LA FORZA DEL DESTINO

(Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ)
ΚΑΙ
Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ

Δεν εχουν πλεον καμια θεση οι λεγομενοι θεσμοι, οπως η εκκλησια και το κρατος, στις ελπιδες των Ελληνων, συμφωνα με δημοσκοπηση της Καππα Research για "ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ".
Οι τρεις στους τεσσερις Ελληνες, δηλαδη ποσοστο 72,2%, στρεφεται στη ψυχικη αρωγη και την οικονομικη στηριξη της οικογενειας, γιατι ουτως ή αλλως το κρατος ειναι απασχολημενο με τη σωτηρια των τραπεζων και τη φετιχιστικη λατρεια του ευρω, που θα εκτιναξουν το δημοσιο χρεος απο το 150% στο 175%.

Οι ανεργοι, συμφωνα με την ιδια ερευνα, εξω απο τη χυτρα ταχυτητας της δημιουργικης στατιστικης των μνημονιακων οινομαγειρειων, αγγιζουν το 48,7%, διχοτομωντας ουσιαστικα την κοινωνικη συνοχη.
Το πιο γνωστο προσωπο της Ελληνικης κοινωνιας, με τη μεγαλυτερη αναγνωρισιμοτητα 89,7%, ειναι ο ανεργος, ο γνωστος στρατιωτης, θυμα του χρηματοπιστωτικου φασισμου, που φαινεται να ξεπερνα και την αναγνωρισιμοτητα των αλλαλαζοντων ντενεκεδων των Μεσων Μνημονιακης Επικοινωνιας, ενω η αυτοαναγνωριση και η αυτοαποδοχη της φτωχειας φτανει στο 70%.

Τελος, το πιο αισιοδοξο ευρημα της ερευνας της Καππα Research ειναι πως το 65% των Ελληνων πιστευει, πως η ανακαμψη της Ελληνικης οικονομιας θα ερθει μετα το 2020 ή δεν θα ερθει ποτε, γεγονος που σημαινει απο τη μια πως η σωτηρια εχει μεταφυσικο χαρακτηρα στο πλαισιο της θρησκευτικης πολιτικης οικονομιας της τοτεμιστικης αντιληψης του ευρω και απο την αλλη πως υπαρχει ακομα ενα 35% ηλιθιων, που αποτελει και το εκλογικο μετρο της ενισχυμενης αναλογικης της δημιουργικης λογιστικης της αδημιουργητης δημοκρατιας, που ελπιζει στο θαυμα της εγκοσμιας σωτηριας.
Ισως γιατι κανεις απο αυτους δεν ειναι σε θεση να αντιληφθει την αποψη του Christopher Mahoney, πρωην vice chairman (αντιπροεδρου) των Moody's Investors Service (Επενδυτικων Υπηρεσιων), που διατυπωσε σε συνεντευξη του στην εφημεριδα "Ελευθεροτυπια", πως το σχεδιο της Ευρωπης ειναι να πεθανει η Ελλαδα απο την πεινα, οπως η Ρουμανια τη δεκαετια του 1980 και η Κυπρος θα ακολουθησει.

Η αποψη του Christopher Mahoney για τη Ρουμανοποιηση της Ελλαδας, τελικα, εξηγει το λαθος της πολιτικης εκτιμησης, πως η χωρα μας θα γινει η Δανια του Νοτου.
Το πολιτικο GPS (George Papandreou S - βαλτε οποιαδηποτε Αγγλικη λεξη σας βολευει), απλα μπερδεψε τις συντεταγμενες του γεωγραφικου πλατους και μηκους και ετσι η Ελλαδα εγινε η Ρουμανια του Νοτου ή καλυτερα, μια και μιλαμε για συντεταγμενες, συμφωνα με τη ναυτικη γλωσσα του Καββαδια, Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ.

Κριμα που ο Christopher Mahoney δεν ακουσε τις μηχανες της αναπτυξης, που ηχησαν σαν τις Σαλπιγγες της Ιεριχους στα περατα της μνημονιοοικουμενης ριχνοντας τα τειχη της πολιτικης αιδους και αηδιας, φτανοντας ως τα επινεια των αρχαγγελων της μνημονιοεξουσιας, στο Μεγαλο Τσιρκο (Mega Circus) και την Επουρανια Πολιτεια (Skay Land).
Ανοιγοντας τη λεωφορο της αναπτυξης, η ευημερια θα κανει το τελευταιο της ταξιδι να αναπαυθει εις τοπους χλοερους.

Αιωνια σου η μνημη αξιομακαριστη δουλη.

ΥΓ. Εκτος απο την ερευνα της Καππα Research, τα στοιχεια της Ελληνικης Στατιστικης Αρχης για το μηνα Φεβρουαριο δειχνουν αυτο που ολοι μας αισθανομαστε, πως η Ελλαδα με 3.568.186 ατομα ενεργο εργασιακα πληθυσμο, με 3.358.649 ατομα μη ενεργο εργασιακα πληθυσμο και την ανεργια των νεων στο 65% ειναι μια νεκρη χωρα και οι μονοι που πιστευουν στο θαυμα της αναστασης ειναι οι φιλαρχοι πολιτικοι μαγοι και οι νεκροθαφτες της.

* LA FORZA DEL DESTINO
Οπερα του Giuseppe Verdi σε 4 πραξεις.
Η εισαγωγη αρχιζει με τρεις φθογγους ΜΙ σε unissono (ταυτοφωνια) στα χαλκινα πνευστα, που αποτελουν το λεγομενο μοτιβο της μοιρας, της αδυσωπητης μοιρας.
Τυχαιος συμβολισμος της μοιρας της χωρας μας;
Δυο τριαδες του ΜΙ.
Δυο τροικες.
Τροικα εξωτερικου και τροικα εσωτερικου.
Τρια ΜΙ, φωνητικα και ΜΗ, δηλαδη ΟΧΙ, στην καθε τριαδα:
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΟΧΙ ΣΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΗΜΕΡΙΑ.
Η αδυσωπητη μοιρα της λεγομενης σωτηριας.

