ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΜΙΑΣ ΣΤΑΣΗΣ (OΧΙ ΤΩΝ ΠΛΗΡΩΜΩΝ), ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΒΙΩΣΙΜΟΥ ΧΡΕΟΥΣ… ΤΟΥ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΕΙΦΟΡΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥ ΔΕΝΤΡΟΥ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΚΟΙΝΩΣ ΠΕΟΥΣ

ΕΠΑΝΑ-ΣΤΑΣΙΑΚΟ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ

Στην ιστοσελιδα http://press-gr.blogspot.gr/2013/11/69-77.html?m=1 καταγραφεται η ανακαλυψη της εβδομαδας, η σταση 77, που ειναι η πρωτη σταση στην οποια τοσο αυτη, οσο και οι αριθμοι των δεκαδων και των μοναδων, που την αποτελουν, ειναι πρωτοι αριθμοι, αλλα και το γινομενο (7Χ7 = 49) και το πηλικο τους (7:7 =1) ειναι επισης πρωτοι αριθμοι.

Αντε και στην 88, την απολυτως δυαδικη και ζυγη και αφου την κατακτησουμε και αυτη, παμε για την 99, την απολυτως τριαδικη και περιττη, η οποια τοσο στο συνολο, οσο και στα μερη των δεκαδων και των μοναδων της εχει ως ελαχιστο κοινο πολλαπλασιο και μεγιστο κοινο διαιρετη την Τριαδικη Γεννητικη Θεοτητα, για να περασουμε στη συνεχεια στις τριμερεις παρτουζες (στασεις 101, 111, 202, κλπ, κλπ)

Στην περιγραφη παντως της στασης 77 στην προαναφερομενη ιστοσελιδα εντοπισα ορισμενες γεωμετρικες και τοπογραφικες ασαφειες.
Πχ δεν διευκρινιζονται οι συντεταγμενες της πυλης εισοδου του πεους, ουτε η μεθοδος μετρησης της γωνιας των 45 μοιρων, αν και υποθετω πως μαλλον θα γινεται με το διαβητη, οπως επισης μενει αναπαντητο το ειδος της γεωμετριας που διεπει τα παραλληλα τεντωμενα ποδια, που τεμνονται απο το πεος, καθιστωντας ασυγκριτες και ασυγκρατητες τις εντος εκτος και επιταυτα γωνιες, κλπ.
Ολα αυτα τεινουν να μετατρεψουν τη σταση 77 σε 11, που αν η απολυτη τιμη της αφαιρεθει από την απολυτη τιμη της 77 θα δωσει την απολυτη τιμη της στασης 66, στην οποια αν προστεθει η απολυτη τιμη της γεννητικης τριανδριας, κοινως τροικας, θα δωσει την απολυτη τιμη της εκτος συναγωνισμου στασης 69.

Τελικα, οπως φαινεται, πανω από τη μαγεια της στασης υπαρχει η μαγεια των αριθμων.

"Αει ο Θεος ο μεγας γεωμετρει".

Σταση και Επανα-Σταση (Σταση πανω στη Σταση).
Η τροικα θελει καλοπεραση.

ΥΓ. Το μεταμεσονυκτιο Επανα-Στασιακο παραληρημα, ειναι αποτελεσμα της Επανα-Στασιακης και Επανα-Στατιστικης ΠΝΠ (Πραξης Νομοθετικου Περιεχομενου), Πραξης Αυτοκαταξιωτικης ΑυτοΙκανοποιησης, να επαναλαβω υστερα από χρονια την αναγνωση του Finnegans Wake του  James Joyce, που μου χαρισε ο ανεψιος μου, γιατι η Αγρυπνια των Finnegans, οπως και κάθε αγρυπνια, ακομα και η σεξουαλικη, ειναι νυχτερινη υποθεση.

TΟ ΚΛΙΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ*

"Τοις εγρηγορoσιν ενα και κοινον κοσμον ειναι, των δε κοιμωμενων εκαστον εις ιδιον αποστρεφεσθαι"
(Ηρακλειτος)

Πολυ φιλοι μου ανησυχησαν για την πολυημερη απουσια μου απο την αντιμνημονιακη σχολιογραφια.

