.

Ανωδυνος και αναιμακτος θανατος, ο θανατος με μονοξειδιο του ανθρακα, που κατα την ομολογια του γιατρου Dr. Karl Brandt, που τον επελεξε για τους θαλαμους των αεριων των στρατοπεδων συγκεντρωσης της πρωτης γερμανικης κατοχης (Γ Ραιχ), ηταν η "ανθρωπιστικη" του παραμετρος, που στο στρατοπεδο συγκεντρωσης του ευρω της δευτερης γερμανικης κατοχης (Δ Ραιχ) εχει το στιγμα της πεινας, που του στερει αυτη την ανθρωπιστικη ολοκληρωση.

Μετα τις μυθολογικες φυσιογνωμιες των καλικαντζαρων και των αναστεναριδων (ΣΔΟΕ-Φ = Σωμα Διωξης Οικονομικου Εγκληματος Φωτιας), που θα προστιμολογουν τους εφαψιες των τζακιων και μαγκαλιων, θα κανει την εμφανιση της η γραφικη φιγουρα του μπογια (ΣΔΟΕ-Σ = Σωμα Διωξης Οικονομικων Εγκληματων - Σκυλων).
Προσοχη οχι σκυλαδικων.
Αυτα εχουν τη φιλοσοφια και την οικονομικη ηθικη τους:

"Το `χει μοίρα το αλάνι,
πάντα κάποιος να το πιάνει.
Το `χει η μοίρα του προδότη,
Να τον λεν καλό στρατιώτη"
(ποιηση Νικος Βαξαβανελης, μουσικη Βασιλης Κελαϊδης, και ευτυχως μονο δια φωνης Νοτη Σφακιανακη, προς αποτροπη της θεωριας των ακρων).

Αναμεσα στα αλλα, που αναφερονται στο νομοσχεδιο του υπουργειου Αγροτικης Αναπτυξης και Τροφιμων*, το οποιο, συμφωνα με την ιστοσελιδα iefimerida.gr, ψηφιστηκε στη Βουλη το βραδυ της Δευτερας, γινεται υποχρεωτικη η σημανση με τσιπ των τσομπανοσκυλων της αποικιας του χρεους, προφανως για την προσαρμογη σωματοτυπικως της επερχομενης ηλεκτρονικης σημανσης των ανθρωπων.

Αν ομως ο λυκος κατασπαραξει και καταβροχθισει το τσιποφορο (με την τσιπα, τη ντροπη του φορου) τσομπανοσκυλο, γινεται τσιποφορος ο λυκος, οποτε η "προστασια" των τσομπανοσκυλων μεταβιβαζεται στον λυκο τσιποφορικως και φαγοπροφορικως...

Και το ναζιστικο κερασακι στην τουρτα της ζωοπροστιμολογιας και ζωοπροστιχολογιας:
"Απαγορεύεται η εισαγωγή και εμπορία σκύλων που είναι ακρωτηριασμένοι".

Η καθαροτητα ης φυλης των σκυλων über alles;
Ή μηπως ο κινδυνος οι εισαγομενοι ακρωτηριασμενοι σκυλοι να διεκδικησουν συνταξιοδοτικα δικαιωματα αναπηρικης συνταξης;

* Τελικα, αναρωτιεμαι, γιατι τα σκυλια ανηκουν στο γνωστικο αντικειμενο της εξουσιας του υπουργειου Αγροτικης Αναπτυξης και Τροφιμων, αφου ουτε καλλιεργουνται, ουτε, τουλαχιστον, επι του παροντος τρωγονται, εκτος και αν θελουν να μας θυμισουν τη ναζιστικη σκυλοφαγια και γατοφαγια, που εζησαν οι προγονοι μας στην πρωτη κατοχη των παρα φυσιν "φιλων μας", δια της βιας δανειοληπτων και δυστυχως σημερα και δανειστων μας...

Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2014

ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

"Ανηρ δεδμημενος ουτε τι ειπειν ουθ ερξαι δυναται, γλωσσα δε δεδεται"
(Θεογνις)
(Ο ανδρας που χτυπηθηκε απο τη φτωχεια δεν εχει τι να πει και τι να κανει, η γλωσσα του ειναι δεμενη)

Βεβαια, οταν πολλοι αναρωτιουνται για την ελλειψη αντιδρασεων στη λαιλαπα της χρηματοπιστωτικης βιας στη χωρα μας, που σαρωνει τα ανθρωπινα δικαιωματα, εκτος απο την παραπανω προσεγγιση του Θεογνι, θα πρεπει να αναλογιζονται και τη μαρξιστικη ερμηνεια της ελλειψης ταξικης συνειδησης.
Μια κατα φαντασια μεσαια ταξη πεταχτηκε στο περιθωριο της κοινωνικης αθλιοτητας του λουμπεν προλεταριατου, πριν προφτασει να προσδιορισει την ταξικη της συνειδηση στο χωρο του προλεταριατου.