Η ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ή H ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

BOETHIUS
DE CONSOLATIONE PHILOSOPHIAE

Σημειωση: Για οσους νομισουν, διαβαζοντας την πρωτη λεξη, πως ζητω ΒΟΗΘΕΙΑ να τα βγαλω περα με τις τουριστριες, που επικαλεστηκα σε προηγουμενα σχολια μου, επι των οποιων συνεχιζω αγερωχως και μεχρι τελικης πτωσης, αντικαλβιως (αντιθετα προς το Καλβιο επος και ηθος και παρακαλω οι λεξεις "αντικαλβιως" και "Καλβιο" να διαβαστουν σωστα, γιατι ενας απροσεκτος αναγραμματισμος μπορει να τις εκτρεψει σε πονηρες ατραπους)  χωρις αρετην αλλα με τολμην, την προταξη του πολιορκητικου κριου περιξ της υδατινης ταφρου και πισινας καλουμενης, φερνοντας στη μνημη μου ακομα και την πολεμικη μηχανη και την πετομενη και παρ' ολιγον πεομενη περιστερα αντι των SMS, που κατακευασε περαν του υδραυλου οργανου ο Κτησιβιος, κανουν λαθος και θα απαγοητευθουν.
Απλα προκειται για μια τυχαια φθογγικη και γραμματικη επαλληλια της Ελληνικης λεξης ΒΟΗΘΕΙΑ με το ονομα του μεγαλου Λατινου φιλοσοφου και ελληνιστη BOETHIUS.

O Anicius Manlius Torquatus Severinus Boethius (480 - 524 μ.Χ.) ηταν Ρωμαιος συγγραφεας, φιλοσοφος, μουσικος και Ελληνιστης, που σπουδασε στην Ελλαδα.
Υπηρετησε στη Ρωμαικη αυλη και τιμηθηκε με μεγαλα αξιωματα, αλλα κατηγορηθηκε απο τους Γοτθους αυλικους (προναζιστικα γονιδιακα καθαρματα του Γερμανικου και Βορειο Ευρωπαικου φασισμου, που ενωνουν γονιδιακως τη γενεολογικη βαρβαροτητα των λαων της Βορειας Ευρωπης), φυλακιστηκε, βασανιστηκε και εκτελεστηκε.
Αναμεσα στα σημαντικα εργα του, γιατι ειναι αρκετες και οι μεταφρασεις του, ειναι το De institutione musica, πραγματεια για τη μουσικη της Αρχαιας Ελλαδας, που αποτελεσε οδηγο για τη μουσικη της Δυτικης Ευρωπης, διακρινοντας τη Musica mundana (μουσικη - αρμονια του κοσμου, των σφαιρων κατα την Πυθαγορεια αντιληψη), τη Musica humana (μουσικη - αρμονια του ανθρωπινου σωματος και πνευματος) και τη Musica instrumentalis (οργανικη μουσικη) και το De consolatione philosophiae.

Το De consolatione philosophiae, το εγραψε στη φυλακη, κρατουμενος και μελλοθανατος, για να αντλησει δυναμη.
Στο εργο αυτο ακολουθει εναλλαγες του ποιητικου και του πεζου λογου, της ποιησης και του στοχασμου, της τεχνης και της φιλοσοφιας, κατα την τακτικη του Μενιππου του Γαδαρηνου, που χρησιμοποιησαν και αλλοι Λατινοι συγγραφεις.
H φιλοσοφια παρουσιαζεται στον Boethius ως γυναικα, που ως συνηθως ζηλοτυπη, διωχνει απο κοντα του τις Μουσες, που τον συμπαρεστεκονταν οδυρομενο για τη συμφορα του, για να αναλαβει η ιδια την παρηγορια του, με το επιχειρημα πως εγκατελειψε τη φιλοσοφικη του γνωση και δεθηκε στο αρμα των γηινων παθων.
Γυναικεια επιβολη του μονογαμικου, κατα του στρατιωτικου, νομου.
Κατασταση πολιορκιας.
Οι παρεμβολες, ομως, των ποιητικων κειμενων αναμεσα στους φιλοσοφικους στοχασμους, αποτελουν και τους πειρασμους, τα παραστρατηματα του συγγραφεα απο τη μονογαμικη σχεση με τη φιλοσοφια.

Η αληθεια ειναι πως, προσωπικα, αντι της φιλοσοφιας, θα ειχα πιο ενσαρκα γουστα παραμυθιας (παρηγοριας) και αμαρτια εξομολογουμενη ουκ εστιν αμαρτια, χωρις, βεβαια, να αγνοω, αλλα οχι και πως αποτρεπτικως υιοθετω τη λυρικη συμβουλη του Boethius:

"Habet hoc voluptas omnis,
Stimulis agit fruentes
Aptiumque par volantum
Ubi grata mella fudit,
Fugit et nimis tenaci
Ferit icta corda morsu".

(Ετσι ειναι η καθε ηδονη,
Τσιμπαει αυτους που τη διαγουμιζουν
Και σαν τις μελισσες που φτερουγιζουν
Αφηνοντας το γλυκο τους μελι,
Φευγει και με φαρμακερο κεντρισμα
Πληγωνει τις λαβωμενες μας καρδιες).