Τι σχολιο, ομως, να γραψεις για μια χωρα, που εκανε το μυθο πραγματικοτητα, εντασσοντας ακομα και τους καλικαντζαρους, ως ελεγκτες της καπνας των τζακιων, στους κατασταλτικους μηχανισμους της δανειοκρατιας και την πραγματικοτητα της επιβιωσης μυθο;

Τι σχολιο, ομως, να γραψεις για το 60% των παιδιων που βρισκονται σε επισιτιστικη "ανασφαλεια", κοινως ενδεια και το 23%, που δοκιμαζουν την ευρωπαικη αυθονια της πληρους πεινας, συμφωνα με ερευνα του ιδρυματος "Σταυρος Νιαρχος";

Τι σχολιο, ομως, να γραψεις για τη μοναδικη επενδυση στην υγεια του θανατου;

Τι σχολιο, ομως, να γραψεις για τον τεκτονικο σεισμο, που εφερε μια χωρα της Αφρικης, τη Μπιαφρα, στην Ευρωπη, μετατρεποντας, τελικα, το πρωτογενες πλεονασμα του ευφυολογηματος του Χαρρυ Κλινν, για τη μοναδικη χωρα της Αφρικης με λευκους κατοικους σε δευτερογενες ελλειμμα της μοναδικης χωρας της Ευρωπης με μαυρους κατοικους;

Τι σχολιο, ομως, να γραψεις οταν η υποκρισια ενοχλειται από το λακτισμα του κυριου Κασιδιαρη σε "δημοσιογραφικο" φερεφωνο της δανειοκρατιας, χαρακτηριζοντας το λακτισμα ως νεοναζιστικο και ταυτοχρονα δοξαζει το ναζιστικο λακτισμα μιας ολοκληρης κοινωνιας;

Τι σχολιο, ομως, να γραψεις για τον οικονομικο φασισμο, που καθημερινα αποδεικνυεται χειροτερος από τον στρατιωτικο και τον πολιτικο, οταν ο φασισμος ειναι ενας, ομοουσιος και αδιαιρετος με τον καπιταλισμο και δεν χρειαζεται τα συναξαρια, κοινως παραθυρα, των πεφωτισμενων ανοων της μνημονιοπαραφροσυνης των ΜΜΕ (Μεσων Μνημονιοναζιστικης Επικοινωνιας) για την αγιοποιηση του;

Τι σχολιο, τελος, να γραψεις για την αθλιοτητα, που ονομαστηκε σωτηρια, για την κλοπη, που ονομαστηκε φορος, για την απολυση, που ονομαστηκε κινητικοτητα, για την ανεργια, που ονομαστηκε διαρθρωτικη αλλαγη, για την υπαναπτυξη, που ονομαστηκε αναπτυξη, για την τραπεζοκρατια, που ονομαστηκε ανακεφαλαιοποιηση, για τη δικτατορια, που ονομαζεται δημοκρατια, για το απεραντο φρενοκομειο, που οι ασθενεις εγιναν γιατροι και οι γιατροι τροφιμοι, για την πολιτικη εξουσια, που προσποιειται πως κυβερνα κυβερνωμενη, για το ισοτιμο μελος μιας ανισοτιμης ενωσης, για την καθετοποιηση του οριζοντιου και την οριζοντιοποιηση του καθετου, ..., για το μεσαιωνα του ιμπεριαλιστικου χρηματοπιστωτικου φασισμου, που ονομαζεται νεα ταξη;

Ο δικαστικος λειτουργος, εισαγγελεας κυριος Φλωριδης, σε ραδιοφωνικη εκπομπη μιλησε για τουλαχιστον ένα ψυχικα διαταραγμενο μελος της τροικας.
Η αθλια, ομως, τριαδα (τροικα) ειναι ομοουσιος και αδιαιρετος και ως τετοια δοξαζεται από τα χερουβειμ και σεραφειμ της ιθαγενους εξουσιας.

"Οι μυθοι ειναι δημοσια ονειρα, τα ονειρα ειναι ιδιωτικοι μυθοι" ειπε ο
Joseph Campbell.
Ο Ελληνας ονειρευεται τον ιδιωτικο μυθο της Ευρωπης ("εις ιδιον αποστρεφεσθαι").
Οταν ξυπνησει θα ζησει το δημοσιο εφιαλτη του μυθου της ευδαιμονιας της ("τοις εγρηγορoσιν ενα και κοινον κοσμον ειναι", τον κοσμο της Ενωμενης Ευρωπης).

"ΑΙΕΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ Ο ΜΙΚΡΟΣ" (Ελυτης) ΤΟΥ MEGA.

* Απο το ποιημα των "ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΩΝ" του Ελυτη:

"Όλα τα σύννεφα στη γη εξομολογήθηκαν
Τη θέση τους ένας καημός δικός μου επήρε
Κι όταν μες στα μαλλιά μου μελαγχόλησε
Το αμετανόητο χέρι
Δέθηκα σ' έναν κόμπο λύπης
......................................".

Αντι για σχολιο, απο "το αμετανοητο χερι" ενος αντιμνημονιακου σχολιογραφου, που βρισκεται δεμενος "σ' εναν κομπο λυπης".

ΕΦ' ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ, Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ Η ΤΑΞΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ

"Memento mori"
(Θυμησου το θανατο)

Στην ιατρικη ορολογια ως πτωματικη υποσταση χαρακτηριζεται η συγκεντρωση του αιματος του νεκρου, που εχει χασει τη δυνατοτητα και τη δυναμικη της κυκλοφοριας, στα χαμηλοτερα μερη του πτωματος.
Ο κυκλος του πολιτικου αιματος στη χωρα μας αποτελει την πτωματικη υποσταση της δημοκρατιας των υποστατικων και υποτακτικων του χρηματοπιστωτικου καπιταλισμου.

Κατολοφυρεται ο πολιτικος καθωσπρεπισμος με την πρεπουσα υποκρισια, πως η βια απειλει τη δημοκρατια, απο την οποια εχει μεινει μονο το οστεϊνο κελυφος της κοινωνικης βαρβαροτητας, η αναλγητη ανεργια και φτωχεια, που οδηγουν τον πατερα στην αναληψη του αποταμιευτικου μοχθου των 2,80 ευρω για το τελευταιο γαλα των παιδιων του, η εξωλεστατη, για να χρησιμοποιησω την Αριστοφανικη γλωσσα, που πιθανον δεν θα γινει κατανοητη από τους ορνιθες της οικονομιας, φορολογια, που οδηγει τους εξωχρηματοπιστωτικους πολιτες στην απογνωση, η αυτοχειρια ως ενεργητικη πραξη θανατου, που δικαιωνει τον André Malraux για την ενεργητικοτητα της αυτοκτονιας και την παθητικοτητα του θανατου,  η τρομοκρατια της οικονομικης και πολιτικης καταστολης, ως επιφαση του κρατους της εννομης ταξης  και ενα κολοβο κοινοβουλιο, ως προσχηματικος θεσμος του νεκρου πολιτευματος.

Ομως, οι νεκροι δεν πεθαινουν, γιατι ο θανατος αποτελει τετελεσμενο και όχι διαρκες γεγονος και δεν μπορει να κατηγορηθει για συσταση εγκληματικης οργανωσης και συμμοριας, αφου η μεταφυσικη του εχει κατ' οικονομια, ως ισοδυναμο μετρο στη διαλεκτο της μνημονιοβλακιας και μνημονιοβλαχιας, απαγορευσει τις συναθροισεις περα του ενος νεκρου.

Ο θανατος, μαλιστα, της δημοκρατιας ειναι υπερσυντελικος, που σημαινει πως εχει συντελεστει και προηγειται των αλλων πολιτικων θανατων.

"Θανατος, φοροι, γεννες! Δεν υπαρχει ποτε η καταλληλη στιγμη για κανενα απο αυτα" (Margaret Mitchell), υπαρχει, ομως, η Πλατωνικη αλληλουχια "ομολογειν αρα ημιν και ταυτη τους ζωντας εκ των τεθνεωτων γεγονεναι ουδεν ηττον ή τους τεθνεωτας εκ των ζωντων".

Γιατι, αραγε, η πολιτικη εξουσια φοβαται τοσο πολυ το θανατο;
Ισως γιατι ειναι ανικανη να εξασφαλισει στους πολιτες μια επαρκη ζωη.
"Μη φοβαστε τοσο πολυ το θανατο, οσο μια ανεπαρκη ζωη" (Bertolt Brecht).

