ΕΠΕΤΕΙΟΣ ή ΕΠΑΙΤΕΙΑ;

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΙΟΥ(;) ΕΤΟΥΣ 2010

Κάποτε οι δάσκαλοι μας μίλησαν για το όχι, που είπε ο Μεταξάς, ο πολιτικός δικτάτορας, στην υποδούλωση της χώρας μας.

Αργότερα ο Δόκτωρ Ζιβάγκο της Ελληνικής(;) πολιτικής, ψευδοσοσιαλιστής - αληθοσοσιαληστής και κρυφαπόστολος του Αμερικανισμού μάς είπε, πως το όχι το είπε ο λαός.

Σήμερα ο τελευταίος, να δώσει ο Θεός, γόνος της γνωστής πολιτικής δυναστείας των Δεκεμβριανών, των δανεικών και των Αμερικανών (όπως λέμε εξήντα χρόνια φούρναρης), ο Αμερικανός πρωθυπουργός της κατοχικής κυβέρνησης της Ελλάδας, ο οικονομικός δικτάτορας, ως πειθήνιος yes-man είπε το ναι στην υποδούλωση της χώρας μας.

Πριν δυο μέρες παρακολουθήσαμε έντρομοι το απείρου αισθητικής και λογικής ηλιθιότητας διακαναλικό δίλημμά του, πως η μη εκλογή του οινοποιού της Θεσσαλονίκης ως δημάρχου της πόλης θα χρεοκοπήσει τη χώρα.

Θα απαντούσα απλά: στ΄ αρχίδια μας. Αλλά πώς είναι δυνατόν να χρησιμοποιήσω το όνομα του Κυρίου και Θεού μας επί ματαίω;

Προσπαθώ να προσεγγίσω το φαινόμενο με την αδέκαστη φυσικομαθηματική λογική. Πιστεύω πως τα μαθηματικά παράδοξα, αν είχαν αισθήματα έστω και σαν αυτά  της κατοχικής κυβέρνησης, που βύθισε στην πενία τον λαό για να τον σώσει, θα κοκκίνιζαν από ντροπή.

Επιστράτευσα το παράδοξο των Grelling – Nelson, σύμφωνα με το οποίο ένα κατηγόρημα είναι ετερολογικό όταν και μόνον όταν δεν εφαρμόζει στον εαυτό του. Πχ. τα κατηγορήματα «είναι πρωθυπουργός», «είναι Ελληνική κυβέρνηση», «είναι Έλληνας πρωθυπουργός» είναι ετερολογικά, γιατί δεν εφαρμόζουν στον εαυτό τους, αφού αντί να κυβερνούν την Ελλάδα, κυβερνούνται από τους ξένους.

Στη συνέχεια σκέφτηκα το παράδοξο του Heinrich Wilhelm Mathäus Olbers, σύμφωνα με το οποίο ο ουρανός ενώ θα έπρεπε τη νύχτα να είναι φωτεινός από το φως των άστρων, τελικά είναι σκοτεινός, γιατί φωτίζεται μόνο από τα άστρα που βρίσκονται ως την απόσταση των 13,7 δισεκατομμυρίων ετών φωτός, το φως που μπορεί να φτάσει σε μας από τη μεγάλη έκρηξη.

Παρόμοια και η πολιτική ζωή βρίσκεται εγκλωβισμένη στη σκοτεινή ύλη, κοινώς σκατά, του πολιτικού βόθρου, που άνοιξε η μεγάλη λαϊκή έκρηξη κατά της χούντας και δεν βλέπει την ιστορία πίσω από αυτή, «βουλιάζει ὅποιος σηκώνει τὶς μεγάλες πέτρες» (Σεφέρης).

Δυστυχώς η χώρα μας βούλιαξε, όχι από το βάρος της ιστορίας, αλλά από το αντίβαρο της πολιτικής ακαθαρσίας.

Ας αφήσω όμως τον Εθνικό μας ποιητή (Ελύτη) να μιλήσει Ελληνικά, ελπίζοντας πως θα τον καταλάβει η ημεδαπή κυβέρνηση της αλλοδαπής πολιτικής και τα ξενόγλωσσα τσογλάνια του Harvard και των άλλων ευαγών Αμερικανοαγγλικών διαφθορείων:

«Ἦρθαν

ντυμένοι «φίλοι»

ἀμέτρητες φορὲς οἱ ἐχθροί μου

τὸ παμπάλαιο χῶμα πατώντας.