Η φτωχεια, λοιπον, εδεσε τη γλωσσα των ελληνων ή η ελλειψη της ταξικης συνειδησης;

Εξαλλου, καμια επανασταση δεν εγινε απο χορτατους.

Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2014

ΒΙΒΛΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ, ΑΚΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΚΚΙΣΜΟΙ*

ΠΕΡΙ ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 25,16) 
       
"Μέλι εὑρὼν φάγε τὸ ἱκανόν, μήποτε πλησθεὶς ἐξεμέσῃς"
(Οταν βρεις μελι, να φας οσο ειναι αρκετο, ώστε να μην παραχορτασεις και κανεις εμετο)

ΠΕΡΙ ΒΡΩΜΙΚΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 25,4)

"Τύπτε ἀδόκιμον ἀργύριον, καὶ καθαρισθήσεται καθαρὸν ἅπαν"

(Κατεργασου - σφυρηλατωντας - το ακαθαρτο αργυριο, και θα καθαρισθει ολοκληρο, να γινει καθαρο)

(Προταση σχεδον πλαστογραφιας)

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ

* Ο "ΑΚΙΣΜΟΣ" ανηκει στην προσφατη Ελληνικη πολιτικη ιστορια και ειναι σε ολους γνωστος.
Ο "ΑΚΚΙΣΜΟΣ", συμφωνα με το Λεξικο των Liddell και Scott, προερχεται απο το ρημα ακκιζομαι και ακκω, τουτεστιν, προσποιουμαι αδιαφορια, ιδιαιτερα οι γυναικες "τα μεν ουν γυναια..., ηκκιζετο" (Φιλιππιδης)  ή προσποιουμαι αγνοια, καμωνομαι, "οισθα, αλλ' ακκιζει" (Πλατων: Γοργιας).

Τελικα, οπως φαινεται, η λεγομενη μεταπολιτευση κατορθωσε να εννοποιησει τις δυο εννοιες σε μια.
Ειτε με ένα, ειτε με δυο κ.

Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2014

LE MESSAGE NON LU

(AΔΙΑΒΑΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ)

Μonologue physique et métaphysique à mon chien
(Φυσικος και μεταφυσικος μονολογος στο σκυλι μου)

(ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ "ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ")

Αγαπημενη μου Claudine,

Θα μπορουσα αυτο το μηνυμα να το γραψω στη Γαλλικη γλωσσα, που χρησιμοποιω και στον τιτλο, για να σαρκασω αυτο που σου στερησε η φυση, να εισαι Ελληνιδα με Γαλλικο ονομα και αδυναμια γραφης και αναγνωσης, οχι μονο της Γαλλικης και της Ελληνικης γλωσσας, αλλα και καθε αλλου τεχνητου επινοηματος της επικοινωνιας.

Αγαπημενη μου Claudine,

Μιλησα σε ανθρωπους που ξερουν γραφη και αναγνωση και εχουν το λεγομενο "χαρισμα" της λογικης και της επικοινωνιας, για το αδιεξοδο και την αδυναμια να τους προσφερω εμπρακτα την αγαπη μου, μεσα στον χρηματοπιστωτικο απανθρωπισμο της χωρας μας, που εχει ορθωσει ενα τειχος απελπισιας μπροστα στους νεους και ερειπια απαξιας πισω στους μεγαλυτερους, σ' ενα εκκρεμες αδιεξοδου κοινωνικου τρομου, που το ονομασαν "σωτηρια".

Αγαπημενη μου Claudine,

Δεν θα τολμουσα να πικρανω την καρδουλα σου, μιλωντας σου για την αριθμητικη του καπιταλισμου.
Για το εισοδημα των 85 πλουσιοτερων ανθρωπων του κοσμου, που ειναι "ισοδυναμο", για να χρησιμοποιησω το γνωστο λεξιλαγνειακο νεολογισμο, με το εισοδημα των 3,5 δισεκατομμυριων φτωχοτερων, δηλαδη του μισου πληθυσμου της γης.
Για το σαφες και αδιαμφισβητητο "πρωτογενες πλεονασμα" της αδυναμας των 7 απο τις 10 οικογενειες της χωρας μας να θρεψουν τα παιδια τους.
Για την απαιτηση της ευρωπαικης αλληλεγγυης, να ζησουμε με αυτα που εχουμε και να πεθανουμε με αυτα που δεν εχουμε, επιβαλλοντας ουσιαστικα την αλληλεγγυη του θανατου απο αυτη της ζωης.

Αγαπημενη μου Claudine,

Δεν θα τολμουσα να πικρανω την καρδουλα σου, μιλωντας σου για άλλο ενα εγκλημα που διεπραξα ως μελος εγκληματικης οργανωσης της κοινωνικης συνειδησης των ανθρωποειδων, να συμβαλω στην εξορια του μικρου αδεσποτου "παππουλη" πια, του Sheep-ακου, γιατι οι γιατροι εκριναν, πως αποτελει αλλεργιογονο παραγοντα, επικινδυνο για την υγεια αλλεργικου μελους της οικογενειας.

Ενα άλλο εγκλημα μου εγινε σε βαρος σου, παλι υστερα απο τη συσταση των γιατρων, αυτη τη φορα των κτηνιατρων, που μ' επεισαν πως η στερηση των βιολογικων αναγκων και των κοινωνικων  δικαιωματων, οπως αυτων της τεκνοποιιας και της μητροτητας, με τη στειρωση, προσφερει στατιστικα πλεονεκτηματα προφυλαξης απο τον καρκινο της μητρας.
Οι ανθρωποι, ομως, διατηρουν το δικαιωμα να μη διαπραττουν αυτον τον ακρωτηριασμο για την προστασια τους, επιλεγοντας την απροσδιοριστια απο τη θεωρια των πιθανοτητων.

Ετσι, μετα την πρωτη και μοναδικη σου τεκνοποιια, ασκησαμε αυτη τη βαναυση εξουσια, χωρις τη συγκαταθεση σου, σε βαρος σου κι' εσυ περιοριστηκες με την ευγενικη καρτερια σου στην απεραντη φροντιδα ενος τοτεμ, ως παιδι - υποκαταστατο. Το υφασματινο κουνελακι σου.

Ακομα ενα άλλο εγκλημα μου ηταν προς τα δυο παιδια σου, που οταν γεννηθηκαν αποφασισαμε να συγκατοικησουν μαζι σου και μαζι μας, τη Chloé και τη Jagie, που τη γραφω σε ολα τα κειμενα μου παντα δευτερη, οχι για λογους φυλετικης διακρισης που ειναι μαυρη, αλλα για λογους ηλικιακης ταξης, αφου ειναι η μικροτερη απο τα επτα παιδακια σου, ενα αλλο εγκλημα μου, λοιπον, ηταν προς τα δυο παιδια σου, που τα στερησα κάθε σεξουαλικο δικαιωμα, επειδη η τεκνοποιηση τους θα αποτελουσε βαρος.

Αγαπημενη μου Claudine,

Aυτα που εγραψα και ειπα, μαλλον, οπως φαινεται, δεν μπορεσαν πολλοι να τα αντιληφθουν, απλα γιατι τα προσεγγισαν με τα εργαλεια της τεχνητης ανθρωπινης γνωσης και της κατευθυνομενης νοησης, ακομα και τη ψυχοπαθολογια τους, χαρακτηριζοντας μου αλλοτε ως καταθλιπτικο, γιατι εδειχνα να υποκυπτω στη βαρβαροτητα του συστηματος της εξουσιας, αποδεχομενος την αδυναμια μου να το πολεμησω και αλλοτε ως παρανοικο οταν πνευματικα το πολεμησα.
Μα η λεγομενη καταθλιψη δεν ειναι τιποτα αλλο απο τη φυσιολογια του συμβιβασμου και η παρανοια η φυσιολογια της αντιδρασης.
Αυτος ειναι ο διπολισμος της φυσιολογιας και οχι της ψυχοπαθολογιας.

Αγαπημενη μου Claudine,

Εσυ, ειναι σιγουρο, πως δεν θα μπορεσεις να διαβασεις αυτο το μηνυμα, γιατι δεν εχεις το βιολογικο δικαιωμα της γραφης και της αναγνωσης, που σου στερησε ο Παντοδυναμος, αν δεχτουμε τη θεωρια της δημιουργιας ή η εξελιξη των ειδων, αν δεχτουμε τη θεωρια της βιολογιας,  αλλα ειναι σιγουρο, πως εχεις το πλεονεκτημα της απολυτης επικοινωνιας, αφου μπορεσαμε να "συνεννοηθουμε" περα απο τα ανθρωπινα μετρα και περα απο την απλοϊκη καθημερινοτητα, που με περισση ετοιμοτητα ανταποκρινοσουν αμεσα και χωρις περιστροφες σε απλα παραγγελματα, οπως "που ειναι το κουνελακι", "παμε κατω", "παμε πανω", "που ειναι η γατουλα", "παμε στα πουλακια", και αλλες φυσικες ιστοριες για φυσικα οντα και οχι τεχνητες νοημοσυνες, που εμειναν ως καταλοιπα της καυσης στα κρεματορια της γνωσης και της εξουσιας.

Δεν εχουν αξια για σενα, οπως και για καθε φυσιολογικο εμβιο ον, ο Dow Jones, ο Nasdaq, ο Nikkei, ο DAX, ο CAC 40, το ΑΕΠ, ουτε καν αυτο το νεο οπλο της μαζικης εθνικης μας καταστροφης, το περιφημο "πρωτογενες πλεονασμα", που περιφερεται σαν την ασωματη κεφαλη στα τηλεοπτικα ορνιθοτροφεια απο "δημοσιογραφους" - πετεινα του καπιταλισμου και το οποιο θα μεινει στην ιστορια ως ο συγχρονος θαλαμος των αεριων, του στρατοπεδου συγκεντρωσης του ευρω.

Αγαπημενη μου Claudine,

Εσυ, ειναι σιγουρο, πως δεν θα μπορεσεις να διαβασεις αυτο το μηνυμα, αλλα ειναι πιο σιγουρο, πως μπορεσαμε να "συνεννοηθουμε" περα απο τα ανθρωπινα μετρα, εκει στην γραμμη του συναισθηματικου οριζοντα, που σβυνουν τα κυματα της ιδιοτελειας και αρχιζει η ερημος της αγαπης.
Δεν αμελησες ποτε τις προσωπικες μας στιγμες, γιατι ηξερες αλανθαστα την αναγκη της σιωπηλης επικοινωνιας.

Κάθε βραδυ στις 20.30 πχ  απαιτουσες να ικανοποιησεις την αναγκη μου αυτη, γνεφοντας μου επιμονα με τα χερακια σου και κοιταζοντας μου απαιτητικα με τα ματακια σου και μολις επαιρνα το δρομο ετρεχες να προφτασεις να με υποδεχθεις στο κρεβατι, οπου ωρες ολοκληρες απολαμβανα τον υπνο σου στον υπνο μου και την αγρυπνια σου στην αγρυπνια μου.

Δεν γελασες ποτε, γιατι δεν εχεις αυτο το ελαττωμα της εκκωφαντικης υποκρισιας, αλλα δεν εχασα ουτε μια φορα την απολαυση της χαρας σου.
Δεν εκλαψες ποτε, γιατι δεν ειχες αυτο το ελαττωμα της υστερικης φοβιας, αλλα δεν εχασα ουτε μια φορα την  εσωτερικη μεγαλοφροσυνη του πονου σου, που εβρισκα παντα τον τροπο να ξεχωριζω, προσφεροντας την αδυναμια μου ως αντιδοτο της δυναμης σου.

Αγαπημενη μου Claudine,

Δεν σου μιλησα ποτε για την εποχη του Παρισινου Μαη του 1968, γιατι δεν ηθελα να μαθεις τα λαθη της γενιας μου, που παραδωσαμε τη νεανικη και επαναστατικη μας αθωοτητα στην πλανη της "αστικης δημοκρατιας", που ερριξε ως δολωμα στην εξεγερμενη τοτε Γαλλια ο πολυμηχανος στρατηγος Charles de Gaulle, προς τον οποιο η υποληψη μου σταθηκε μετεωρη σε μια μοναχα φραση του "οσο περισσοτερο γνωριζω τους ανθρωπους, τοσο περισσοτερο αγαπαω τα σκυλια", γιατι δεν ξεκαθαρισε αν τη λεξη "σκυλια" τη χρησιμοποιουσε με τη ζωικη της αθωοτητα ή το δικαιο του εξανθρωπισμου της κτησης της αθωοτητας και του μετασχηματισμου της σε βαρβαροτητα.
Αν, πραγματι, τη χρησιμοποιουσε με την πρωτη της εννοια, θα μπορουσα να την αναστρεψω, λεγοντας πως οσο περισσοτερο γνωριζω τα σκυλια, τοσο περισσοτερο μισω τους ανθρωπους.

Αγαπημενη μου Claudine,

Ένα απο τα συνθηματα του Παρισινου Μαη ηταν;
"Le patron a besoin de toi, tu n'as pas besoin de lui" (Το αφεντικο εχει αναγκη εσενα, εσυ δεν εχεις αναγκη αυτον).

Η ανθρωπινη απληστια χαρακτηριζει τους διποδους συντροφους σας αλλοτε ως "ιδιοκτητες", αλλοτε ως "κυριους" και αλλοτε ως "αφεντικα", αποκαλυπτοντας μια ηθικη διασταση της καπιταλιστικης διαστροφικης ταξικης συνειδησης του ανθρωπου.

Ως "αφεντικο" σου, λοιπον, Claudine ομολογω, πως απο το συνθημα του Παρισινου Μαη ελλειπε η περιπτωση της αναγκης μου για σενα, οπως ελλειπε η κριτικη λογικη απο την αποψη που διατυπωσε χθες σε διαλεξη του στο Γαλλικο Ινστιτουτο των Αθηνων ο Alain Badiou, προσπαθωντας να αποδομησει μερικα τον Rimbaud* ή να αναδομησει την αληθινη ζωη που γκρεμιστηκε στη χωρα μας, πως "η αληθινη ζωη δεν είναι απουσα, οπως το ηθελε ο Rimbaud. Η αληθινη ζωη δεν ειναι ποτε απολυτως απουσα. Αρκει να μη φτασουν στην εξουσια εκεινοι που ειναι ερωτευμενοι μαζι της κι εμεις να μη σηκωσουμε τα χερια ψηλα. Η ζωη εξαρταται απο εμας".
Δυστυχως, η αληθινη ζωη θα ειναι απουσα, ακομα και αν φτασουν στην εξουσια εκεινοι που ειναι ανεραστοι μαζι της, εστω κι' αν εμεις δεν εχουμε σηκωσει τα χερια ψηλα, γιατι οι διαστροφες των ανεραστων αποτελουν τις συνηθεστερες παρεκκλισεις της γενετησιας ορμης, ακομα και αυτης της γενετησιας ορμης της εξουσιας.

Αγαπημενη μου Claudine,

Καποιος αγνωστος, ισως και ασημαντος σαν και μενα, ειπε πως "αν οι σκυλοι δεν πηγαινουν στον παραδεισο, τοτε προτιμω να τους ακολουθησω εκει που πανε".

Εγω ειμαι σιγουρος, πως δεν μπορει να υπαρχει παραδεισος, απο τον οποιο θα απουσιαζει το συμβολο της πιστοτητας.

Γι' αυτο, αγαπημενη μου Claudine, ειναι σιγουρο, πως εκει καπου θα χαθουμε.
Εκει καπου θα τελειωσει το ταξιδι της μυστικης μας επικοινωνιας, που θα θυμασαι, φανταζομαι, πως αρχισε με τη δυσπιστια σου, οταν πρωτοσυναντηθηκαμε, αν αξιζα την αγαπη, την εμπιστοσυνη και τη φιλια σου.
Εσυ θα πας στη θεση σου στον παραδεισο κι' εγω θα ειμαι εξω απο αυτον.

Αγαπημενη μου Claudine,

Δυο ηταν τα μεγαλα λαθη της ζωης μου.
Η αγαπη και ο νοστος.
Αυτο το διδυμο Ελληνικο παθος, που εφερε τον Οδυσσεα πισω στην Ιθακη και οδηγησε τα βηματα μου στην Ελλαδα σε κάθε ταξιδι, οταν αποφασιζα να την εγκαταλειψω για παντα.
Ελπιζω να μην επαναλαβω τα ιδια λαθη, της αγαπης και του νοστου για τη ζωη, στο τελευταιο μεγαλο ταξιδι.
Εξαλλου, παραφραζοντας τα λογια του Rimbaud*, θα ελεγα πως ο θανατος ειναι μια φαρσα, που θα πρεπει να την υπομεινουν ολοι.

* Ο Rimbaud χαρακτηριζε τη ζωη ως μια φαρσα που πρεπει να την υπομεινουν ολοι.