Ως κρατουμενος και μελλοθανατος και εγω στο στρατοπεδο συγκεντρωσης του Γοτθικου Ευρω των εξ Ουραλιων ορμωμενων βαρβαρικων φυλων αποφασισα τις μερες αυτες να μελετησω την "Παρηγορια της φιλοσοφιας" απο το Λατινικο κειμενο, αυτοτιμωρουμενος ο αμαρτωλος με ισοδυναμη, κατα τη μνημονιακη μπουρδολεξια, τιμωρια αντι της νηστειας και της προσευχης και ετσι να παρω, τουλαχιστον, αφεση αμαρτιων για το μεγα αμαρτημα του σεξουαλικου φορμαλισμου και της τουριστικολαγνειας, ως αντικαπιταλιστικο απωθημενο, το πηδημα, δηλαδη, της βαρειας βιομηχανιας του Ελληνικου καπιταλισμου, του τουρισμου, με την ελπιδα πως καποτε "οι θυσιες μου θα πιασουν τοπο", κατα την πολιτικη μπουρδομαλακοεσχατολογια και θα ευτυχησω των αντιστασιακων - αντικαπιταλιστικων προνομιων στην μεταμνημονιακη δημοκρατια του μελλοντος μας, μια και εχασα το τρενο της μεταπολιτευτικης τοιουτιας.

Παραθετω παρακατω συντομα αποσπασματα απο την "Παρηγορια της φιλοσοφιας", πρωτα στη Λατινικη γραφη, για να μην τα στερησω τη γλωσσικη γοητεια, εφαμιλλη της γλωσσικης τουριστικης τοιαυτης, αλλα ουχι και τοσαυτης και υστερα προχειρες μεταφρασεις τους.

"Sentisne", inquit, "haec atque animo inlabuntur tuo, an ονος λυρας? Quid fles, quid lacrimis manas?
Εξαυδα, μη κευθε νοω.
Si operam medicantis exspectas, oportet vulnus detegas".
..................

Quotiens ego Conigastum in inbecilli cuiusque fortunas impetum facientem obvius exepi, quotiens Trigguillam regiae praepositum domus ab incepta, perpetrata iam prorsus iniuria deieci, quotiens miseros quos infinitis calumniis inpunita barbarorum semper avaritia vexabat, obiecta periculis auctoritate protexi! Numquam me ab iure ad iniuriam quisquam detraxit. Provincialium fortunas tum privatis rapinis tum publicis vectigalibus pessumdari non aliter quam qui patiebantur indolui.
Cum acerbae famis tempore gravis atque inexplicabilis indicta coemptio profligatura inopia Campaniam provinciam videretur, certamen anversum praefactum praetorii communis commodi ratione suscepi, rege cognoscente contendi et ne coemptio exigeretur, evici.

"Αισθανεσαι" ειπε "αυτα που προσβαλλουν τη ψυχη σου ή ο ονος της λυρας (ηκουεν) (ή ακους και δεν μπορεις να εκτιμησεις);
Γιατι οδυρεσαι, γιατι δακρυζεις;
Εξαυδα, μη κευθε νοω (ξεκαθαρισε το και μην το αποκρυπτεις στο μυαλο σου) (Ομηρος).
Αν αναζητεις βοηθεια, πρεπει να δειξεις στο γιατρο τη λαβωματια.
.................................

Ποσες φορες δεν βρεθηκα απεναντι στον Κονιγαστρο*, που ριχνοταν στην περιουσια των αδυνατων ή ποσες φορες στον Τριγγιλα*, τον μπροσταρη της βασιλικης αυλης, αναγκαζοντας τον να κανει πισω σε αρχικες ή τετελεσμενες αδικιες, ποσες φορες δεν προστατευσα τους δυστυχισμενους με την ανεξελεγκτη πλεονεξια των βαρβαρων και τις ατελειωτες επιβουλες, βαζοντας σε κινδυνο τον εαυτο μου; Δεν μ' εσυρε ποτε κανενας στην αδικια, μακρυα απο το δικαιο.
Λυπηθηκα, οχι λιγοτερο απο τα θυματα, για το βιος των χωρικων, που καταστρεφονταν απο τις ιδιωτικες κλοπες και τους δημοσιους φορους.
Σε περιοδους μεγαλης πεινας, οταν οι επαχθεις και ανεξηγητες εντολες για την υποχρεωτικη πωληση της σοδειας, εδειχναν πως θα κατεστρεφαν την Καμπανια, εξαιτιας της σιτοδειας, βρεθηκα αντιμετωπος για το κοινο συμφερον με τους πραιτωριανους, εν γνωσει του βασιλια και μπορεσα να τις αποτρεψω**.

* Κονιγαστρος και Τριγγιλας. Γοτθοι, δηλαδη Γερμανικα και Βορειο Ευρωπαικα καραγαιδουρογαιδαρα, στην αυλη του Θεοδωριχου, που λεηλατουσαν με διαφορα προσχηματα τις περιουσιες των φτωχων Ρωμαιων, σαν τους σημερινους Γοτθικους Τροικανους κτηνανθρωπους, γιατι απο μονα τους τα κτηνη δεν θα μπορουσαν να ειναι τοσο μοχθηρα, που λεηλατουν τις περιουσιες των φτωχων Ρωμιων.

** Σε περιοδους σιτοδειας και με το προσχημα της, οι χωρικοι υποχρεωνονταν στην παραχωρηση της παραγωγης τους σε χαμηλες τιμες, την οποια παραγωγη μοσχομεταπωλουσαν οι επαρχοι ως μαυραγοριτες.
Αν στη θεση του σιτου βαλετε τις τραπεζικες καταθεσεις και των επαρχων τους τραπεζιτες, εχετε μπροστα σας την κληρονομικη μεσαιωνικη Γοτθικη (Γερμανικη και Βορειο Ευρωπαικη) βαρβαροτητα εις τους αιωνες των αιωνων.