Η υποσχεση - απειλη, πως η δημοκρατια θα τιμωρησει τους ενοχους του πολιτικου αιματος, ειναι πιο επικινδυνη απο το πολιτικο αιμα, γιατι ενα πολιτευμα, πολυ περισσοτερο νεκρο, ως μηχανισμος εξουσιας δεν τιμωρει (η δικαιοσυνη τιμωρει), παρα μονο εκδικειται, αφου  κατα τον Πλουταρχο, όχι βεβαια τον ατυχη καλλιτεχνη, που ενοχοποιηθηκε και διασυρθηκε για τη χρεοκοπια της Ελλαδας απο τα ΜΜΕ (Μεσα Μνημονιοναζιστικης Επικοινωνιας), "νεκρος ου δακνει", ισως και γι' αυτο δεν τιμωρει, αλλα ανταμοιβει τους ενοχους του κοινωνικου αιματος με την μεταθεση των ευθυνων στο λαο, ενοχοποιωντας την αδυναμια των οφειλετων του δημοσιου ως εγκλημα και απενοχοποιωντας την αλλαζονεια των καταστροφεων του ως σωτηρια.

Δυστυχισμενη χωρα μου, "ψυχαριον ει, βασταζον νεκρον" (Επικτητος).
Τα βιολογικα και κοινωνικα θυματα της πολιτικης βιας.

ΥΓ.
1. Δεν εκτιμησα ποτε τις οικονομικες αποψεις του μακιγιερ του καπιταλισμου John Kenneth Galbraith και δεν θα εκτιμησω και την πολιτικη του αποψη, πως "δημοκρατια υπαρχει εκει οπου ενας πολιτης εχει το δικαιωμα να πει ελευθερα πως δεν υπαρχει δημοκρατια", απλα γιατι, οταν οι πολιτες αμφισβητουν την υπαρξη της δημοκρατιας, δεν υπαρχει δημοκρατια και γιατι ακομα δημοκρατια δεν ειναι το νεκρο κελυφος ως επος - λαφυρο μιας θεσμικης εκλογικης παρελθοντολογιας, αλλα η ζωντανη παραβαση* του τρεχοντος δραματος ενος λαου.

* Μερος της Αρχαιοελληνικης κωμωδιας, στο οποιο γινοταν ο σχολιασμος της πολιτικης, κοινωνικης, οικονομικης, κλπ επικαιροτητας.

2. Απεχθης ο τιτλος της αυτοφερομενης ως δημοκρατικης εφημεριδας "Ελευθεροτυπια" στις 2 Νοεμβριου 2013:
"ΕΚΤΕΛΕΣΑΝ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ ΕΝ ΨΥΧΡΩ".
Αισθανθηκα ως κοινωνικα νεκρος την ιδια αηδια, με αυτη που θα αισθανομουν την επομενη μερα της εκτελεσης μου, αν μπορουσα να διαβασω και να αισθανθω ως βιολογικα νεκρος, τον τιτλο:
"ΕΚΤΕΛΕΣΑΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΑ ΕΝ ΨΥΧΡΩ".

3. Το Σαββατο απογευμα, στις 2 Νοεμβριου του 2013, απο την ευδαιμονια του "Les Deux Magots" της Place de Saint-Germain des Prés στη "La Rive Gauche" (αριστερη οχθη του Παρισιου) βρεθηκα σε καφενειο Ελληνικου χωριου διπλα στο σπιτι μου στη Χαλκιδικη, στη "La Rive Droite" (δεξια οχθη, πραγματικα και μεταφορικα, εννοωντας τη δεξια οχθη της φοροταξικης ιδεολογιας) σε δρομο με Παρισινη, δυστυχως, "αντικειμενικη" τιμη εκκινησης ή βασης ή ζωνης (οχι Αγιας, αλλα αθλιας) της φοροληστειας στα 1.400 ευρω και μετρησα το επενδυτικο θαυμα της βιομηχανικης παραγωγης και αναπτυξης 5 (πεντε) συνολικα καφεδων, που αν ειχε και αλλους τοσους το πρωι, θα εξασφαλιζε το ημερησιο εσοδο των 15 ευρω, ως εισιτηριο για τη φυλακιση του "επιχειρηματια" και του "ιδιοκτητη" για χρεη προς το δημοσιο.
Ο επαπειλουμενος φορος για την ακινητη ιδιοκτησια δεν αποτελει απλα ενα επαχθες φορολογικο μετρο δημιουργιας εικονικης φορολογικης βασης και κατασκευης ενοχων της χρεοκοπιας, αλλα εναν βαρβαρο ταξικο εκβιασμο του χρηματοπιστωτικου καπιταλισμου, τον πλουτο του οποιου αφηνει "ασπιλο και αμολυντο", κατα τη σεπτη υμνογραφια, φορολογικων βαρων κατα της μικρης και μεγαλης ιδιοκτησιας.
Μαλιστα ορισμενες τραπεζες ως αυτοκλητοι πολιτικοοικονομικοι αναλυτες και μνημονιακοι τιμητες, αφου η υποθεση της λεγομενης "σωτηριας" αφορα το παπλωμα τους, βγηκαν να επικροτησουν τον κεφαλαιακο φορο των ακινητων, λες και ζητησε κανεις τη γνωμη τους γι' αυτο.
Ηθελα να ηξερα τι θα ελεγαν σε μια επιβολη κεφαλαιακης φορολογησης στα χρηματοπιστωτικα προιοντα τους, καταθεσεις, ομολογα, μετοχες, κλπ.

Αυτη τη στιγμη, λοιπον, η "εμφυλια" συγκρουση τη χωρα μας δεν ειναι πολιτικη, αλλα ταξικη και αφορα την ιμπεριαλιστικη λαιλαπα του παρασιτικου χρηματοπιστωτικου καπιταλισμου, που προσπαθει να επιβαλει με τη βια τον κατα τον Αριστοτελη  "παρα φυσιν χρηματισμο" της "οβολοστατικης", την παραγωγη, δηλαδη, χρηματος εκ χρηματος, στραγγαλιζοντας καθε ανθρωπινο δικαιωμα και καθε παραγωγικη διαδικαδια.

Και ομως, παρα την αντιθετη αποψη του Εθνικου μας ποιητη, η Ελλαδα πεθαινει.
Πεθαινει στο στρατοπεδο συγκεντρωσης του ευρω και στα σανατορια του χρηματοπιστωτικου καπιταλισμου.
Η μονη ελπιδα αποτραπης του success story του θανατου ειναι η εκχωρηση των αρμοδιοτητων της μετα θανατο ζωης στο καθ' υλη αρμοδιο υπουργειο του θανατου, το υπουργειο των οικονομικων, που θα μπορεσει να διαπραγματευθει με την τροϊκα του Αδη, στην οποια τη θεση του τερατος της κολασης, του Thomsen, θα εχει ο Σισυφος, τουλαχιστον, την παραμονη μας στον παραδεισο του ευρω, ως προαπαιτουμενο για τη μια και μοναδικη μεγαλη δοση του αιωνιου θανατου.

ΑΛΑ(Λ)ΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ ΜΑΟ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΑΟ - ΜΑΟ

Ο Μαο Τσε Τουνγκ ελεγε πως η πολιτιστικη επανασταση πρεπει να επαναλαμβανεται καθε 7-8 χρονια, προφανως για να διατηρειται στη ζωη με την περιοδικοτητα στην αναβαπτιση των λαϊκων αξιων.

Στην Ελλαδα η περιοδικοτητα αυτη ειναι προνομιο του αυταρχισμου της εξουσιας, που για να διασκεδασει τη ραστωνη της φοβικης δημοκρατιας, ανανεωνει την κατασταλτικη βια με παρεμβολες δικτατοριων, αλλοτε εθνικοκεντρικων και αλλοτε οικονομικοκεντρικων.

"Οι προγονοι μας ηταν σοφοι, ελεγε ο Μαο Τσε Τουνγκ:
 Ανακαλυψαν την τυπογραφια, αλλα δεν τυπωσαν εφημεριδες.
Ανακαλυψαν την πυριτιδα, αλλα την χρησιμοποιησαν μονο για πυροτεχνηματα.
Ανακαλυψαν την πυξιδα, αλλα απεφυγαν να τη χρησιμοποιησουν για να ανακαλυψουν την Αμερικη*".

