Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2013

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΑΙΓΝΙΩΝ

(ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΙΓΝΙΩΝ* ΤΟΥ JOHN NASH ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΔΡΑΜΑ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ)

"Mundus vult decipi, ergo decipiatur"
(O κοσμος που επιθυμει να εξαπατηθει, ας εξαπατηθει)
Gaius Petronius

Η TOSCA ΤΟΥ PUCCINI ΚΑΙ Η ΔΙΠΛΗ ΑΠΑΤΗ

LIBRETTO

Ο ζωγραφος Mario Cavaradossi, εραστης της φημισμενης αοιδου Floria Tosca, συλλαμβανεται και καταδικαζεται σε θανατο.
Την προηγουμενη της εκτελεσης του η Tosca υποκρινεται πως αποδεχεται την ερωτικη προταση του αρχηγου της αστυνομιας Scarpia με ανταλλαγμα ο Scarpia να χρησιμοποιησει ασφαιρα πυρα κατα την εκτελεση του Mario.
H Tosca, πιστευοντας πως εχει εξασφαλισει τη σωτηρια του Mario, τη στιγμη της ερωτικης συνευρεσης με τον Scarpia τον σκοτωνει και αυτος εχοντας αθετησει την υποσχεση του στην Tosca, αφου θα επερνε το ανταλλαγμα των ερωτικων λυτρων προκαταβολικα, πριν την ανταλλαγη, δεν εδωσε την εντολη για τη χρησιμοποιηση ασφαιρων πυρων, με αποτελεσμα ο Mario να πεσει νεκρος απο το εκτελεστικο αποσπασμα.
Το δραμα του Victorien Sardou κορυφωνεται με την αυτοκτονια της Tosca, που πεφτει στον Τιβερη.

ΣΧΟΛΙΟ

Η διπλη απατη.
Η Tosca, πιστευοντας πως εχει εξασφαλισει τη σωτηρια του αγαπημενου της, αποφασιζει να διαφυλαξει την τιμη της σκοτωνοντας τον Scarpia, ενω ο Scarpia, απο την αλλη πλευρα, αθετει τη συμφωνια, πιστευοντας πως θα ειχε ηδη πετυχει το ανταλλαγμα του ερωτα της Tosca.

Καταγραφοντας την υποθεση της δραματικης οπερας του Giacomo Puccini, θυμηθηκα τις πατρικες συμβουλες ενος καθηγητη μου στην Ιατρικη Σχολη, που δημιουργουν αλλες συνθηκες ισορροπιας στη Θεωρια των Παιγνιων του John Nash "ο γιατρος και ο γαμπρος οτι αρπαξουν μπρος".

Οι Ευρωπαιοι, γνωριζοντας πολυ καλα το σημειο της κατα John Νash ισορροπιας στην Tosca του Giacomo Puccini, απαιτουν καθε φορα πρωτα τα "μετρα" της εκτελεσης του Ελληνικου λαου για να παραχωρησουν μετα το ανταλλαγμα της "δοσης" σε μια χωρα που βρισκεται κατω απο το στερητικο συνδρομο της οικονομικης εξαρτησης.

Απο την αλλη, μιλωντας με οικονομικους ορους σε περιβαλλον διαστροφικης οικονομολαγνειας, το πολιτευμα της "πιστωτικης δημοκρατιας"  υφαρπαζει πρωτα τα εκλογικα λυτρα, τη ψηφο του λαου και μετα αποκαλυπτει το πραγματικο προσωπο της "χρεωστικης δικτατοριας", σε μια παρερμηνεια της ποιητικης πνοης του Σεφερη "γυρευει να περασει απο το θανατο για να βρει τη χαρα" (Σεφερης).

Διπλη απατη ειναι, ακομα, η σωτηρια.
Οι υπευθυνοι της καταστροφης υποδυονται τους σωτηρες, για να μπορεσουν να ξαναρχισουν την καταστροφη, γιατι η καταστροφη της καταστροφης ειναι η εφιαλτικη τους πλανη.