Καὶ τὸ χῶμα δὲν ἔδεσε ποτὲ μὲ τὴ φτέρνα τους.

Ἔφεραν

τὸ Σοφό, τὸν Οἰκιστὴ καὶ τὸ Γεωμέτρη,

Βίβλους γραμμάτων καὶ ἀριθμῶν,

τὴν πάσα Ὑποταγὴ καὶ Δύναμη,

τὸ παμπάλαιο φῶς ἐξουσιάζοντας.

Καὶ τὸ φῶς δὲν ἔδεσε ποτὲ μὲ τὴ σκέψη τους.»  

«Χρόνους μετὰ τὴν Ἁμαρτία ποὺ τὴν εἴπανε Ἀρετή»…

«Ἐξόριστε ποιητή, στὸν αἰώνα σου, λέγε, τί βλέπεις;»

Βλέπω το παμπάλαιο σύνθημα, πάντα επίκαιρο: «ΕΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»

ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Παιδικό, φιλόδοξο όνειρό μου ήταν να γίνω μητροπολίτης, κάνοντας μια θεαματική υπέρβαση από τον πρωτοψάλτη παππού μου!

Ευτυχώς, τα παιδικά όνειρα των θνητών πολιτών δεν αποτελούν συγγενή διαμαρτία συνταγματικών δικαιωμάτων, όπως αυτά των αθάνατων πολιτικών.

Έτσι, η Εκκλησία γλύτωσε το σκάνδαλο και εγώ την αισθητική των μακρυφορουσών κατηχούμενων παρθένων.

Ορισμένες φορές έντρομος φαντάζομαι τον εαυτό μου, αντί να αναζητώ το Eau des Merveilles (Νερό των Θαυμάτων) στον οίκο Hermes της Faubourg Saint Honoré, το Carnal Flower   (Λουλούδι της Σάρκας) στις Editions de Parfums του Frédèric Malle της Grenelle ή της Mont Thabor ή το Allure Sensuelle (Λάγνο Θέλγητρο) στην boutique Chanel της Cambon στο Παρίσι, να ψάχνω στο Βατικανό ή το Φανάρι το Eau de Cana (Νερό της Κανά), το Soul Flower (Λουλούδι της Ψυχής) ή το Allure Céleste (Επουράνιο Θέλγητρο), εκρηκτικά μίγματα θυμιάματος και εκκρίσεων των ιδρωτοποιών και σμηγματογόνων αδένων ανέραστων κορασίδων, που με χειρουργική ακρίβεια σε κατάσταση θρησκευτικής μέθης διέτεμναν τυφλά τις νευρικές συνδέσεις μεταξύ των ενδοκρινών γεννητικών αδένων και της υπόφυσης.

Τέτοιοι εφιάλτες, όμως, δεν φαίνεται να βασανίζουν την παχύδερμη πολιτική αισθητική της κληρονομικής δημοκρατίας, στην οποία η ισχυρότερη διαπλοκή δεν είναι η οικονομική, αλλά η γονιδιακή, ανάμεσα στο παιδικό όνειρο και το συνταγματικό δικαίωμα.

Έτσι, σύμφωνα με τους νόμους του Mendel, οι απόγονοι του εθνικού αποστάτη*  έχουν στη διπλή έλικα των χρωματοσωμάτων τους την αποστασία, του επηρμένου παραμυθατζή υποτελούς των Άγγλων**,  που χωρίς αιδώ αυτοχαρακτηρίσθηκε και ως Γέρος της δημοκρατίας, με μια μικρή μετάλλαξη την Αμερικανική υποτέλεια και του εθνάρχη φυγάδα*** για το φόβο του βασιλικού χρέους (ξηλωμένος ποδόγυρος της Φρειδερίκης) τη φυγή για το φόβο του δημόσιου χρέους.

Αυτό, λοιπόν, είναι το γονιδίωμα της σύγχρονης πολιτικής Ελληνικής ιστορίας, με δευτερεύοντα χαρακτηριστικά του πολιτικού φύλου: παράπλευρες τσόντες πάγκαλων αλαλαζόντων άσκαυλων,**** απογόνων δικτατόρων και στρατηγών και ευφάνταστης φιλοδοξίας συμπλεγματικών επαρχιωτών, που ηδονίστηκαν από την Ευρωπεολειχία, μετονομαζόμενη Ελληνιστί Ευρωτσιμπούκι, απαρνούμενοι την ενσταυλη, Ελληνοπρεπή και παραδοσιακή κτηνοβασία.

 ΕΠΕΞΗΓΗΜΑΤΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

* Πολιτική καρικατούρα της πρόσφατης πολιτικής ιστορίας, γνωστή σε όλους. Δεν αναφέρω το όνομά της, γιατί είναι ακατάλληλο για ανηλίκους.

** Γεώργιος Παπανδρέου, που σε μια Ανταλκίδεια αμαρτωλή σχέση με τους Άγγλους παρέδωσε σπάταλα και απλόχερα τα κορμιά των Ελλήνων στις σφαίρες των «συμμάχων» κατακτητών (Δεκεμβριανά 1944) και την Ελλάδα στην κυριαρχία των ξένων.

*** Κωνσταντίνος Καραμανλής, αυτοχαρακτηρισμένος και εθνάρχης, που δραπέτευσε νύχτα στο εξωτερικό με το ψευδώνυμο Τριανταφυλλίδης,  για το φόβο της βασίλισσας Φρειδερίκης.

****Άσκαυλος (ετυμολογία: ασκός + αυλός) = Γκάιντα, μουσικό όργανο αποτελούμενο από δερμάτινο σάκο (ασκό) σαν φούσκα σκεμπέ, που φουσκώνει και ξεφουσκώνοντας υπό την πίεση του εκτελεστή, παράγει ήχο φλύαρο, μονότονο, θλιβερό, διαπεραστικό και ένρινο. Δηλαδή, ο πλήρους αέρα κοπανιστού ασκός, ο οποίος ως αντ’ αυτού (αντιπρόεδρος) αναπληρώνει τον δια αμέσου φυσήματος αέρα ακοπάνιστο (ακατέργαστο και ακατάληπτο) του εκτελεστή (προέδρου).

Αν, όμως, στη λέξη άσκαυλος το σ θεωρηθεί ως προσθήκη χάρη ευφωνίας, τότε οδηγούμαστε σε μια παράλληλη, κατά τους Βίους Παράλληλους του Πλούταρχου, έννοια, που αποδίδει με θαυμαστή ακρίβεια τον πολιτικό βίο της χώρας μας:

άκαυλος πολιτικός βίος

PLI SELON PLI (ΠΤΥΧΗ ΚΑΤΑ ΠΤΥΧΗ) ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ή ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΕΞΗΓΗΜΑΤΙΚΩΝ ΣΗΜΕΙΩΣΕΩΝ

Ο Ανταλκίδας ήταν Σπαρτιάτης ναύαρχος (Πελοποννήσιος και Καλλικράτειος συμπατριώτης του Γεωργίου Παπανδρέου), που συμμάχησε με τους Πέρσες κατά των Αθηναίων, οδηγώντας το 387 π.Χ. στην ταπεινωτική για τους Έλληνες «Ἀνταλκίδειο εἰρήνη» ή «βασιλέως εἰρήνην», την οποία ο Πλάτωνας χαρακτηρίζει «ἔργον αἰσχρὸν καὶ ἀνόσιον».

Ο Πλούταρχος ήταν ιστορικός, βιογράφος και όχι τραγουδιστής, από την Χαιρώνεια της Βοιωτίας, που γεννήθηκε ανάμεσα στο 46-48 μ.Χ. και πέθανε το 120 μ.Χ.

ΑΠΛΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Αφιερωμένο για να διαλύσω μαθηματικές φοβίες!

Όταν η πολιτική παράνοια κακουργεί, η αριθμητική λογική μεγαλουργεί!

ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ

Επιτέλους η κατοχική κυβέρνηση, της οποίας το πολιτικό IQ αθροιστικά δεν προσεγγίζει αυτό του ενός τροφίμου διανοητικού ασύλου, συμπεριλαμβανομένου και του IQ των διεθνών αποφοίτων των Αγγλοαμερικανικών πτωχοκομείων (μετονομαζόμενων και πανεπιστημιακών ιδρυμάτων του πτωχευτικού δικαίου), που επέλεξε ο διακονών πρωθυπουργεύοντας το τάμα της μητρός του,  προσδιόρισε το μέτρο της τιμωρίας των πολιτικών κακουργημάτων.

Τα πρωτοσέλιδα των σημερινών εφημερίδων δεν αφήνουν περιθώρια παρανόησης της πολιτικής παράνοιας. Για κάθε ευρώ στέρησης κρατικών εσόδων ένας μήνας φυλάκιση και μάλιστα με σύντομες διαδικασίες, πριν την εκδήλωση στερητικών συνδρόμων (όπως πχ. η χρεωκοπία)!  

Το σωφρονιστικό αυτό μέτρο, στο πλαίσιο της  πρωθυπουργικής παγκόσμιας διακυβέρνησης της Παγκάλου Παπανδρεϊκής μπουρδολογίας, προτείνω να κατατεθεί στο Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών, στο Department of the PEI (Political and Economical Idiocy), ό εστι μεθερμηνευόμενο Ελληνιστί ΠΕΗ (πληθυντικός  της ευδαιμονίας του ΠΕΟΣ).

Από εδώ και πέρα η λύση του πολιτικού και οικονομικού προβλήματος της Ελλάδας είναι απλό πρόβλημα τεσσάρων πράξεων.

Αν υποθέσουμε πως στο περιβόλι των τρελλών, επονομαζόμενο συντομογραφικά και Ελλάδα, μεγαλούργησαν στον πρόσφατο πολιτικό μας βίο 3.000 μέγιστοι φωστήρες της τρισηλίου πολιτικής αθλιότητος, συνυπολογιζομένων και των ανακυκλούμενων οικογενειακών ρύπων, χερσαίων (πράσινων) και θαλάσσιων (μπλε), τότε για το colpo grosso  της κλοπής των 300.000.000.000 ευρώ (δημόσιο χρέος), με απλή διαίρεση, αντιστοιχούν στον καθένα  100.000.000 μήνες φυλάκιση ή 2.400.000.000 ώρες ή 144.000.000.000 λεπτά ή  83,333… αιώνες ή 8,333… χιλιετίας!

Για να προσεγγίσει, ως αντικειμενικός παρατηρητής, ο κοινός ανθρώπινος νους και μάλιστα ο Έλλην νους («το πονηρότερον και μάλλον εξαπατώμενον όν της γής είναι ο Έλληνας» κατά τον σφύζοντα πολιτικής σοφίας και εις τους αιώνες των αιώνων επίκαιρο Ροΐδη) τα μεγέθη αυτά της συμπαντικής πολιτικής και οικονομικής κοσμογονίας, που ερωτοτροπούν ρητώς με το άπειρο της αρρήτου αριθμητικής θεότητας, υπάρχει μόνο μια λύση, να αποσταλεί ο Ελληνικός λαός στο CERN, να ενσωματωθεί στο πείραμα του υπόγειου επιταχυντή (έτσι και αλλιώς είναι λαός underground), να αποκτήσει την ταχύτητα του φωτός, ώστε να ελαχιστοποιηθούν τα μεγέθη των αποστάσεων, που τον χωρίζουν από  την τραγική πραγματικότητα!

Έτσι το οικονομικό πειραματόζωο της Ευρώπης θα γίνει πυρηνικός παράγοντας ανάφλεξης της βόμβας των Ευρωπαίων νετρονίων (ουδετερονίων) (ουδέτερων, αδιάφορων πολιτών).