Θα επρεπε στο σημειο αυτο να επισημανω πως ηταν σημαντικη η συμβολη του Βοηθιου στον καθορισμο του προσωπου μεσω της φυσης, συμφωνα με τις αποψεις του Αριστοτελη, του Πλατωνα και του Προκλου, δινοντας ως αποσταγμα την αντιληψη "Sostanza individuale di natura razionale" (Ατομικη ουσια της λογικης φυσης) (Contra Eutychen et Nestorium IIΙ, 1-6).
Οι εννοιες natura (φυση), subsistenzia (υποσταση, ουσια), persona (προσωπο) και η χρηση τους σε σχεση με την Αγια Τριαδα και το τρισυποστατο, ομοουσιο και αδιαιρετο της ηταν ενας μειζονας χριστολογικος προβληματισμος, που αφησε ως καταλοιπο η Συνοδος της Χαλκηδονας (451 μΧ), η οποια Συνοδος ομολογησε την εν Χριστω ενωση των δυο φυσεων, της θειας και της ανθρωπινης, για να αντιμετωπισει τις αιρεσεις των Νεστοριανων και των Μονοφυσιτων, δεν εδωσε ομως απαντησεις για την υποσταση (ουσια) της εν Χριστω ενωσης πριν το Λογο.

Σημειωση: Πως να μην επαναφερω στη μνημη μου το ερωτημα του δασκαλου μας της συγχρονης φιλοσοφιας, της πολιτικης αμφισβητησης και της κοινωνικης εξεγερσης, του Jean - Paul Sartre, αν η υπαρξη προηγειται της ουσιας ή η ουσια της υπαρξης;

Κλεινοντας θα ηθελα να παραθεσω ενα τριστιχο απο το  De consolatione philosophiae, πανω στο οποιο στηριζεται το δευτερο απο τα Canti di prigionia (Τραγουδια της φυλακης) του Luigi Dallapiccola, το Invocazione di Boezio (Επικληση του Βοηθιου):

"Felix qui potuit boni
Fontem visere lucidum,
Felix qui potuit gravis
Terrae solvere vincula".

(Πανευτυχης, που μπορεσε την παμφωτη καλη πηγη να αντικρυσει,
Πανευτυχης, που μπορεσε τα δεσμα της ασηκωτης γης να λυσει).

Και τελος, επειδη η αγαπη αποτελει αφθαρτο προνομιο του ανθρωπινου γενους, να κλεισω, αυτη τη φορα οριστικα, γιατι μπροστα μου η παραμυθια του παραδεισου του Τορωναιου κολπου ειναι μαγευτικη και θελω να την απολαυσω μια και ακομα "ειμαστε οι μονοι σ’ ολοκληρη την Ευρωπη που εχουμε το προνομιο να λεμε τον ουρανο “ουρανο” και τη θαλασσα “θαλασσα” οπως την ελεγαν ο Ομηρος και ο Πλατωνας πριν δυομισι χιλιαδες χρονια" (Ελυτης) και πριν πουμε τον ουρανο "Himmel" και τη θαλασσα "See", με το τριστιχο απο το ιδιο εργο (De consolatione philosophiae):

"O felix huminum genus
Si vestros animos amor
Quo caelum regitur regat".

(Ευτυχισμενο ανθρωπινο γενος
Αν η αγαπη τις ψυχες σας κυβερναει
Οπως κυβερνιεται ο ουρανος).

ΜΕΜΝΗΣΟ ΣΟΥΒΛΩΝ ΑΙΣ ΕΝΟΣΦΙΣΘΗΣ*

AΝΑΣΤΑΣΙΜΟ

"Κι αν ειναι ο λακκος σου πολυ βαθυς,
χρεος με τα χερια σου να σηκωθεις" (Κωστας Βαρναλης).

Και να αναστηθεις.

Απο οικογενειακη παραδοση δεν τα πηγαιναμε καλα με τα λαικα ηθη και εθιμα και απορω πως καταφεραμε να ξεφυγουμε απο μια οικογενειακη τραγωδια ομαδικης κομματικης διαγραφης, πιθανον, γιατι ποτε δεν μυρωθηκαμε, "εις αφεσιν αμαρτιων", την επισημη κομματικη φορμολη.

Ετσι, αισθανομαι τυχερος που δεν ατυχησα του θλιβερου οικογενειακου οργιου του δικην Οθωμανικης διαυλικης κολονοσκοπησης** σουβλισματος των αμνοεριφιων, το θεαμα του οποιου μου φερνει παντα στο νου μια μελανη σελιδα του Ελληνισμου, το σουβλισμα του Αθανασιου Διακου.

Ελπιζω μετα απο χρονια, τουλαχιστον τα παιδια μας, να ευτυχισουν την επισουβλια αναμνηση φωτεινων σελιδων της σημερινης σκοτεινης πραγματικοτητας, το σουβλισμα των μνημονιοτραμπουκων, οταν πλεον θα βρει πατο το απυθμενο θρασος και ψευδος της σωτηριας και θα παρουν εκδικηση τα ονειρα του πολυπαθου ηρωικου λαου "εφεσπετο γαρ μεγα εργον πασιν εφ’ ηρωεσσι, κακων δ’ ανεφαινετο πυθμην" (γιατι ηταν μεγαλο το εργο που περιμενε τους ηρωες, αλλα ηδη διαφαινονταν ο πατος (τελος) των συμφορων) (Ορφεως Αργοναυτικα).

* ΘΥΜΗΣΟΥ ΤΙΣ ΣΟΥΒΛΕΣ ΠΟΥ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΑΝ
Παραφραση του "Μέμνησο λουτρών οις ενοσφίσθης" (Θυμήσου τα λουτρά που σε σκότωσαν), απο την τραγωδια "Χοηφοροι" του Αισχυλου.

** Καποτε προσπαθωντας να εξηγησω το σουβλισμα σε φιλο μου γιατρο με Αγγλοσαξωνικη παιδεια, το χαρακτηρισα ως IDC, δηλαδη Integral Digestive Catheterization (Ολοκληρωτικο Πεπτικο Καθετηριασμο) και σιγουρα ο Αθανασιος Διακος αποτελεσε την πρωτη περιπτωση αυτης της ευγενους ενδοσκοπικης μεθοδου σωφρονισμου.

ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Η ΠΕΙΝΑ

ΓΕΛΑΣ ΜΕΡΚΕΛΛΑΣ ΜΑΝΩΛΛΑΣ

Η δημαρχια των Αθηνων δεν επετρεψε στα μελη της Χρυσης Αυγης να μοιρασουν τροφιμα στην πλατεια Συνταγματος, δηλωνοντας με επαρση, πως η αποτροπη της διανομης των τροφιμων αποτελει νικη των θεσμων της "δημοκρατιας", υπονοωντας πιθανον πως η πεινα ειναι πλεον θεσμος της μνημονιακης "δημοκρατιας" και επιβαλλεται η προασπιση της, ακομα και με κινησεις ΜΑΤ και η ρατσιστικη διανομη της μονο στους Ελληνες, εναντι των χορτατων λαων της Ενωμενης Ευρωπης.
"Τους μεν κενους ασκους η πνοη διιστησι, τους δ’ ανοητους, το οιημα" (Τους αδειους σακους γεμιζει ο αερας και τους ανοητους η επαρση) (Σωκράτης) και για να μη θεωρηθω Δωδεκαθειστης "προ συντριβης ηγειται υβρις, προ δε της πτωσεως υπερηφανεια (Παροιμιες Σολομωντος ΙΣΤ 18), κινδυνευοντας να θεωρηθω, τελικως, Σιωνιστης απο την παρακαμινια και παραμνημονια εξουσια.

Απορω, ομως, πως δεν εγινε ακομα παρεμβαση της επιτροπης ανταγωνισμου κατα της μονοπωλιακης διανομης της πεινας απο το της πλατειας Συνταγματος (παρασυνταγματικο) βουλευτηριο, αυτο που εδω και τρια χρονια εχασε τη λαλια του και μιλα μοναρθρα με συμπεριφορα πολιτικου παλιμπαιδισμου, προφανως Δωδεκαθειζοντας κατα του Σοφοκλη "Ζευς γαρ μεγαλης γλωσσης κομπους υπερεχθαιρει" (ο Διας μισει τους μεγαλοστομους κομπασμους), γι' αυτο και ενας μονο αρθρωτος κομπος στο λαιμο του λαου:

Ein Artikel, ein Law, kein Volk (Ενα αρθρο, ενας νομος, κανενας λαος).

ΥΓ. Σαββατο απογευμα.
Αναληψη πριν την Ανασταση, οπως λεμε τραπεζικως, προεξοφληση τοκων σε εξοφλημενες καταθεσεις, που θα αναληφθουν στους  καπιταλιστικους ουρανους.
Μπροστα στην πισινα με θεα τη θαλασσα, με τα Βουλγαρικα θηλυκα ομολογα.
Εχουν μηδενικα CDS (Credit Default Swaps), γιατι δεν αποτελουν τοποθετησεις σε εικονικα παραγωγα, κοινως μαλακια, αλλα παραγωγικη επιθετικη επενδυση στην πραγματικη καταναλωτικη οικονομια, ευδαιμο(υ)νια.
Μια επενδυση που εχει πατο.

Καποτε στα νιατα μου, οταν εκανε τα πρωτα του βηματα ο τουρισμος στη Χαλκιδικη, ειχα χαρακτηρισθει απο την εθνικη ασφαλεια της στρατιωτικης χουντας ως κομμουνιστης συνοδοιπορος, επειδη συνοδοιπορησα με Γιουγκουσλαβα τουριστρια και αυτο αποτελεσε φρονηματικο προβληματισμο για την καταλληλοτητα μου να διδαξω μουσικη σε δραματικη σχολη.

Μηπως σημερα κινδυνευω να χαρακτηρισθω απο την οικονομικη ασφαλεια της μνημονιακης χουντας ως Ελληνας ολιγαρχης, ως διαθετοντας μια και μοναδικη ο δυστυχης αρχη τρισυποστατο, ομοουσιο και αδιαιρετο, που τοποθετει το μαυρο "πλουτο" του σε Βουλγαρικα ομολογα;

Τρομαζω με την ιδεα μηπως το αδελφατο του Euro Group του Γερμανου παραλυτου, του Ολλανδου χοιροτροφου και της Γαλλιδας ωραιας κοιμωμενης αποφασισει το κουρεμα του μαυρου "πλουτου" μου.

ΗΟΜΟ EUROGRAECORUM MASTURBATOR

ΓΕΛΑΣ ΜΕΡΚΕΛΛΑΣ ΜΑΝΩΛΛΑΣ

Ο Φασιμος και η γελοιοτητα δεν ειναι απλως ομοια, αλλα και ισα.

Το παρακατω δημοσιευμα της Αγγλικης εφημεριδας "The Independent" αποκαλυπτει, πως η μνημονιακη "δημοκρατια" δεν εχει ελλειμμα γελοιοτητας.

http://www.independent.co.uk/news/world/europe/greece-wants-to-cut-its-public-sector-this-man-wants-to-quit-as-a-teacher-so-why-did-it-take-two-years-8599762.html?origin=internalSearch

Kαθηγητης, λοιπον, της πληροφορικης της δευτεροβαθμιας εκπαιδευσης στην Καλαματα, αφου καταφερε με κοπους και βασανα και υστερα απο δυο χρονια επιπονων και επιμονων προσπαθειων να παραιτηθει και το δυσκολοτερο να γινει δεκτη η παραιτηση του, συμβαλλοντας με ιδιες δυναμεις ο ανθρωπος στη δημοσιονομικη προσαρμογη της χωρας του και εκει που νομισε πως ξεμπερδεψε, πηρε πριν λιγες μερες ειδοποιηση, πως επαναφερεται στην υπηρεσια και αρχιζει παλι (και μια πραγματικη επανεκινηση) η μισθοδοσια του, ωστε στη συνεχεια να απολυθει, για να αποτελεσει αριθμητικο πλεονασμα (επιτελους και μια πραγματικη αναπτυξη και πρωτογενες πλεονασμα) στις απαιτησεις του ΕυρωΗρωδη για τη σφαγη των δημοσιων υπαλληλων.
Στην πραγματικοτητα θα χρησιμοποιθει ως  cascadeur, στα δυσκολα γυρισματα της Ευρωφασιστικης τραγωδιας, της συγχρονης Ιφιγενειας, ωστε να φυσηξει ουριος ανεμος για να αποπλευσουν τα Ευρωπαικα πλοια φορτωμενα με τη ρευστοτητα για τη σωτηρια των Ελληνικων τραπεζων.