Οι δικοι μας προγονοι, στη χωρα των πολιτικων Μαο - Μαο, ηταν σοφοτεροι:
Ανακαλυψαν τη δημοκρατια, αλλα απεφυγαν να τη χρησιμοποιησουν για να ανακαλυψουν το λαο.

ΑΛΑ(Λ)ΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

* Ευτυχως, στη χωρα μας δικαιωθηκε το τριπλο (τροϊκανο) παραπονο του Μαο:
Τυπωθηκαν εφημεριδες πολιτικων πυροτεχνηματων, που ανακαλυψαν το Χρυσομαλλο Δερας (χρυσοδερμους) της Αμερικης.

ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ…

http://mobile.nytimes.com/2013/10/06/world/europe/as-germans-push-austerity-greeks-press-back.html?pagewanted=1&_r=0&

Ενα απο τα θυματα του Γερμανικου ναζισμου, οπως καταληγει το δημοσιευμα της NYT (New York Times), δηλωσε:

“Back then, they destroyed us with guns,” Mr. Syngelakis said, the anger still clear. “Today, they do it financially.”

JOHANNES PASSION

(ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗ ΠΑΘΗ)

(ΟΡΑΤΟΡΙΟ* ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΑΘΟΥΣ)

ΟΥΒΕΡΤΟΥΡΑ (ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ)
"Θα ‘ρθει καιρος που ο διαβολος θα μπει μεσα σ’ ενα κουτι και θα φωναζει και τα κερατα του θα ‘ναι στα κεραμιδια" (Αγιος Κοσμας ο Αιτωλος)

ΡΕΤΣΙΤΑΤΙΒΟ ΤΟΥ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ ΙΩΑΝΝΗ

"Ελπίζω ο ανακριτης και ο εισαγγελεας που τους αφησαν ελευθερους (αναφερεται στα κομματικα στελεχη της Χρυσης Αυγης) να βλεπουν τηλεοραση" (Ιωαννης Πρετεντερης)

(Επιτελους ας δειξει αυτο το κερατοφορο ρημαδοκουτοτερας καμια τσοντα.
Βαρεθηκα το streap tease του καπιταλισμου και στο κατω - κατω η αυτοχειρια θελει την αισθητικη της, διαφορετικα αποτελει διαστροφικη παρεκκλιση)

ΑΡΙΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΟΥ

"Σημερα μονο οι ηλιθιοι κανουν δικτατοριες με τανκς, απο τη στιγμη που υπαρχει η τηλεοραση" (Umberto Eco)

ΧΟΡΙΚΟ

"Αν πιστευεις πως οι σκεψεις σου δημιουργουνται μεσα στο μυαλο σου, πιστευεις επισης πως τα τηλεοπτικα προγραμματα παραγονται μεσα στη συσκευη της τηλεορασης σου" (Warren Ellis)

(Προφανως εννοει, πως υπαρχουν και οι κατασκευαστικες εταιριες, που κατασκευαζουν τις ιδεες και τα προγραμματα της τηλεορασης και παρεπιπτοντως και μεγαλα εργα, για το ξεπλυμα των μαυρων ιδεων και των καταμαυρων προγραμματων)

ΑΜΕΝ

* ΟΡΑΤΟΡΙΟ. Θρησκευτικη δραματικη φορμα του Μπαροκ, χωρις σκηνικη δραση.
Ονομαστηκε ετσι απο τους Ορατοριανους, μοναχους του Αγιου Filippo Neri (1515 – 1595), Secondo Apostolo di Roma, που συναθροιζονταν προσευχομενοι στο Oratio (Προσευχηταριο).
Το πρωτο οργανωμενο, ως μουσικη φορμα και οχι απλα ακολουθια υμνων, ορατοριο ηταν το "Rappresentatione di Anima et di Corpo" (Αναπαρασταση της Ψυχης και του Σωματος) (1600) του Emilio de' Cavalieri (1550 - 1602), αυλικου συνθετη της οικογενειας των Μεδικων, υπευθυνου τελεταρχη και συνεργατη του πριγκιπα Bardi, ο οποιος Bardi δημιουργησε τη Φλωρεντιανη Camerata, απο τις "Αναγεννησιακες" ανησυχιες της οποιας προηλθαν οι πρωτες οπερες "Δαφνη" και "Ευριδικη", δια της συνθετικης χειρος του Jacopo Peri (1561 - 1633).

Για τη δημιουργια, λοιπον, του ορατοριου και της οπερας χρειαζεται ενας μοναχος, ο Filippo Neri στο Ιταλικο Μπαροκ, η Μερκελ στο Ελληνικο Μπαροκ, μια αιρεση, προσευχομενων Ορατοριανων στο Ιταλικο Μπαροκ, προσκυνημενων Μνημονιακων στο Ελληνικο Μπαροκ, μια αυλη, της ολιγαρχιας των Μεδικων στο Ιταλικο Μπαροκ, της "δημοκρατιας" των Βαρωνων των ΜΜΕ στο Ελληνικο Μπαροκ, ενας πριγκιπας, ο Bardi στη Φλωρεντια, "κοινοβουλιο" πριγκιπων στην Αθηνα, μια Camerata, η ιδια στο Ιταλικο και το Ελληνικο Μπαροκ και ενας συνθετης, ευτυχως, διαφορετικος.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΑΚΡΟΥ ΚΑΙ Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΥΠΑΡΚΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

"Νευρα πολεμου χρυσος" (Πινδαρος)

O Αγγλος συγγραφεας Thomas Carlyle ελεγε, πως "πολεμος ειναι η συγκρουση μεταξυ δυο κλεφτων, που ειναι δειλοι για να συγκρουσθουν μονοι τους" και ο προγενεστερος του συμπατριωτης του Thomas Hobbes, πως "η βια και η απατη ειναι, στον πολεμο, οι δυο βασικες αρετες".

Η εθνικιστικη βια και η μνημονιακη απατη ειναι οι δυο βασικες αρετες του εμφυλιου σπαραγμου αναμεσα στη Χρυση Αυγη και τη Μνημονιακη Δυση, που θελει να οδηγησει την πρωτη στον κοινοβουλευτικο θανατο και τη δευτερη στην κοινοβουλευτικη νεκροφιλια επι του πτωματος της πρωτης.

Εξαλλου, ο Ροΐδης πριν ενα περιπου αιωνα μιλησε με τη σαρκαστικη του ευφυια για τον πολιτικο συμμοριτισμο:

"Εσφαλμενως, νομιζομεν, παρωμοιασαν τινες τους ημετερους κομματαρχας προς αρχηγους ληστρικων συμμοριων. Το πταισμα αυτων ειναι οτι εδημιουργησαν τας συμμοριας, σημερον ομως αντι να ηναι αρχηγοι αυτων, κατηντησαν απλοι μεσιται, δια των οποιων αι συμμοριαι αυται διαπραγματευονται προς το εθνος τα λυτρα, ανθ' ων συγκατανευουσι να παραχωρησωσιν αυτω ασφαλειαν ζωης και περιουσιας. Τα λυτρα ταυτα καλουνται κατ' ευφημισμον προυπολογισμος. Αποδειξις ομως του αληθους αυτων χαρακτηρος ειναι η δουλικη ευπειθεια, μεθ' ης ολοκληρος η Βουλη, σιγωσης της αντιπολιτευσεως, σπευδει να τα καταβαλη ανευ συζητησεως εις τον εισπρακτορα της κατισχυουσης συμμοριας, καλως γνωριζουσα οτι πασα αντιστασις ή αποπειρα ελαττωσεως αυτων ηθελε τιμωρηθη δι' αναστατωσεως την επιουσαν".

Αν κοιταξουμε, λοιπον, καταματα κατω απο το Αγγλικο φλεγμα τον εμφυλιο αυτο σπαραγμο, που ξεσπασε στο ακρω-τηριο της κακης ελπιδας της δεξιας, το πρωην συνταγματικο, αλλα νυν μνημονιακο και το πρωην εθνικιστικο, αλλα νυν αντιμνημονιακο τοξο, αντιλαμβανομαστε τον εμφυλιο χαρακτηρα του, για τη λεηλασια του πρωτογενους πλεονασματος του εκλογικου σωματος, κατα το Πλατωνικο "δια την των χρηματων κτησιν παντες οι πολεμοι γιγνονται" και αντι Πολυβιακο "τα περι τας μαχας εκβαινοντα παραλογα".

Η δεξια προσπαθησε να κοψει τον αντιχειρα της, εμεινε, ομως, ο δεικτης, ο μεσος, ο παραμεσος και ο μικρος.

Η γαγγραινα, ομως, δεν αντιμετωπιζεται με δακτυλεκτομη, αλλα με ακρωτηριασμο ολοκληρου του ακρου, ιδιαιτερα μαλιστα οταν τα αιτια της ειναι συστημικα και συστηματικα, οπως ο "σακχαρωδης διαβητης" του καπιταλισμου, στον οποιο τα "ηπατικα" και "παγκρεατικα" του οργανα (τραπεζες, χρηματιστηρια κλπ) δεν προφταινουν να καταναλωσουν τους υδατανθρακες της κοινωνικης λεηλασιας.

Μια και επικαλεσθηκα την Αγγλικη γραμματεια, δεν θα ηταν σωστο να μην ανασυρω στη μνημη μου το "Κολοβο Κοινοβουλιο*", τους "Ισοπεδωτες**" (Levellers) και τους "Σκαφτιαδες***" (Diggers), για να υπερασπισθω ακομα μια φορα τον Hegel απο την αντιδραση του Marx για την επαναληψη της ιστοριας.

Στην Αγγλια των μεσων του 17ου αιωνα (1640 - 1660), πανω στην οικονομικη, ιδεολογικη και κοινωνικη κριση, ξεσπασε μια ενδοταξικη διαμαχη στην αρχουσα ταξη, αναμεσα στο κοινοβουλιο των ευγενων και το βασιλια Καρολο, που με τη βιαιη παρεμβαση πληβειακων ταξικων στοιχειων, οπως οι "Ισοπεδωτες" και οι "Σκαφτιαδες" εξελιχθηκε σε εμφυλιο πολεμο, που οδηγησε τελικα στον αποκεφαλισμο του Καρολου.
Ο "Στρατος του Νεου Τυπου" (New Model Army) των ευγενων ταχθηκε με το νεο καθεστως του καπιταλισμου.
Ο καπιταλισμος της αριστοκρατιας και της εκκλησιαστικης ιεραρχιας συντριφτηκε απο τον οικονομικο (παραγωγικο και μερκαντιλιστικο) καπιταλισμο, που αναδειχτηκε σε κυριαρχη δυναμη και αρχουσα ταξη.

Καθε ομοιοτητα της σημερινης πραγματικοτητας του καπιταλισμου και την υπαρκτη του εκφανση στη χωρα μας με την προαναφερομενη ιστορικη του πορεια στην Αγγλια δεν ειναι συμπτωματικη, αλλα χαρακτηριστικη της κυκλικοτητας του.

* Ελλειμματικο κοινοβουλιο με προγραφες εναντι των ταξικων και κοινοβουλευτικων αντιπαλων για τη διασφαλιση της κοινοβουλευτικης και ταξικης ηγεμονιας.

** Οι "Ισοπεδωτες" ηταν ενα περιθωριακο κινημα, που διεκδικουσε πολιτικα, κοινωνικα και θρησκευτικα δικαιωματα απο την αριστοκρατια, με συναθροισεις σε πανδοχεια και ταβερνες και χαρακτηριστικο ενδυματολογικο "εμβλημα" την πρασινη κορδελα.

*** Οι "Σκαφτιαδες" ηταν πιο συγκροτημενοι ιδεολογικα και κοινωνικα απο τους "Ισοπεδωτες", δημιουργησαν μια κοινοβια καλλιεργεια κτηματων στο Λοφο του Αγιου Γεωργιου κοντα στο Λονδινο και συμφωνουσαν με τους "Ισοπεδωτες", πως οι μισθωτοι εργατες δεν ηταν ελευθεροι για να εχουν δικαιωμα ψηφου και πως η μισθωτη εργασια θα επρεπε να καταργηθει.

Τελικα, οι "Ισοπεδωτες" ενσωματωθηκαν στο "συνταγματικο τοξο", ενω οι "Σκαφτιαδες" με την ηγεσια του Gerrard Winstanley και του προλεταριακου ουτοπισμου του, που ανηγαγε την ευημερια του προλεταριατου σε δεικτη των πολιτικων, κοινωνικων και οικονομικων συνθηκων, αποτελεσαν τη μητρα της ιδεολογιας του αναρχισμου.