Και τότε μόνο θα μπορέσει να δωρίσει το υστέρημα των πτυέλων του στους μεγιστάνες της ενδεούς Ιθαγενούς και Ευρωπαϊκής πολιτικής τυραννίας και να κάνει και πάλι τον αθάνατο ποιητικό λόγο του Ρίτσου αγωνιστικό φλάμπουρο, γράφοντας στο τριχωτό του εφηβαίου του τους οικονομικούς τρομοκράτες και Αποστόλους – Ιερομάρτυρες του Αμερικανοευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού:

«Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις, - εκεί που πάει να σκύψει

με το σουγιά στο κόκκαλο, με το λουρί στο σβέρκο,

Νάτη, πετιέται αποξαρχής κι αντριεύει και θεριεύει

και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου»

29 Σεπτεμβρίου 2010

ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Βρισκόμενος προχθές ξημερώματα στο αεροδρόμιο Schönefeld για την επιστροφή μου στην Ελλάδα μετά τη λήξη του  10^ου Musik Festspiele του Βερολίνου, είχα την ελπίδα μιας μόνο πιθανότητας να απαλλαγώ από το πολιτικό φρενοκομείο της χώρας μου, τη πτώση του αεροπλάνου.

Η τύχη, όμως, το ψευδώνυμο αυτό του Θεού κατά τον Anatole France, δεν ήταν με το μέρος μου.

Αναλογιζόμουνα, λοιπόν, πως σε όλα τα πολιτεύματα η πολιτική αποτελεί θεσμό και οι πολιτικοί θεσμικά όργανά του. Στην Ελλάδα η πολιτική αποτελεί βασικό ένστικτο και οι πολιτικοί γενετήσια όργανά του.

Η Ελληνική κληρονομική δημοκρατία θα έλεγα είναι υποδειγματικό μοντέλο βιολογικού πολιτεύματος (πράσινη δημοκρατία), αποτελούμενη από ακέφαλα, κατά συνέπεια και ανεγκέφαλα, σπερματοζωάρια, που εκσπερμάτισαν πολιτικοί όρχεις του παρελθόντος, υπό την κηδεμονία των προστατών* τους, για τη διατήρηση του πολύτιμου πολιτικού είδους.

Μέσα σ’ αυτή τη βιολογική τάξη και ιεραρχία, η κληρονομική δημοκρατία της χώρας μας μεταλλάχθηκε από τον πρωθυπουργό των Δεκεμβριανών, στον πρωθυπουργό των δανεικών και τέλος στον πρωθυπουργό των Αμερικανών. 

*προστάτης = αδένας του γεννητικού συστήματος των ανδρών, που συμβάλλει στην έκκριση και τη ζωτικότητα των σπερματοζωαρίων, με άλλα λόγια, κηδεμόνας και καθοδηγητής τους.

STREEP TEES

Παραθέτω αυτούσιο μήνυμα του Δημήτρη Αθανασιάδη:

Μόλις επέστρεψα από τα Proms του Λονδίνου και την επόμενη εβδομάδα φεύγω για το Musik Festspiele του Βερολίνου. Μουσική ευδαιμονία. Στην κατεχόμενη χώρα μου συνεχίζουν να βουλεύονται οι πολιτικές τροτέζες των Βρυξελλών, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, υπηρέτες τριών αφεντάδων, γνωστών και ως τρόικας, όλοι τους, αφεντικά και δούλοι, φιλήδονοι σαδιστές του οικονομικού streep tees του Ελληνικού λαού. Το πολίτευμα αυτής της γενετήσιας πολιτικής κληρονομικής διαστροφής ονομάζεται δημοκρατία. Αναλογίζομαι ποια είναι η δικτατορία.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ
Ευτυχώς, παραπλανημένος αριστερός

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

THE MATHEMATICAL ASPECTS OF THE GREEK POLITICAL FRACTALS (THE DYNASTIES: PAPANDREOU, MITSOTAKI, KARAMANLI)

Ευτυχώς για τους πολιτικούς μας δεν ισχύει η ειρωνεία του Anatole France «Η τύχη είναι πιθανόν το ψευδώνυμο του Θεού, όταν δεν θέλει να υπογράψει», αλλά ο λόγος του Θουκυδίδη «Αἴσχιον δε ἔχοντες ἀφαιρεθῆναι ἢ κτωμένους ἀτυχῆσαι».

Ισοσκελές τρίγωνο της πολιτικής ανωμαλίας.

Μιγαδική συνάρτηση, χωρίς πραγματικές λύσεις, της ευημερίας του Ελληνικού λαού.

Φθίνουσα γεωμετρική πρόοδος της ευδαιμονίας της χώρας.

Ακολουθία Fibonacci, κατά την οποία κάθε δυναστική περίοδος αυξάνει τον πλούτο των πολιτικών όσο το άθροισμα των δύο προηγουμένων.