Και σκεφτειτε να αρχισει η επανεκινηση της οικονομιας και το θετικο προσημο της αναπτυξης της.

Θα γελασει καθε μνημονιοπικραμενος.

Ο Παττακος με το μυστρι θα ειναι απλως μια συμπαθης και γραφικη φιγουρα εθνικοφρονομαλακα, μπροστα στον
Ηomo ΕuroGraecorum Masturbator.

ΥΓ. Πριν λιγη ωρα στο ξενοδοχειο ξαδελφου μου στη Χαλκιδικη, απογευμα Μεγαλης Παρασκευης, ο αμαρτωλος διαπιστωσα το επενδυτικο ενδιαφερον που παρουσιαζουν οι Βουλγαρες μαυραγοριτισσες, που προσευχονται να μη γινει η Βουλγαρια Ελλαδα, οπως καποτε κι' εμεις προσευχομασταν σε λαθος θεο να μη γινει η Ελλαδα Βουλγαρια.
Θεσπεσια κορμια με απλωμενη απο πανω ως κατω την προκληση σαν σημαια, ρουφωντας χωρις φοβο, αλλα με παθος μπροστα στην πισινα το παγωμενο λευκο κρασι και το παρκιγκ πιο περα γεματο απο τα ονειρικα τους τετρατροχα.
Δυσκολη η επιλογη αναμεσα στα εμψυχα διποδα και τα αψυχα τετρατροχα.
Στηθαιους αεροσακους ετοιμους να ανοιξουν, κατω απο τα μαλακα (υφασματινα) πλαστικα του ταμπλω, γνωστου και ως στηθοδεσμου* για να σωσουν τον επιβατη (τον βαινοντα επι, δηλαδη απο πανω) ή μουσικη απο τα παρακειμενα μηχανικα σεξτετα και οκτετα, εξακυλινδρα και οκτακυλινδρα συνολα;

Που μας καταντησε αυτη η μνημονιομαλακια.
Σε ισοδυναμες σεξιστικες φαντασιωσεις.
Οταν ακουω τον καθε μνημονιομαλακα να μιλα για ισοδυναμα μετρα, θυμαμαι τους πλειοδοτικους διαγωνισμους με ανοιχτες προσφορες και πολλους, οχι εναν οπως στον ΟΠΑΠ, επενδυτες, που διενεργουσαμε στα παιδικα μας χρονια στα αποκρυμνα βραχια της Χαλκιδικης με θεα τη θαλασσα, υψηλης αντικειμενικης αξιας, κατα τα πεοαυνανιστηρια μυστηρια, αυτα τα μυστηρια που σημερα εχουν γινει το Final Three (Troica) της οικονομιας μας, οπου τα εμβολα της κρατικης μηχανης νυχθημερον αυνανιζονται, υπο τον ελεγχο του κεντρικου Masturdistribitor της Καραγιωργη Σερβιας.

* Αρκετα ατυχης και με σαδoμαζοχιστικες διαστασεις η Ελληνικη αποδοση της Γαλλικης λεξης soutien.
Τα γυναικεια στηθη δεν δενονται, δεν ειναι οφειλετες του Ελληνικου δημοσιου για να διαπομπευονται δεμενα στα δελτια των μνημονιτρουβαδουρων και μνημονιοτρουβερων, απλα υποβασταζονται σαν πολυτιμα κοσμηματα.
Εξαλλου, η Γαλλικη ονομασια εχει και μια μουσικη αυρα, λογω της συγγενειας της με τη λεξη τενορος.
Οι τενοροι, δηλαδη, ειναι τα soutiens της χορωδιας.
Αρκει να μην ειναι κοντρα τενοροι, γιατι τοτε οι σοπρανες και οι αλτες θα πρεπει να αναζητησουν την τυχη τους στους μπασους, τους απο μηχανης θεους.

ΑΞΙΑΙ ΕΙΣΙN

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΤΩΝ
ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
(Με δυο αφιερωματα απο το ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ του Ελυτη)

ΤΑ ΠΑΘΗ
(ΑΠΟ ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ του ΕΛΥΤΗ)

"Ω πικρες γυναικες * με το μαυρο ρουχο
παρθενες και μητερες
Που σιμα στη βρυση * δινατε να πιουνε
στ’ αηδονια των αγγελων
................................
Τοσο δεν αγγιζουν * η φωτια με το αχτι
που πενεται ο λαος μου
Του Θεου το σταρι * τα ψηλα καμιονια
το φορτωσαν και παει
Μες στην ερμη κι αδεια * πολιτεια μενει
το χερι που μοναχα
Με μπογια θα γραψει * στους μεγαλους τοιχους
ΨΩΜΙ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ".


ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Μετα απο τρια χρονια χρηματοπιστωτικου φασισμου  και εθνικου ονειδους υποταγης στο Γερμανικο ναζισμο, συγκλονιστηκα και αισθανθηκα υπερηφανος ως Ελληνας, απο την καθαρη και απεριττη, τη Δωρικη φωνη με την αυρα του ορθου Αριστοτελικου λογου, των απογονων του φιλοσοφου, "των γυναικων που αγωνιζονται  εναντια στην καταστροφη της Χαλκιδικης απο την επεκταση των μεταλλευτικων δραστηριοτητων και την εξορυξη χρυσου".

Την επιστολη αυτη, που κανει την αντιμνημονιακη σχολιογραφια μου να ωχρια μπροστα της και την υπαρξη και τη συνεχιση της περιττη, την αναδημοσιευω αυτουσια ως ενα ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ.

Αυτη ειναι η ΕΛΛΑΔΑ με την αξιολογηση των τεσσαρων Α στην εθνικη μας συνειδηση, η ΕΛΛΑΔΑ του Αντιφασιστικου Αντιναζιστικου Ασματος Ασματων.
Η ΕΛΛΑΔΑ των ηρωιδων γυναικων της Χαλκιδικης, που αντιστεκεται στον καπιταλιστικο ιμπεριαλισμο και προτασουν τα στηθη τους απεναντι στην αλλη Ελλαδα των προσκηνυμενων του τραπεζοφασισμου, τη Μερκελλαδα των καισαρων, που ονειρευεται μια απεραντη Γερμανικη "Γαλατια" και χρησιμοποιει την αστυνομικη και οικονομικη βια των μισθοφορων της διεθνους και Ευρωπαικης χρηματοπιστωτικης αυτοκρατοριας εναντιον των πολιτων.
Ομως, "πας οχλος φοβερος"
(Ξενοφων).

Οπως εμεις δεν συγχωρησαμε ποτε αυτους που φορτωσαν στα καμιονια για τα στρατοπεδα συγκεντρωσης και στα σαπιοκαραβα για τα ξερονησια τους παππουδες και τους γονεις μας, ετσι και τα σημερινα παιδια, τα παιδια της Χαλκιδικης, που ειδαν ζωντανο τον εφιαλτη της νυχτερινης αρπαγης των γονιων τους απο τα σπιτια τους και τα παιδια ολοκληρης της χωρας μας, που βλεπουν καθημερινα την κοινωνικη και οικονομικη αρπαγη του πλουτου της πατριδας τους και την εξαθλιωση και εξορια των γονιων τους και των ιδιων απο τα στοιχειωδη ανθρωπινα δικαιωματα, δεν θα συγχωρησουν ποτε τους σημερινους δημιους της ελευθεριας και της ευημεριας τους.

"Ο χρονος παραμορφωθηκε" (Ρενα Χατζηδακι - Μαρινα). Προσωπικα αισθανομαι πως ειμαι στο ιδιο καμιονι με τον πατερα μου που τον μετεφερε στο Μαουτχαουζεν, στο ιδιο σαπιοκαραβο με τον παππου μου, που τον μετεφερε στη Μακρονησο, στην ιδια ομαδα των ανταρτων με τον θειο μου, που κυνηγηθηκε στα Ελληνικα βουνα και βρηκε μια νεα πατριδα στην εξορια, ολοι μας απεναντι στην ιδια Μεντελεια αλυσιδα του καπιταλιστικου φασισμου, που καποτε αναζητουσε αλλοθι με εθνικα και σημερα με οικονομικα προσχηματα, για να διαπραξει το ιδιο εγκλημα εναντιον μας.

Κι' ομως Alain Resnais Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ*.
Απεναντι μου, απεναντι στο κοινωνικο και οικονομικο μιασμα, που οι ενοχοι κατεστησαν συνενοχο για τον καταμερισμο των εγκληματων τους σε βαρος της χωρας μου, τον εγγονο και γιο του εθνικου μιασματος, ειναι ο γιος και ο εγγονος του Γκεσταπιτη και του Γερμανοτσολια, του Ταγματασφαλιτη και του κουκουλοφορου, που ηταν απεναντι στον πατερα και τον παππου μου.

"Πολις εστι κοινωνια πολιτων πολιτειας" (Αριστοτελης).
Αυτη ειναι η ΕΛΛΑΔΑ των γυναικων της Χαλκιδικης σαν την ΕΛΛΑΔΑ των προγονων τους μιας αλλης γειτονικης τους πολης, της Ποτιδαιας, που η εξεγερση της το 432 πΧ κατα του Αθηναϊκου ιμπεριαλισμου, εδωσε το εναυσμα του Πελοπονησιακου Πολεμου.
Η αντισταση των κατοικων της Χαλκιδικης δινει το εναυσμα κατα του χρηματοπιστωτικου ιμπεριαλισμου.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

“Είμαστε οι προγιαγιάδες που ζήσανε την κατοχή κι αποφασίσαμε ποτέ ξανά φασισμός.
Είμαστε οι γιαγιάδες που ζήσανε τον εμφύλιο κι είπαμε ποτέ ξανά πόλεμος.
Είμαστε οι μάνες που είδαμε τα παιδιά μας μετανάστες κι είπαμε πότε πια ρατσισμός. Είμαστε οι κόρες που ζήσαμε τη χούντα κι είπαμε ποτέ ξανά απολυταρχικό καθεστώς. Είμαστε οι εγγονές που δε ζήσανε ούτε κατοχή, ούτε εμφύλιο, ούτε μετανάστευση, ούτε χούντα και τώρα τα ζούμε όλα μαζί.
Είμαστε οι δισέγγονες που ονειρεύονται, ελπίζουν, και απαιτούν ένα καλύτερο αύριο.

Μέχρι πριν λίγο καιρό δεν ξέραμε πόσο τσούζουν τα χημικά, τί είναι το μααλόξ, τί σημαίνει ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΕΚΑΜ. Μέχρι πριν λίγο καιρό πιστεύαμε ότι η ΕΛ.ΑΣ υπάρχει για να προστατεύει τους πολίτες.
Πιστεύαμε ότι το κράτος και οι λειτουργοί του βρίσκονται εκεί για να προάγουν τα συμφέροντα των πολιτών και να διασφαλίζουν τα δικαιώματά τους.