Βεβαια η παραβολη της Tosca ειναι ενα απλο μοντελο λογικου παραδοξου, που οφειλεται σε σαφως μη αποδεκτες κοινωνικα ισορροπιες, οταν ομως υπεισερχονται στρατηγικες πολλαπλοτητες για τον καθορισμο του dominant strategy equilibrium (δεσποζουσας στρατηγικης ισορροπιας) απαιτουνται διαφορες μαθηματικες προσεγγισεις, οπως για παραδειγμα το Riemannian manifold (πολυπτυγμα ή πολλαπλοτητα του Riemann) και το καταπτυσμα της χρηματοπιστωτικης εξουσιας, στην οποια το αϋλο και ανυπαρκτο χρημα παιζει το παιγνιο του παπα με το λαο, με παπατζη το τραπεζικο συστημα και αβανταδορο την πολιτικη εξουσια.

Τελικα, ειχε αδικο ο Γαλλος ιστορικος Jules Michelet που, πριν καλα - καλα αρχισει ο Γαλλικος Εμπρεσσιονισμος, ελεγε:

"Πολιτικη ειναι η τεχνη να αρπαζεις τα λεφτα των πλουσιων και τις ψηφους των φτωχων, με το προσχημα πως προστατευεις τους μεν απο τους δε".
Σημερα, η πολιτικη αρπαζει και τα λεφτα και τις ψηφους των φτωχων για την προστασια των πλουσιων και το πολιτευμα αυτο λεγεται Δημοκρατια, εκ του κρατω στα χερια μου το δημο, το λαο.

* Η Θεωρια των Παιγνιων (Games Theory) ειναι μια μαθηματικη θεωρια της συγκρουσης και της συνεργασιας για τα παιγνια της στρατηγικης, οπως η Θεωρια των Πιθανοτητων ειναι μια μαθηματικη θεωρια για τα παιγνια της τυχης.
Ξεκινησε ως οικονομικη μεθοδολογια απο τους John von Neumann και Oskar Morgenstern με τα παιγνια μηδενικου αθροισματος (zero sum games) και διευρυνθηκε απο τον John Nash με τα παιγνια μη μηδενικου αθροισματος και την ισορροπια του Nash (Nash equilibrium), τον Reinhard Selten με την τελεια ισορροπια κατα Nash των υποπαιγνιων (subgame perfect Nash equilibrium), τον John Harsanyi με τη μερικη ή ατελη πληροφορηση (incomplete information), κλπ.

Η σημερινη οικονομικη και πολιτικη κατασταση της χωρας μας θα μπορουσε να προσεγγισθει μεσα απο την οικονομικη και μαθηματικη διασταση της Θεωριας των Παιγνιων και οχι μεσα απο τις θεωριες της βλακειας των φοροεισπρακτικων παιγνιων του Οθωμανικου κεκτημενου της Ευρωπαικης Οικονομικης Αυτοκρατοριας και μακροπαπαρολογουντων τον λογον της αυτων μακροοικονομικης αδυναμιας.

O καθηγητης Γιαννης Βαρουφακης, που τον γνωρισαμε για τον πειστικο και ανατρεπτικο αντιμνημονιακο του λογο, ειναι ενας απο τους περισσοτερο ειδικους στη Θεωρια των Παιγνιων με περγαμηνες διεθνων δημοσιευσεων.
Για οσους δεν το γνωριζουν σηματικος επισης μελετητης και γνωστης της Θεωριας των Παιγνιων ηταν και ο αειμνηστος αγωνιστης της αριστερας Κωστας Φιλινης.

Σημερα δυστυχως την Ελλαδα την κυβερνουν οι γιοι, οι εγγονοι, οι γαμπροι και οι σογαμπροι, εξ αιματος ή εξ αγχιστειας πολιτικοι κληρονομοι, ολοι γνωστες της θεωριας των παιγνιων της κληρονομικης δημοκρατιας, της ισορροπου ανισορροπιας του μηδενικου εισοδηματος και του υψηλου χρεους, κατω απο το κλεψιτυπο συνθημα του χρηματοπιστωτικου "καπιταλιατου"

"Πολιτικα ηλιθιοι ολων των χωρων ενωθειτε".

ΥΓ. Παρα τις δυσκολιες που εχει η κατανοηση της Θεωριας των Παιγνιων, ειναι πιστευω θεμιτο στο προτελευταιο μου σχολιο, με αριθμο 299, να συνδυαζω, ως ερασιτεχνης μουσικος και μαθηματικος, τη μουσικη με τα μαθηματικα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου