Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011

ΤΑ ΘΥΡΑΝΟΙΞΙΑ ΤΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ


Βερολίνο, 09/02/2011

ΠΟΣΤΛΟΥΝΤΙΟ ΣΤΟ ΑΠΟΜΕΣΗΜΕΡΟ ΕΝΟΣ ΚΑΥΛΟΥ


Η Κατοχική Κυβέρνηση της Οικονομικής Χούντας θα πρέπει να αναθέσει στους ασκούντες το face control του κυβερνητικού μηχανισμού των πολιτικών οργίων κατά του λαού να κάνουν τα θυρανοίξια  της βλακείας, που δεν μπορεί να αποτελεί αποκλειστικό κυβερνητικό προνόμιο. Τον Εωσφόρο της ασύντακτης συνταγματικότητας, που άνοιξε την πόρτα της εν ζωή κόλασης (Η ζωή εν τάφω), αυξάνοντας με νόμο το προσδόκιμο της ζωής, προκαταλαμβάνοντας ακόμα και τη βούληση του Υψίστου και τον Αρχάγγελο της οικονομημένης οικονομίας, που έκλεισε την πόρτα του επίγειου παράδεισου  (Άξιον εστί μεγαλύνει σε των πάντων κτίστην), για να αποκλείσει από την εγκόσμια βασιλεία τους συνδαιτημόνες του παγκάλου αντιπροέδρου, ώστε ο αντί του προέδρου ασκών χρέη αντικομουνιστή, άξιοι και οι δύο εγγονοί των κομμουνιστοφάγων παππούδων τους, να απολαύσει μόνος του τον μόσχον τον σιτευτόν, ουκ ελαττωθησόμενον εκ της συμφαγείας του με τους πολίτες.

Σε ανάμνηση των θυρανοιξίων της βλακείας θα μπορούσε να αντικατασταθεί το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη με το μνήμα του Γνωστού Πολιτικού, κρατούντος τα Κουρεία και πουρεία υπάρχοντά του, δια των οποίων άσκησε το φαυλότερο των επιτηδευμάτων.

Για την ενσωμάτωση και μιας οικολογικής παραμέτρου από την Άπω Ανατολή, στο πλαίσιο της πράσινης ανάπτυξης, θα μπορούσαν οι παρακείμενοι Στύλοι του Ολυμπίου Διός να χρησιμεύσουν ως Torii(1) για την ανάπαυση των κατάκοπων πολιτικών πουλιών (πεών), που δεν είναι απλά οι αγγελιοφόροι, αλλά τα βιολογικά όπλα μαζικής καταστροφής των πολιτικών θεών.

Μετά το Πρελούντιο(2) στο απομεσήμερο ενός Φαύνου(3) του Debussy, το Ποστλούντιο(4) στο απομεσήμερο ενός Καύλου(5).

Υ.Γ.
Προς την κυρία Merckel, στη χώρα της οποίας βρίσκομαι αυτές τις μέρες. Ευφυής, αλλά ατελής, η σκέψη της να συνδυασθεί ευθέως ανάλογα ο χρόνος συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο της ζωής. Για την ολοκλήρωσή της, όμως, θα πρότεινα το προσδόκιμο της ζωής να συνδυασθεί αντιστρόφως ανάλογα με τα κέρδη του κεφαλαίου, έτσι θα επέλθει ισορροπία στον ετοιμόρροπο τραπεζικό καπιταλισμό.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

  1. Τα Torii είναι αψίδες στις εισόδους των παραδοσιακών Βουδιστικών ναών στην Ιαπωνία, που προορίζονται ως αναπαυτήρια των πουλιών, τα οποία θεωρούνται αγγελιοφόροι των θεών. Απορώ πώς δεν πήρε είδηση αυτή την οικολογική διάσταση της θρησκείας η πάσχουσα απο σύνδρομο υπεραναπλήρωσης, ψηλοπάπουτση (πρόσεξε καλά το η στη λέξη, δαίμονα του τυπογραφείου) υπουργός για να κηρύξει τη θρησκεία ως χώρο φυσικού κάλλους (με δύο λ, στην πολιτική γραμματεία είναι εύχρηστη  η version με ένα λ).
  2. Εισαγωγικό μέρος. Ο Debussy συνέθεσε το έργο αυτό ως πρελούντιο στο ομώνυμο ποίημα.
  3. Το Απομεσήμερο ενός Φαύνου είναι ποίημα του Mallarme (e avec accent aigu, Αμερικανοφαύνοι κομπιουτεράδες), που αναφέρεται στη Ρωμαϊκή θεότητα του Φαύνου, με αντιφατικό χαρακτήρα, άλλοτε μοχθηρό και άλλοτε λάγνο, αρεσκόμενο στις ηδονές του έρωτα και τις διασκεδάσεις. Τυχερέ Berlusconi σου προσφέρω θείο άλλοθι για τους συμπλεγματικούς συμπατριώτες σου δικαστικούς, που χωρίς θεϊκά πρότυπα, αντί να κοιτάνε τα ροζιασμένα χέρια τους από τη χειροκίνητη πεοθωπεία, αλληθωρίζουν λιγουρευόμενοι τα αρνάκια του γάλακτος που θηλάζεις, αγνοώντας ακόμα και τις δέκα εντολές του Μωυσή "ουκ επιθυμήσεις όσα τω πλησίω σου εστί", για τις παραβάσεις των οποίων είναι υπόλογοι έναντι θεού και ανθρώπων.
  4. Καταληκτικό μέρος
  5. Ελληνική πολιτική πολυθεϊστική θεότητα (εναλλακτικός Τριακοσιοθεϊσμός) (τύφλα να 'χει ο Δωδεκαθεϊσμός), που κατοικεί στην πλατεία Συντάγματος των Αθηνών και κατελείπει το λαό γαμημένο και δαρμένο, ξεσχισμένο και πεινασμένο. Τουλάχιστον ο κακόμοιρος Φαύνος προκλήθηκε, κατά το ποιητικό κείμενο, από τις ακατάδεχτες παρθένες της Λέσβου, που βολεύονταν μεταξύ τους ως υπηρεσία εσωτερικών υποθέσεων της σεξονομίας, ενώ ο καλόμοιρος Καύλος, κατά την χωρίς μυθολογική υπόσταση πρόσφατη πολιτική Ελληνική ιστορία, παίρνει σβάρνα το λαό, βιάζοντας απροκλήτως και αδιακρίτως, παραπονούμενος μάλιστα σφόδρα για τη λαϊκή αχαριστία και δυσαρέσκεια με το "παρακαλετό μουνί, ξυνό γαμήσι".


ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ
Τελικά οι παραπομπές μου άρχισαν να γίνονται μεγαλύτερες από το θέμα, θυμίζοντας όψιμη coda* του Beethoven.

*Καταληκτικό μέρος ενός μουσικού έργου (κατακλείδα), αδιάφορο αισθητικά και χωρίς θεματικά στοιχεία. Ο Beethoven του προσδίδει θεματική υπόσταση, αισθητική αξία και μεγάλη ανάπτυξη.

Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011

ΑΠΛΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΥΡΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ




Berlin, 07/02/2011



ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ, ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ


Ο υιός της Αμερικανίδος πρωθυπουργευοντομήτορος της Κατοχικής Κυβέρνησης της Οικονομικής Χούντας, ανέβαλε το  προγραμματισμένο από μητρικό πατριωτικό καθήκον ταξίδι του στην Αίγυπτο για το "δεύτε τελευταίον ασπασμόν" στον Μουμπάρακ, του οποίου, παρά τις προβλέψεις, δεν επήλθε ακόμα ο προσδοκώμενος πολιτικός θάνατος!


Ο επί των πυρηνικών ειδικός ιεραπόστολος, που απέστειλε νωρίτερα ο Άραψ(1) πρόεδρος της προεδροκτόνου χώρας, δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει την αλυσιδωτή αντίδραση της λαϊκής σχάσης(2) με τα πυρηνικά γκαζάκια, που τοποθέτησε στο εγκεφαλικό στέλεχος(3) της χώρας, γι' αυτό και κρίθηκε απαραίτητη η μεταστοιχείωση σε συνδεσμολογία λαϊκής σύντηξης(2).


Ως λόγος της ματαίωσης της επίσκεψης εικάζεται η επίμονη των Αιγυπτίων να τον μεταφέρουν στην πόλη μετά βαΐων και κλάδων, καθήμενο επί μη υβριδικού πώλου όνου(4), άδοντας το "Agnus Dei, qui tollis peccata mundi" (Ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου).
Ο ίδιος δεν ήθελε να αλλάξει τις ιππευτικές του συνήθειες, καθήμενος μόνον επί υβριδικού πόπουλου κώλου, υμνούμενος με το "Benedictus qui venit, in nomine Domini" (Ευλογημένος ο ερχόμενος, εν ονόματι Κυρίου" (Αμερικανού κυρίου), το οποίο ο λαϊκός Αιγυπτιακός χορός δεν μπόρεσε να αποστηθίσει ακόμα.


ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

  1. Η λέξη Άραψ δεν υποκρύπτει κανένα εθνολογικό - φυλετικό ρατσιστικό υπονοούμενο, για να μην προκαλέσω και την μειοψηφικών συμφερόντων Διεθνή Μεταφορική Μεταναστευτική Εταιρεία ATC ("Alavan - Tsipras Company"), αλλά χρησιμοποιείται ως επίθετο με την Αρχαία Ελληνική της έννοια μαύρος, όπως στη φράση "Άραψ καπνός".
  2. Ζητώ συγγνώμη από ορισμένους φίλους μου, που τους ταλαιπώρησα επικαλούμενος δυσνόητα σ' αυτούς μαθηματικά μοντέλα. Σήμερα, νομίζω πως τους  ανακουφίζω, ανοίγοντας τον ορίζοντα της πυρηνικής φυσικής.
  3. Μέρος του εγκεφάλου στο οποίο βρίσκονται ζωτικά κέντρα, π.χ. της αναπνοής και από το οποίο διέρχονται όλες οι ανιούσες και κατιούσες οδοί, που συνδέουν τον ανώτερο εγκέφαλο με την περιφέρεια, ευτυχώς χωρίς διόδια και χωρίς καμία παράπλευρη κυκλοφορία, γιατί ο Πάνσοφος Δημιουργός, ουδεμίαν σχέσιν έχων με τους εν Ελλάδι οικονομολάτρεις μπακαλόγατους και μιζαδόρους,τα πάντα εποίησεν  κατ' οικονομίαν και όχι για οικονομία.
  4. Αυτό θα αποτελούσε προσβολή για τον μεγάλο οραματιστή της πράσινης ανάπτυξης, που στις προτεραιότητες των διαρθρωτικών παρεμβάσεών του είναι ακόμα και η πράσινη αλλαγή του χρώματος του σπέρματος, ώστε να αντιμετωπισθεί εν τη γενέσει της η πράσινη συνείδηση. Καθοριστική ήταν η παρέμβαση του συνταγματολόγου νομοπλαστουργού της υγείας, του παιδιού θαύματος, που κατάφερε σε τρεις μήνες να κατακτήσει εμβριθώς το γνωστικό αντικείμενο των επιστημών της ιατρικής και φαρμακευτικής, πως αντί για λευκούς Έλληνες με πράσινη συνείδηση θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε με μετάλλαξη σε πράσινους Έλληνες, δηλαδή εξωγήινα UFO, με λευκή συνείδηση, πιστούς κλώνους των αλήστου μνήμης πρασινοφρουρών του Πανελλήνιου Σοσιαληστρικού Καταντήματος (ΠαΣοΚ).

Υ.Γ.
Υπάρχουν πράγματι καλύτερες μέρες. Να είσαι στο Βερολίνο, με Γαλλική παρέα, βλέποντας arte, να περιμένεις να συναντήσεις αύριο τον μεγάλο πιανίστα Alfred Bendel, όχι πια ως πιανίστα που τον απολαύσαμε τόσα χρόνια, αλλά ως ποιητή και ομιλητή με θέμα το χιούμορ στη μουσική (ο άνθρωπος είναι 80 χρονων αειθαλής, με επίγνωση του ανθρώπινου μέτρου, που δεν μπορεί να προκαλέσει τα βιολογικά του όρια ως πιανίστας) κλπ, κλπ και να σκέφτεσαι το μεγαλύτερο ανέκδοτο, που λέγεται κυβέρνηση της Ελλάδας.

Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011

ΚΥΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΜΜΕ ή ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ


ΗΜΙΘΕΟΙ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ ΔΟΞΗΣ

Βλέποντας στην τηλεόραση* τους πρωθυπουργεύοντες, τοπικούς τοποτηρητές της διεθνούς τραπεζοκρατικής σταθερότητας (ISBS) (International Stability Bank System), της Ελλάδας και της Ιρλανδίας να αστεΐζονται χασκογελώντας στη σύνοδο της ΕΕ, έφερα στη μνήμη μου την Αρχαία Ελληνική σοφία και άρχισα να γελάω και εγώ, μια και "το γέλιο είναι μεταδοτικό", όπως έλεγε κάποτε ο Ελληνικός λαός, όταν ακόμα γελούσε:

“Γελά δ’ ο μωρός καν τι μη γελοίον ει”
(Γελάει ο ανόητος και αν ακόμα δεν υπάρχει κάτι το γελοίο)
(Πιττακός ή Μένανδρος).

“Γέλως άκαιρος εν βροτοίς, δεινόν κακόν”
(Το άκαιρο γέλιο στους θνητούς είναι άσχημο κακό)
(Αριστοτέλης ή Μένανδρος).

Παρηγορήθηκα με τη σκέψη, πως ο τηλε-εφιάλτης δεν αφορούσε γέλιο θνητών, αλλά ημίθεων της αθανάτου πολιτικής βλακείας δόξης.

*Αμάρτησα για το κυνοβούλιό μου, μια και έγινα από ανάγκη χρήστης των ΜΜΕ, της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου για παρέα, και του εντύπου τύπου για τις λεπτές και χοντρές ανάγκες των αξιοτίμων μελών του! Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση από το να βλέπω το μαύρο διαμάντι μου, την Jagie, να κατουράει με παρατεταμένη ευφροσύνη, ή τη μοναδική παμπόνηρη ξανθιά μου, την Chloé, να χέζει φευγαλέα με εμπρεσιονιστικό στυλ πάνω στα έντυπα κληροδοτήματα του Λαμπράκη. Δυστυχώς οι αριστοκρατικές αρχές της Βασιλομήτορος Claudine μού στερούν το τριτημόριο της χαράς, αφού την οδηγούν πάντα στο μπαλκόνι.

ΥΓ
Για τον τονιστή του κειμένου, που εμφορείται από τον Αμερικανικό "λογιοτατισμό" της ηλεκτρονικής "κουλτούρας", μια μικρή διευκρίνιση: στη Γαλλική γλώσσα η λέξη Chloé στο e χρειάζεται accent aigu (οξύ τόνο, δηλαδή οξεία), που δεν παραλείπεται ακόμα και αν τρέχουν όλοι οι Έλληνες μ' ένα bâton grave (βαρύ μπαστούνι) στον περήφανο και με διεθνώς αποκατεστημένη εμπιστοσύνη μνημονιακό τους κώλο (οπωσδήποτε με accent circonflexe στο a του bâton -μπαστουνιού-, για να δυσκολεύει, δίκην αγκίστρου, ακόμα περισσότερο την έξοδο από το αιματοβαμμένο εθνικό σύμβολο του σύγχρονου Έλληνα).

Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2011

ΑΠΛΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ



ΜΙΝΙΜΑΛΙΣΜΟΣ


Πάντα είχα την αίσθηση πως οι συνταγματολόγοι εξυπηρετούν ένα είδος νομικού μινιμαλισμού, μια πολιτική ολιγοφρένεια, συντάσσοντας ή μάλλον, ακόμα χειρότερα, αναθεωρώντας κάθε μισό περίπου αιώνα  μια ολιγοσέλιδη προσευχή, ευχολόγιο της άρχουσας τάξης. Σύμφωνα με το νόμο των πιθανοτήτων, αν ο συνταγματικός τους βίος, κατά τις συνταγματικές βουλές του Υψίστου Πλαστουργού, τελευτήσει άγονος και ασύντακτος συνταγματικής σύνταξης, μοιάζουν με ένψωλους κούρους, που επιδίδονται σε μια δια βίου έπαρση και υποστολή της πυριμάχου, πλην όμως αφλογίστου υψικαμίνου τους.

Αθάνατε Ευφραίμ από τη Σύρο* με τους δώδεκα χιλιάδες ύμνους σου, συντάκτη πόσων συνταγμάτων προσευχών;

Ο συνταγματολόγος νυν της ασθενείας και πρώην της ανεργείας της Κατοχικής Κυβέρνησης της Οικονομικής Χούντας επιβεβαίωσε την αίσθησή  μου αυτή, αφού εμφανίστηκε έντρομος να καταγγέλλει ως συντεχνίες το 0,3% των γιατρών, που συμμετέχουν στις απεργίες και βάζουν σε κίνδυνο τη χώρα. Η χώρα δεν κινδυνεύει από τους πολίτες, αλλά από τους προσκυνημένους πολιτικούς.

Ο άνθρωπος δεν έχει την αίσθηση του χιούμορ  των συντακτών και ασύντακτων συνταγματικών αρχών του συνεταιρίζεσθαι, αλλά διαθέτει σίγουρα το ακαταλόγιστο στον απειροστικό λογισμό, ίσως γι αυτό και του ανατίθενται ο ένας μετά τον άλλον οι ρόλοι της μηδενιστικής προσέγγισης, πρώτα των εργασιακών δικαιωμάτων και κατακτήσεων του λαού και τώρα των φαρμακευτικών δαπανών, σίγουρο επίτευγμα, αφού οι νεκροί από την πείνα πολίτες δεν θα έχουν χρεία φαρμάκων.

"Αιέν το μηδέν" (Ελύτης).

Τελικά, η σημερινή υβριδική κυβερνητική εξουσία της πράσινης ανάπτυξης και πάσης πρασίνου και μελαίνης (μαύρης, ρατσιστική εγχρωμάτοψη του οικονομικού φασισμού) πολιτικής μαλακίας, που χρησιμοποιεί ως εγχώριο καύσιμο, το μόχθο του Έλληνα και τον εισαγόμενο ηλεκτροκινητήρα του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ, είναι επικίνδυνα ρυπογόνος.

*Μεγάλος υμνογράφος  και μελωδός του 4ου μΧ αιώνα από τη Νισίβη της Μεσοποταμίας, ταπεινός ασκητής και διάκονος της Εκκλησίας, που δεν έχει καμία σχέση με τον Ευφραίμ απο την Κύπρο, τον γνωστό real estate and money manager της φιλοχρίστου, φιλοχρήστου και φιλοχρήματου αδελφότητος του Βατοπεδίου.


Εστάλη από την ασύρματή μου συσκευή BlackBerry®

Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011

ΚΥΝΟΒΟΥΛΙΟ ΑΙΧΜΗΣ



ΚΥΝΟΒΟΥΛΙΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

ή
Ο ΔΟΤΗΣ, ΟΙ ΛΗΠΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
(ΑΥΤΟΣ, ΑΥΤΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ)

Επιστρέφοντας από το Βερολίνο στην Ελλάδα (ευτυχώς μεθαύριο ξαναφεύγω στο εξωτερικό), έκανα το παιδαγωγικό λάθος να ανοίξω την τηλεόραση να κρατήσει συντροφιά στις τρεις μεγάλες μου αγάπες, τη Claudine, τη Chloe και τη Jagie.

Στο Μέγα Δοξαστικό Μεγαλυνάριο των οκτώ (Magnificat anima mea Dominum1), έπεσα πάνω σε μια ξανθιά -όνομα και πράμα2- του κοινοβουλίου, με αφασικές διαταραχές αισθητικού3 και κινητικού4 τύπου, που αγωνιζόταν να πει ή μάλλον να μην πει, πως η βουλή, ενώ γνώριζε το δότη δεν έφτασε ποτέ στους λήπτες του μαύρου πολιτικού χρήματος της Siemens.

Με αυτόν τον τρόπο αναδείχτηκε ένα σύνθετο ζήτημα βιοηθικής των μεταμοσχεύσεων του μαύρου χρήματος. Ο δότης γνώριζε τους λήπτες και οι λήπτες το δότη. Όλοι γνώριζαν το δότη, αλλά κανείς τους λήπτες…

Ακόμα και το κυνοβούλιό μου διαμαρτυρήθηκε για την κοροϊδία του κοινοβουλίου και άρχισε να γαβγίζει!

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
  1. Ύμνοι αφιερωμένοι στην Υπεραγία Θεοτόκο (Μεγαλυνάρια), που αρχίζουν με τη φράση “Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριον”.Αποκαλυπτικοί είναι οι στίχοι 11 14, που τους γράφω πρώτα στη Λατινική γλώσσα για τους ξένους δυνάστες και μετά στην Ελληνική για τους ιθαγενείς συνεργάτες τους (Κατοχική Κυβέρνηση της Οικονομικής Χούντας):

    deposuit potentes de sede
    et exaltavit humiles;
    esurientes implevit bonis
    et divites dimisit inanes.

    καθείλεν δυνάστας από θρόνων
    και ύψωσεν ταπεινούς,
    πεινώντας ενέπλησεν αγαθών
    και πλούτουντας εξαπέστειλεν κενούς.
  2. Στην εξωχαρβαλωμένη (εκτός Harvard) Ελλάδα, η λέξη “πράμα”, εκτός από αντικείμενο, σημαίνει και ζώο.
  3. Αδυναμία αντίληψης του λόγου.
  4. Αδυναμία εκφοράς του λόγου.

Εστάλη από την ασύρματή μου συσκευή BlackBerry®

ΣτΕ*
Πληροφορώ τους ανυποψίαστους αναγνώστες ότι η Claudine, η Cloe και η Jagie είναι τρία πανέμορφα κόκερ.

*Σημείωση του επιμελητή

Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011

ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΠΤΩΧΟΚΡΑΤΙΑ


Η τελική λύση (Endloesung*) του οικονομικού προβλήματος της Ελλάδας είναι η μετάλλαξη του πολιτεύματος από κοινοβουλευτική σε εξωκοινοβουλευτική πτωχοκρατία, που ύστερα από απαίτηση των δανειστών θα πρέπει να ενσωματωθεί στο σύνταγμα.


Η κυβέρνηση αντιστέκεται σθεναρά, αντιπροτείνοντας τη νομοθετική ρύθμιση αντί της συνταγματικής τροποποίησης, ενεργοποιώντας ταυτόχρονα ως αντιστάθμισμα, το γνωστό από το Γ' Ράιχ σχέδιο της τελικής λύσης, με εκτοπισμό όλων των Ελλήνων στη Μαδαγασκάρη. Έτσι, το όραμα του αδελφού, λόγω της Ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, Αδόλφου για τους Εβραίους της Ευρώπης θα πάρει σάρκα, αν έχει μείνει  από την πείνα, και οστά.


Αντίθετα η Γερμανία, φέροντας το βάρος του ιστορικού στίγματος, επιθυμεί μια αμιγώς Ελληνική, Σπαρτιατική λύση, ρίχνοντας τους Έλληνες, με σύνθημα το Arbeit macht frei(1),  μέχρι τα βαθειά γεράματα στον εργασιακό Καιάδα, από όπου θα τους παραλαμβάνουν τα ασθενοφόρα - νεκροφόρες του συνταγματολόγου της υγείας, ο οποίος, από τα λεγόμενα και δρώμενά του, δεν έχει αντιληφθεί τη διαφορά ζωής και θανάτου.


Ο γιατρός με το στανιό(2) αντιπροτείνει τη συνταγματική διασφάλιση της λειτουργίας των ασθενοφόρων - νεκροφόρων και την αποτροπή του παροπλισμού τους λόγω έλλειψης καυσίμων, ανταλλακτικών και οδηγών. Για τους γιατρούς δεν γίνεται συζήτηση, γιατί αυτοί θα κολυμπάνε ήδη στους ποταμούς του Άδη (Αχέρων, Κώκυτος και Πυριφλεγέθων), αναμένοντας στις λίστες του Schindler για την ειδίκευσή τους.

Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011

SHOPS IN SHOP


(Από το διαρθριτικό άνοιγμα των ποδιών στο διαρθρωτικό άνοιγμα των αγορών)
Ο αγώνας τώρα διακαιώνεται!


ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ


Εισηγητική έκθεση
Στο πλαίσιο του λεγόμενου Νέου Πατριωτισμού (avant - garde πατριωτισμός) θα αποτελούσε προτεραιότητα εθνικής στρατηγικής πολιτικής το άνοιγμα του κλειστού επαγγέλματος των μπουρδέλων, με κατάργηση των ελάχιστων αποστάσεων από τα σχολεία και τις εκκλησίες.


Κανείς δεν σκέφτηκε το ζεστό και αναμφιβόλως ρέον χρήμα του ΦΠΑ (Φόρος Πασοκικής Απληστίας);
Οι μαθητές, δείχνοντας εμπιστοσύνη στις προοπτικές της Ελληνικής οικονομίας, θα καταθέτουν άμεσα το χαρτζηλίκι τους στις απόκρυφες, αλλά ασφαλείς και εχέμυθες θυρίδες των ιερειών του πόθου (La putain respectuese*).


Σταδιακά, στο πλαίσιο των συγχωνεύσεων των μόνων στην Ελλάδα πιστωτικών ιδρυμάτων, παγκαριών της Εκκλησίας και κομματικών ταμείων, θα απορροφηθεί  ο ζέων θηλυφρόνου πάθους μέλας ζωμός (μαύρο χρήμα) των πρώτων στα όζοντα κομματικής τεστοστερόνης μαύρα ταμεία των δεύτερων, υπέρ των "αχράντων μυστηρίων**" τους.


Κατανοώ βέβαια τη διστακτικότητα του κράτους για τον κίνδυνο μεταφοράς των κλυδωνισμών των μπουρδέλων στα λιμνάζοντα νερά του βάλτου του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης (Τα μυστικά του βάλτου***) με την εκδήλωση αθέμιτου  ανταγωνισμού  με το προτεινόμενο επιχειρηματικό μοντέλο Shops in Shop!


Αθάνατε Κολοκοτρώνη με τον αναχρονιστικό πατριωτισμό, που δεν καταδέχτηκες να χορέψεις ζεϊμπέκικο με τους Γκρίζους και Μαύρους Λύκους. Et exspecto resurrectionem mortuorum (προσδοκώ ανάστασιν νεκρών) με την προτροπή σου "Φωτιά και τσεκούρι στους προσκηνυμένους".


ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
*Η αξιοσέβαστη πόρνη  (Sartre)


**Άχραντος, ανέγγιχτος, από το στερητικό α και το ρήμα χραίνω (αγγίζω, μιαίνω), Ανέγγιχτα μυστήρια των μαύρων ταμείων των πολιτικών κομμάτων.


***Μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα, γιαγιάς του σημερινού προέδρου της Νέας Δημοκρατίας.


Εστάλη από την ασύρματή μου συσκευή BlackBerry®