Μας έριξαν χημικά, μας κυνήγησαν, μας χτύπησαν, μας συνέλαβαν, μας ανέκριναν, μπούκαραν στα σπίτια μας και στα σχολεία μας. Μας κατηγόρησαν ότι δε σεβόμαστε τους νόμους. Μας χαρακτήρισαν αμόρφωτες, απληροφόρητες, ανυπάκουες, ψεύτρες – μέχρι και τρομοκράτισσες!

Όλα αυτά τα αντέξαμε. Άλλωστε εμείς φέραμε τα παιδιά μας στον κόσμο με ανείπωτο πόνο και τα μεγαλώνουμε με απίστευτο κόπο.
Δεν μας πτοούν οι τρομοκρατικές τους πρακτικές.

Τώρα όμως χτυπάνε τους εγγονούς, τους γιούς, τους πατεράδες, τους αδερφούς μας.
Τους αρπάζουνε μες στη νύχτα μπροστά στα τρομαγμένα μάτια των παιδιών μας.
Τους κλειδώνουν στις φυλακές σαν κοινούς εγκληματίες με κατασκευασμένες κατηγορίες.

Λένε ότι υπερασπίζονται τη νομιμότητα!
Καταπατώντας νόμους και δικαιώματα;

Λένε ότι προωθούν με κάθε κόστος τις επενδύσεις προς όφελος του λαού!
Ασκώντας βία και τρομοκρατία στο λαό;

Λένε ότι οι αποφάσεις της δικαιοσύνης πρέπει να είναι σεβαστές!
Προκαταβάλλοντας τες και αγνοώντας τες όταν δε συμφωνούν;

Λένε ότι υπερασπίζονται τη δημοκρατία!
Προσβάλλοντας το τεκμήριο της αθωότητας που είναι μια από τις θεμελιώδεις αρχές της;

Καλούμε τις γυναίκες όλης της Ελλάδας, όλου του κόσμου, να σταθούν δίπλα στον αγώνα μας.
Σ΄ έναν αγώνα αξιοπρέπειας.
Σ΄ έναν αγώνα για την προστασία του μέλλοντος των παιδιών μας, του περιβάλλοντος και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Σ΄ έναν αγώνα όπου οι ζωές των παιδιών μας να είναι πάνω απ΄τα κέρδη των εταιρειών. Κάνουμε έκκληση σε όλες σας! Ζητάμε τη στήριξη, συμπαράσταση και αλληλεγγύη σας, με όποιο τρόπο μπορείτε!

Καταγγέλλουμε την κατασκευή ενόχων και την ποινικοποίηση κοινωνικών αγώνων. Καταγγέλλουμε την αστυνομική βία, την κρατική καταστολή και τις δικονομικές αυθαιρεσίες.
Καταγγέλλουμε τις τηλεοπτικές δίκες και καταδίκες.

Απαιτούμε την αποφυλάκιση των πατεράδων, γιών και αδερφών μας.
Απαιτούμε άμεση, δίκαιη, αμερόληπτη και διαφανή απόδοση δικαιοσύνης.

Σε κάθε άλλη περίπτωση θα μας βρούνε απέναντί τους. Εμάς, τις προγιαγιάδες, τις γιαγιάδες, τις μάνες, τις κόρες, τις εγγονές και τις δισέγγονες. Όλες μας!”

ΤΑ ΠΑΘΗ
(ΑΠΟ ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ του ΕΛΥΤΗ)

"Τον πλούτο δεν έδωκες ποτέ σ' εμένα
τον ολοένα ερημούμενο από τις φυλές των Ηπείρων
και απ' αυτές πάλι αλαζονικά, ολοένα, δοξαζόμενο!

Έλαβε τον Βότρυ ο Βορράς
και τον Στάχυ ο Νότος
τη φορά του ανέμου εξαγοράζοντας
και των δέντρων τον κάματο δύο και τρεις φορές
ανόσια εξαργυρώνοντας.

Άλλο εγώ
πάρεξ το θυμάρι στην καρφίδα του ήλιου δεν εγνώρισα
και πάρεξ
τη σταγόνα του νερού στ'άκοπα γένια μου δεν ένιωσα
μα τραχύ το μάγουλο έθεσα στο τραχύτερο της πέτρας
αιώνες κι αιώνες.

Εκοιμήθηκα πάνω στην έγνοια της αυριανής ημέρας
όπως ο στρατιώτης επάνω στο τουφέκι του.

Και τα ελέη της νύχτας ερεύνησα
όπως ο ασκητής το Θεό του.

Από τον ιδρώτα μου έδεσαν διαμάντι
και στα κρυφά μού αντικαταστήσανε
την παρθένα του βλέμματος.

Εζυγίσανε τη χαρά μου και τη βρήκανε, λέει, μικρή
και την πατήσανε χάμου σαν έντομο.

Τη χαρά μου χάμου πατήσανε και στην πέτρα μέσα την κλείσανε
και στερνά την πέτρα μου αφήσανε
τρομερή ζωγραφιά μου.

Με πελέκι βαρύ τη χτυπούν, με σκαρπέλο σκληρό σκληρό την τρυπούν
με καλέμι πικρό τη χαράζουν, την πέτρα μου.

Κι όσο τρώει την ύλη ο καιρός τόσο βγαίνει πιο καθαρός
ο χρησμός απ' την όψη μου:

ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΝΑ ΦΟΒΑΣΤΕ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ Τ' ΑΓΑΛΜΑΤΑ".

* Αναφερομαι στην καταπληκτικη και πολυβραβευμενη Γαλλικη ταινια του Alain Resnais "La guerre est finie" (Ο πολεμος τελειωσε), παραγωγης του 1966, σε σεναριο του  Jorge Semprún, με τους  Yves Montand, Ingrid Thulin, Geneviève Bujold, Jean Bouise, Paul Crauchet, Dominique Rozan, Anouk Ferjac, κλπ.