Αποθέωση της χρηστικότητας των θεωριών της μη πληρότητας του Gödel, στην οποία η πολιτική ανικανότητα αιτιολογείται ως αδυναμία του συστήματος για την απόδειξη της πληρότητάς του (αποκαλούμενη στην πολιτική γλώσσα ως εσωστρέφεια).

Τοπολογική τρύπα του Poincaré.

Τομές Poincaré, που δικαιολογούν την επιστροφή στις ίδιες πολιτικές τομές, μετονομαζόμενες και μεταρρυθμίσεις, κατά την περιοδικότητα της εναλλαγής των πολιτικών δυναστειών.

Σύνολο του Cantor, κατά το οποίο αφαιρώντας δια της κλοπής κάθε φορά το ένα κεντρικό τρίτο (έλλειμμα της κεντρικής κυβέρνησης) του Ελληνικού προϋπολογισμού, οδηγούν στον απειροστικό λογισμό του μηδενισμού τον λαϊκό πλούτο ή καλύτερα προβάλλοντας το σύνολο αυτό σε ένα τοπολογικό ισοδύναμο, από τη μια πολιτική τρύπα παράγονται, κατά το θαύμα της Κανά, άπειρες τρύπες.

Μαθηματικό μοντέλο του δεκαδιάστατου ποδηλάτου (στα μαθηματικά απαιτούνται τουλάχιστον δέκα διαστάσεις για την αναπαράσταση της κίνησης ενός ποδηλάτου, πέντε για τις θέσεις και πέντε για τις ταχύτητες), που εξαιτίας της πολυπλοκότητάς του δεν μπορούμε εμείς οι κοινοί θνητοί πολίτες να κατανοήσουμε την πτώση ενός ευφυούς χρήστη του, ενώ αλλάζει την αλυσίδα εν κινήσει, προσθέτοντας έτσι άλλες πέντε διαστάσεις, καθιστώντας το μαθηματικό μοντέλο δεκαπενταδιάστατο, προσεγγίσιμο πλέον μόνο με τα μοντέλα των υπερχορδών.

ή για να μην πελαγοδρομούμε σε πολύπλοκες μαθηματικές σκέψεις

Εναλλακτική, ομοούσιος και αδιαίρετος πολιτική αναπαραγωγική τριάδα (TROICA), που όταν η μια δυναστεία, ασκώντας ενεργητική κυβερνητική πολιτική ως εστηκός πέος, ξεσχίσει παρά φύση τους Έλληνες, οι άλλες δύο, ασκώντας παθητική και αυτοκριτική αντιπολίτευση ως ράθυμοι, αλλά σφριγηλοί, σάκοι του οσχέου (όρχεις), αποθησαυρίζουν σπερματοζωάρια ψήφων για τα μελλοντικά κυβερνητικά τους πηδήματα.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

Η ανακοίνωση αυτή γράφτηκε στις 14 Αυγούστου τους σωτήριου; - κατά το IMF (International Monetary Fuck) - έτους 2010, παραμονή της κοιμήσεως της Θεοτόκου, η οποία ευτυχώς ήταν κοιμισμένη και δεν εισάκουσε τα τάματα για μακροβιότητα του ηγεμόνα, την πολιτική αγυρτεία του οποίου σήμερα πληρώνει ο Ελληνικός λαός.

ή ακριβέστερα

Γράφτηκε ανάμεσα στις μουσικές δραστηριότητες Ευρωπαϊκών πόλεων στις οποίες προσπαθώ να διασκεδάσω την πλήξη και την αηδία της οικονομικής δικτατορίας της χώρας μου, την άσκηση της οποίας, κατά το διεθνές management, ανέθεσε η κατοχική κυβέρνηση του Αμερικανού πολίτη στην ετέρα (ή εταίρα) τριάδα των διεθνών δικτατόρων, κοινώς τρόικα, με τις δυνατότητες που μου δίνει η ιδιότητά μου: ΕΛΛΗΝΑΣ, ΕΥΡΩΠΕΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ.    

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ

Η Ελλάδα είναι ένα πτώμα πάνω στο οποίο ασελγούν τα κωλόπαιδα και οι μαλάκες του Harvard.