Σάββατο, 29 Ιουνίου 2013

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΦΙΛΟ

Αγαπητε Χρηστο

Πηρα το κειμενο με τους προβληματισμους σου στο πλαισιο του προσυνεδριακου διαλογου του Ενωτικου Κοινωνικου Μετωπου, σχετικα με τις πολιτικες και κοινωνικες συμμαχιες.
Παρα το οτι βρισκομαι στο εξωτερικο φορτωμενος με αρκετες υποχρεωσεις, το διαβασα με προσοχη και σεβασμο, οπως θα εκανα βεβαια για τις αποψεις καθε προβληματιζομενου ανθρωπου, ακομα και ιδεολογικου μου αντιπαλου.
Προσοχη, δεν μιλαω για πολιτικο αντιπαλο, αφου δεν "αξιωθηκα" να ενταχθω σε καποια οργανωμενη πολιτικη σκοπιμοτητα, η ιδεολογικη μου, ομως, συγκροτηση δεν απομακρυνθηκε ποτε απο τη Μαρξιστικη ιδεολογια, της οποιας τη διαχειριση εμπιστευθηκα στη Γαλλικη αντιληψη, οπως τη διδαχτηκα απο τη μεταμαρξιστικη διανοηση και ιδιαιτερα αυτη των Sartre και Foucault και τη βιωσα μεσα απο τα περι τον Παρισινο Μαη του 1968 κινηματα της αμφισβητησης, που περιθωριοποιησαν το αλαθητο και την αυθεντια των επισημων κομμουνιστικων κομματων.

Ο προβληματισμος μου, λοιπον, σχετικα με τις πολιτικες διεργασιες της λεγομενης αριστερας στην Ελλαδα, που καταντησε ακομα και κομπαρσος του μνημονιοφασισμου με τα εμετικης αθλιοτητας διαστροφικα μορφωματα της ΔΗΜΑΡ και του ΠαΣοΚ, θα μπορουσε να εκφραστει μεσα απο ενα απλο ερωτημα - διλημμα και την απλουστερη απαντηση - διεξοδο του.

Το διλημμα, λοιπον, δεν ειναι η διαχειριση της φτωχειας της χωρας μας μεσα στην Ευρωπαικη Ενωση, αλλα η διαχειριση της αξιοπρεπειας της εξω απο αυτη και η μονη πολιτικη διεξοδος, δυστυχως για ολους σας, που δεν εχετε αποφασισει αν ειστε ή οχι Μαρξιστες, γιατι ο λεγομενος σοσιαλισμος ειναι μια αλλοθικη, ας μου επιτραπει ο χαρακτηρισμος, ουτοπικη προμαρξιστικη ιδεολογια, που επισημανθηκε ακομα και στο Κομμουνιστικο Μανιφεστο, ειναι το ΚΚΕ.

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΗΓΙΑ KΑΙ Η ΠΑΝΟΥΚΛΑ (LA PESTE) ΤΟΥ CAMUS

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Οφειλω να ζητησω προκαταβολικα συγγνωμη, γιατι, ενω ξεκινησα να γραψω εναν αναλαφρο και συντομο ερωτικο σαρκασμο ως επιγραμμα, κατεληξα στο μεγαλο δραμα.
Επισης, πρεπει να σας ενημερωσω, πως δεν παρελειψα τυχαια να παραθεσω απο τα συναισθηματα της πανουκλας της χωρας μας τον ερωτα, που δεν λειπει απο την "Πανουκλα" του Camus, κι αυτο πιστευω πως το αντιλαμβανονται οσοι γνωριζουν τον τροπο της σκεψης μου, να ζυγιζω, δηλαδη, με "φαρμακευτικο ζυγο ακριβειας" μια προς μια τις λεξεις νοηματικα γι' αυτα που προκειται να γραψω ή να μη γραψω.
Οπως, φανταζομαι, αντιλαμβανεστε, πως δεν ειναι τυχαιος ο σαρκασμος να αναφερω τον γιατρο Μπερναρ Ριε του Οραν ως πλαστοπροσωπεια του σημερινου, του χθεσινου, του προχθεσινου, του παραπροχθεσινου και ιδιαιτερα εκεινου του αληστου μνημης συνταγματολογου της συμφορας και νυν συμφωνιστη της πολιτικης κακοφωνιας υπουργου της υγειας του Ελλαδισταν και οχι το αντιστροφο.

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Υστερα απο την ταξιδιωτικη οδηγια, που εξεδωσε η Συρια προς τους εναπομειναντες "πολιτες" της να αποφευγουν τα ταξιδια τους στην Τουρκια, γιατι θεωρει τις διαδηλωσεις εκει πιο επικινδυνες του εμφυλιου πολεμου της χωρας τους, εχω το δικαιωμα να εκδωσω και τη δικη μου ταξιδιωτικη οδηγια για τους θερινους κορμαροθηρες, ειδος αρπακτικου αρσενικου πτηνου σαρκοφαγου, απο το κορμαρα και τη θηρα (κυνηγι) ορμωμενου.

Οδηγια

Τα θεσπεσια κορμια* ελευθερας βοσκης εξαφανιστηκαν απο τις παραλιες της Χαλκιδικης.
Μπορει να τα αναζητησει κανεις στα ορνιθοτροφεια των πισίνων**.

* Kαι οτι αλλο ευγενες, αποκρυφιστικο, ισοσυλλαβο, μονογενες και ομοιοκαταληκτο περναει αυθορμητα απο το νου σας.

** Ο τονος ειναι απαραιτητος, γιατι αν μετατεθει στη ληγουσα η λεξη αποκτα δυο εννοιες, μια συμβολικη και μια πραγματικη.
Η πραγματικη, που σημαινει αναζητηση μαυρης τρυπας στη μαυρη τρυπα, μπορει να συναντηθει μονο στην ευρωσωτηρια Ελληνικη οικονομια.

ΓΕΦΥΡΑ

"Ich weiβ, einmal, es wird ein Wunder geschehen"
( Το ξέρω, κάποτε θα γίνει ένα θαύμα ), οταν οι μνημονιοταυρομαχοι θα πιασουν τον ταυρο απο τ' α@@ιδια, συγγνωμη κερατα ηθελα να πω,
"Παλευει η περιστερα με το αγριμι*
πεντε η ωρα που βραδιαζει.
Κι η σαρκα μ’ ενα κερατο θλιμμενο**
πεντε η ωρα που βραδιαζει"
(Federico Garcia Lorca: Το χτυπημα και ο θανατος).

* Ποια ειναι η περιστερα και ποιο το αγριμι;

** Μαλλον χαρουμενο.

ΔΕΥΤΕΡΟ ΘΕΜΑ

Μεχρι τωρα γνωρισαμε κυβερνησεις ειδικου σκοπου, τωρα θα γνωρισουμε και κυβερνηση ειδικοτερου σκοπου, της εξαφανισης των πτωματων στη χωρα της πανουκλας.

Διαβαζοντας για τον λεγομενο "ανασχηματισμο" και παρα το οτι αρκετες λεξεις εχουν χασει πλεον τη σημασια τους, οπως η "δημοκρατια", το "κοινοβουλιο", η "ελευθερια", τα " ανθρωπινα δικαιωματα", η "εθνικη ανεξαρτησια", "εργασια", κλπ, λεξεις που συνθετουν το δραμα του συγχρονου Ελληνισμου, διαβαζοντας, λοιπον, για το λεγομενο "ανασχηματισμο", οφειλω να ομολογησω πως η λεξη αυτη διατηρησε την ακεραιοτητα της νοηματικης της υποστασης, απο εναν υπαρχοντα σχηματισμο σχηματιζεται ενας αλλος με την αναδιαρθρωση των συνθετικων και αποσυνθετικων του στοιχειων, εντος εκτος και επι ταυτα, καρφωθηκε στο νου μου "Η Πανουκλα" (La Peste) του Albert Camus.

Ισως να οφειλεται στο γεγονος, πως στο καθ' υλιν αρμοδιο υπουργειο για την αντιμετωπιση μιας θανατηφορου πανδημιας, το υπουργειο υγειας, αντι για γιατρος τοποθετηθηκε τηλεοπτικος ασβεστης των λευκων οθονων, τηλεοπτικο ισοδυναμο των λευκων κελιων και οχι πισσα των μαυρων οθονων της Ελληνικης τηλεορασης (η πληροφορηση στα χρονια της πανουκλας).

Σε μια περιοχη της Ευρωπης, την Ελλαδα, σαν την περιοχη του Οραν της Αλγεριας στην "Πανουκλα" του Camus, παρατηρηθηκε εδω και τρια χρονια πως αρχισαν να ψοφανε τα ποντικια και συγκεκριμενα οι κομματικοι αρουραιοι, που ροκανισαν το δημοσιο πλουτο.

Ολοι καταλαβαινουν, αλλα δεν θελουν να παραδεχθουν, οπως στο εργο του Camus, πως προκειται για μια θανατηφορο επιδημια πανουκλας, με θυματα εναμισι εκατομμυριο ανεργους, τρια φτωχους και αλλα τοσα ανασφαλιστους και πεντε χιλιαδες αυτοχειριασμενους πολιτες.

Η περιοχη του Οραν, συγγνωμη της Ελλαδισταν ηθελα να πω, αποκλειστηκε, πχ απο τα χρηματοπιστωτικα κεντρα και μονο εταιριες γραφειων τελετων, που καλουνται επενδυτικες, μπαινοβγαινουν στη χωρα, κατω απο δρακοντεια μετρα τηλεοπτικης προβολης και προσβολης, για να δωσουν φρουδες ελπιδες στους νεκρους πολιτες.

Ο Albert Camus εχει ως κεντρικο προσωπο στην "Πανουκλα" του το γιατρο Μπερναρ Ριε, μια πλαστοπροσωπεια του σημερικου, του χθεσινου, του προχθεσινου, κλπ υπουργων της υγειας, που δεν χρειαζεται να ειναι γιατροι, γιατι οι πολιτες του Οραν, συγγνωμη και παλι, του Ελλαδιστα ηθελα να πω ειναι ηδη νεκροι.

Τα συναισθηματα πανω απο τα πτωματα της πανουκλας του Οραν ειναι τα συναισθηματα των μελλοθανατων, ως ορμεμφυτο πυον απο το αποστημα της συλλογικης καταστροφης, πανω απο την πανουκλα του Ελλαδισταν: γενικευμενη θλιψη, δυστυχια, αρνηση, αποδοχη, πονος, απογοητευση, αλληλεγγυη, υπομονη και ελλειψη ελπιδας,
Μια ελπιδα, που απαιτει ανθρωπιστικα και οχι τενχικα - οικονομικα μετρα (οπως στο Οραν του Camus, που κατοικοι επιδιδονται στις επιχειρηματικες δραστηριοτητες, πανω στα πτωματα συγκατοικων τους), πχ φαντασματα ή αναπνευστηρες επενδυτων, για να κρατηθει ζωντανη.

Η κριση της χωρας μας ειναι ιεραρχικα πρωτα απ' ολα κριση ανθρωπιστικη και υστερα με τη σειρα πολιτισμικη, πολιτικη και οικονομικη, γεγονος που θα με διευκολυνε σχεδον να συμφωνησω με τον τιτλο της ηλεκτρονικης εκδοσης της εφημεριδας "Ελευθεροτυπια", που χαρακτηριζε την νεογεννητη με ολες τις συγγενεις διαμαρτιες κυβερνηση ως "Κυβερνηση χωρις αλλοθι", με εναν μονο αστερισκο, σαν αυτους που βαζουν κατω απο τις θανατικες καταδικες μας, εκτος απο το αλλοθι της βλακειας.

CODA

Καθε φασιστικο καθεστως αρχιζει με τη σοβαροτητα και καταληγει με τη γελοιοτητα.
Τη φαση της σοβαροτητας η χωρα μας την περασε προ πολλου, τοτε που ο γελοιος υστερος της Παπανδρεικης δυναστειας παρεδιδε τη χωρα μας στο χρηματοπιστωτικο φασισμο της μητρικης του πατριδας.

ΤΕΛΙΚΗ ΠΤΩΣΗ (CADENCE FINALE)

O βακιλλος της "Πανουκλας" του Camus δεν εξαφανιζεται.
Μπορει να επανεμφανιστει και να στειλει τα ποντικια του να πεθανουν σε μια ευτυχισμενη πολη, σε αντιθεση με τον βακιλλο της πολιτικης πανουκλας της χωρας μας, που στελνει τα ποντικα του να ζησουν ακομα και σε μια δυστυχισμενη χωρα.
Ειναι τα ποντικια των ΔΕΚΟ, των Δημοτικων Επιχειρησεων και ολων των αλλων κομματογεννημενων, που συνεχιζουν το ροκανισμα της "πικρης πατριδας".

EΝΗΜΕΡΩΣΗ

Η απουσια μου με την προσωπικη επικοινωνια, που εγινε, γινεται ή θα γινει για λογους ευγενειας και διακριτικοτητας, ηδη αρχισα τη σταδιακη élimination των αποδεκτων της προσωπικης επικοινωνιας, μεχρι καποια στιγμη, συντομα, να γινει και η οριστικη της διακοπη, δε σημαινει και τη διακοπη της σχολιογραφιας μου στο "ΒΗΜΑ ΤΟΥ ΚΟΠΡΙΤΗ - SANS ABRI", στην ηλεκτρονικη διευθυνση: athadim.blogspot.com

Το επομενο σχολιο μου θα απευθυνεται μονο στο blog.

Συγγνωμη και παλι για τη μεχρι τωρα ταλαιπωρια σας.

Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2013

ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ BLACKBERRY

Η ειδηση του αιωνα:
Το BlackBerry μου (το μου ως κτητικο και οχι ως επιφωνημα των ιερων αγελαδων του εκ πατρος υιου ηλιου) εγινε αντιμνημονιακο.

Στο προηγουμενο σχολιο μου με τιτλο "VANITAS VANIΤΑTUM ΕΤ OMNIA VANITAS" ο δαιμονας του BlackBerry, οπως λεγαμε παλαιοτερα του τυπογραφειου, στη φραση μου "Νεοι σωτηρες - τερατα εμβρυουλκουνται απο τη νεκρη πολιτικη μητρα για να ολοκληρωσουν το καταστροφικο εργο των προηγουμενων" τη λεξη "καταστροφικο" την εγραψε "κατατροφικο", αποδιδοντας καλυτερα το μεγαλο φαγοποτι της χρηματοπιστωτικης εξουσιας στη χωρα μας.

Τα εμαθες τα νεα Πανο, που φαγωθηκες να παρω android*;
Ο αγωνας τωρα δικαιωνεται.
Το ΠαΣοΚ στην κυβερνηση, το BlackBerry στην εξουσια.

* Ονομα λειτουργικου συστηματος ειναι αυτο ή χαπι τεστοστερονης;

VANITAS VANITATUM ET OMNIA VANITAS

(ΜΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ)
Ξημερωματα του Αγιου Πνευματος και λογω επικειμενου ταξιδιου μου στο εξωτερικο τις τελευταιες μερες του Ιουνιου, μπηκα στο διαδικτυο αναζητωντας καποια ειδηση παρατασης της προθεσμιας υποβολης των φορολογικων δηλωσεων, αφου για την περιπτωση αυτη ειναι επικαιροποιημενη, οπως λενε και τα κουρντιστα πορτοκαλια της μνημονιοεξουσιας, η αρχη "αυτο που μπορεις να κανεις αυριο μην το κανεις σημερα".

Η ειδησιογραφια για τον κυοφορουμενο κυβερνητικο ανασχηματισμο ηταν καταιγιστικη.
Νεοι σωτηρες - τερατα εμβρυουλκουνται απο τη νεκρη πολιτικη μητρα για να ολοκληρωσουν το κατατροφικο εργο των προηγουμενων.

Ενα, ομως, απο τα δημοσιευματα αλλαζει το στιγμα της πολιτικης τελολογιας, προτασσοντας, οχι το τι θα κανουν, αλλα το τι δεν θα κανουν τα κομματα της κυβερνητικης συνεργασιας, αφου, ουτως ή αλλως, αυτα που κατα καιρους υποσχεθηκαν πως θα κανουν ποτε δεν τα εκαναν.
Αν, λοιπον, σημερα δεν κανουν αυτα που υποσχονται πως δεν θα κανουν, υπαρχει ελπιδα η χωρα μας να βγει στις αγορες  της κοινης λογικης, αφηνοντας πισω την παρανοια του μνημονιου.
Το δημοσιευμα του Newsit:
"Τέλος, παράλληλα με τον ανασχηματισμό είναι σε εξέλιξη και οι διεργασίες για την προγραμματική συμφωνία, στην οποια σύμφωνα με στελέχη και από τα δυο (σε μια κριση ειλικρινειας εγινε αφαιρεση του συνοδου επιθετου "μεγαλα", γιατι πλεον στη μνημονιοδημοκρατια δεν κυβερνουν τα μεγαλα κομματα, αλλα τα πειθηνια) κόμματα, πρέπει να καταγράφεται ρητά ότι η κυβέρνηση δεν θα πάρει μέτρα για τα χαμηλά εισοδήματα" (εκτος, βεβαια, και αν εννοει, πως καθε κυβερνηση του χρηματοπιστωτικου καπιταλισμου εχει ως χρεος, εκτος απο το δημοσιο, να μετροπραγει κατα των εισοδηματων και δεν το διευκρινιζει ως αυτονοητο).

Καιρος ειναι να συντελεστει, δηλαδη, μια ταξικη καθαρση με το φυσικο θανατο των χαμηλων εισοδηματων, ωστε η Ελλαδα να γινει μια χωρα υψηλων εισοδηματων.

Το ΠαΣοΚ, λοιπον, στην κυβερνηση, ο πλουτος στην εξουσια.

Μελαγχολικο ξημερωμα με τους στιχους του Γιαννη Ριτσου απο το "Τραγουδι της αδελφης μου" να αναδυονται στη μνημη μου:
"Πενης, γυμνος, και καταμονος-
ιδου τα πλουτη μου
που κανεις δε μπορει
να μου τα παρει"
και την προειδοποιηση απο τον "Εκκλησιαστη":
"Ματαιοτης ματαιοτητων, τα παντα ματαιοτης...
των δεσμιων εξελευσεται του βασιλευσαι, οτι και γε εν βασιλεια αυτου εγενηθη πενης".
"Vanitas vanitatum et omnia vanitas" (Ματαιοτης ματαιοτητων, τα παντα ματαιοτης).

ΥΓ.
Και να σκεφτειτε πως για τις μερες του Αγιου Πνευματος "αποφασισα" να ασχοληθω με το "Αγιο Σωμα"!!!

Κυριακή, 23 Ιουνίου 2013

JEUX D'EAU

ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ
(ΠΡΟΣΟΧΗ, ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΤΟΥΝ)

Τριημερο του Αγιου Πνευματος και ειπα, αρκετες οι 362 μερες μ' αυτο (το Αγιο Πνευμα)*, να το αφιερωσω (το τριημερο)* στο Αγιο Σωμα, εγκαλειποντας την αντιμνημονιακη ασκητικη και παιρνοντας το δρομο για το καθαρτηριο των ψυχων και το κολαστηριο των σωματων στην πατρογονικη παραλια της Χαλκιδικης, κατα το Ομηρικον "νοστιμον ημαρ**", εχοντας ορθανοιχτες στη μνημη μου και ετοιμες για αναλυση, τις παρτιτουρες του Jeux d'eau (Παιγχνιδια του νερου) του Ravel και του Les jeux d'eau à la Villa d'Este (Τα παιγχνιδια του νερου στη βιλα ντ' Εστε) απο το Années de pèlerinage (troisième année) (Χρονια προσκυνηματος - τριτος χρονος) του Liszt, εργου ακρως απαραιτητου, γιατι αποτελεσε την πηγη της εμπνευσης για το πρωτο.

Ακολουθωντας τον προσωπικο δρομο - μονοπατι για την παραλια, εκει που στα νιατα μας μυηθηκαμε στα αυνανιστηρια μυστηρια, οπως εχω σημειωσει και αλλοτε, υψηλης αντικειμενικης αξιας, μια και το καθε μετρο (γης για να μην παρεξηγηθω και με βλεπουν οι αναγνωστριες και το βαζουν στα ποδια) σημερα ξεπερναει τα 500 ευρωδανειστηρια νομισματα (εκ του νομιζω, δοκω και θεωρω) και ευτυχως που κλεισαμε εγκαιρα τα μπλοκακια της ασκησης του επιτηδευματος, γιατι ο ΦΠΑ (Φορος Πεοπαιζουσας Αξιας) θα ηταν δυσβαστακτος με βιβλια τριτης ταξεως, λογω διευρυνσης της φορολογητεας υλης των εκροων.

Στα ιδια μονοπατια ειχα τo ευτυχες ατυχημα να τραυματισθει το φρονηματικο μου μητρωο απο την αστυνομικη βαρβαροτητα, επειδη κατα τις νεανικες ξιφασκιες για λογους τιμης εθεσα, οπως ελεγε και ο αειμνηστος καθηγητης μας της Ανατομιας Αλεξανδρος Σαββας, δικην θηκης ξιφους, το εστηκος πεος στον κολεο (κολπο, απαραιτητη επεξηγηση για να αποτρεψω την Οθωμανοποιηση μου) Γιουγκουσλαβας, πραξη που χαρακτηριστηκε απο τα οργανα της ταξης, αγρυπνους φρουρους της πολιτικης μου συμπεριφορας, ως ενεργεια ιδεολογικης προσεγγισης στη μητρα του Κομμουνισμου.

Φτανοντας, λοιπον, στην παραλια, για να αφησω την επικη παρελθοντολογια (προσοχη οχι να εναποθεσω την παρελθοντολογια στην παραλια), οπως εκανε και ο Αγαθωνας (οχι ο μουστακοφορος της Eurovision, αλλα ο αυλοφορος, εξ' ου και Αγαθωνειος αυλησις), που εγκατελειψε την παρελθοντολογια των επων γραφοντας την πρωτη τραγωδια (Ανθευς) με φανταστικη υποθεση, χρησιμοποιησε εμβολιμα χορικα ανεξαρτητα απο την υποθεση του εργου (κατι σαν αυτο που κανω κι' εγω, απο αλλου ξεκιναω και αλλου πηγαινω) και το σημαντικοτερο "πρωτος εμβαλλειν και υπομιξαι χρωματικον" (γενος) στην τραγωδια, βρεθηκα μπροστα σε ενα δομικο και αισθητικο και οχι αισθηματικο αδιεξοδο, γιατι δεν υπαρχουν αισθηματικα αδιεξοδα, οπως δεν υπαρχουν και αδιεξοδα στη δημοκρατια, αφου και στις δυο περιπτωσεις υπαρχουν παντα οι προθυμοι εραστες, στην πρωτη περιπτωση χωρις εισαγωγικα, στη δευτερη με τα εισαγωγικα της μεγαλοπρεπειας της εξουσιας.

Η πολυχρωμια, η πολυτονικοτητα, η πολυτροπικοτητα και η πολυρρυμια, τοσες θηλυκες μουσαιες καλλονες του Γαλλικου Εμπρεσιονισμου, πανταχου απουσες, "μια ροπη (μνημονιοροπη) και παντα ταυτα θανατος" διαδεχθηκε κατα τη Σεπτη Υμνογραφια.

Αντι αυτων, λοιπον, πανταχου παρουσα η ενοτητα της τριτοκοσμικης φορμας, η Βαλκανικη μο(υ)νοτονικοτητα και μο(υ)νοχρωμια.

Ομως, "Ποια του βιου τρυφη διαμενει λυπης αμετοχος; Ποια δοξα εστηκεν επι γης αμεταθετος;"

Απαγοητευμενος, εκλεισα τις παρτιτουρες στη μνημη μου, αναλογιζομενος τις σκεψεις του Ravel, πως το εργο του Jeux d'eau, που γραφτηκε το 1901, ειναι εμπνευσμενο απο το νερο και τους μουσικους ηχους των πηγων, των καταρρακτων και των ρυακιων, ειναι βασισμενο σε δυο μοτιβα, σαν μια κινηση διθεματικης σονατας με απειθαρχο τονικο υποβαθρο και χωρις οργανωμενη μακροθεματικη υποσταση.
Η προσωπικη μου εκτιμηση ειναι, πως η δομικη μεταθεση απο τη μακροδομικοτητα των θεματικων δομων στη μικροδομικοτητα των μοτιβικων κυτταρων μπορει να αποσυνθεσει και ταυτοχρονα να ενοποιησει τη φορμα σε μια λεπτη ισορροπια, αναλογα με τις τεχνικες επεξεργασιας, ευνοει τη μικροδομικη πολυτροπικοτητα, πολυτονικοτητα και πολυρρυθμια και δινει τον αισθητικο αποηχο της ρευστοτητας του νερου, αισθητικο στοιχειο που το συνανταμε και στο Au Lac du Wallenstadt και κυριως στο Au bord d’une source του Années de pèlerinage (première année) του Liszt.

Tελικα, ως απειθαρχος εφηβος, επι του εφηβαιου καθημενος, που δεν περναει ποτε απο τις διαβασεις των δρομων, καταφερα παλι να μπλεξω τα Βαλκανικα μπουτια με τον Ravel και τον Αγαθωνα με τον Liszt στα Παιγχνιδια του Νερου (Jeux d'eau) ή μαλλον στα Παιγχνιδια του Νου (Jeux d'esprit).

* Οι παρενθετικες διευκρινισεις ειναι απαραιτητες, γιατι αν αφιερωνα το Αγιο Πνευμα στο Αγιο Σωμα θα χρειαζοταν να επικαλεσθω το Αισχυλειο "εστιν θαλασσα, τις δε νιν κατασβεσει;" (Αγαμεμνων), "Il y a la mer, et qui la tarirait?" στη Γαλλικη γλωσσα μια και αναφερομαι στο Γαλλικο Εμπρεσιονισμο, για να ξεπλυνω τις ανομιες μου.

** Τωρα που η Ελλαδα εγινε πολος ελξης επενδυτων απο το Αζερμπαιτζαν, που συνωστίζονται στο γραφειο του προισταμενου της Ελληνικης Ραδιοφωνιας και μαεστρου των μουσικων συνολων της, πρωην υπουργου των οικονομικων και παντα τραπεζοκομου, ως κομιζοντος πλουτο ληστευθεντος εκ του λαου στις τραπεζες και δεν προφταινει να διαπραγματευεται μαζι τους (με τους επενδυτες εννοω, που μεχρι τωρα εμφανιστηκαν τρεις, ο πρωτος το εβαλε στα ποδια πριν το γαμο, ο δευτερος βρηκε τη νυφη διακορευμενη και ξαναπαζαρευει την προικα, μια και εχασε την τρυπα και ο τριτος δεν ολοκληρωσε την πρωτη νυχτα του γαμου, Αζερος με Ευρωπεα, για να βγαλει τα σεντονια στο μπαλκονι), ειπα να χρησιμοποιησω την Ομηρικη λεξη "ημαρ" ως συμβολο της Μεγαλης ΑγγΕλλαδας, αφου η ριζα της ειναι πολυπολιτισμικη, απο το Ινδοευρωπαικο āmer (ζεστη μερα), το Αρμενικο awr (μερα) και το Ευρωπαικο summer (καλοκαιρι).

ΥΓ.
Ζητω την κατανοηση σας, που εκανα συντομοτερα τα σχολιογραφηματα μου, γιατι καποιοι φιλοι, ενδιαφερομενοι προφανως για τον πνευματικο μου καματο, δηλωσαν ευγενικως προσποιουμενοι, πως δεν προφταινουν να τα διαβασουν με την ταχυτητα και την ποσοτητα της παραγωγης τους.
ΕΣΕΙΣ ΠΡΟΦΤΑΙΝΕΤΕ;
Το γραφω με κεφαλαια λογω ελλειψης bold γραμματοσειρας στο BlackBerry, τουλαχιστον αν πεσει στα ματια σας, να σας διευκολυνω στην αλλοτρια ακολασια να πηδηξετε το υπολοιπο κειμενο.
Επιτελους, για πρωτη, ισως, φορα, η (πνευματικη) ρευστοτητα δινεται αφθονη στην πραγματικη οικονομια της αντιμνημονιακης κοινωνιας.
Εμεις με τη ρευστοτητα και οι τραπεζες με το ρευστο, συμφωνα με το ευρωπαικο κεκτημενο και αντιθετα με τον Αριστοτελικο διαχωρισμο, στα Ηθικα Νικομαχεια, του δικαιου και της δικαιοσυνης, του αδικου και της αδικιας, του νομιμου και της νομιμοτητας, του παρανομου και της παρανομιας, του ισου και της ισοτητας, του ανισου και της ανισοτητας.
"Δωρισται δη το αδικον το τε παρανομον και το ανισον, το δε δικαιον το τε νομιμον και το ισον..., επει δε το ανισον και το παρανομον ου ταυτον αλλ' ετερον ως μερος προς ολον (το μεν γαρ ανισον απαν παρανομον, το δε παρανομον ουχ απαν ανισον), και το αδικον και η αδικια ου ταυτα αλλ' ετερα εκεινων, τα μεν προς μερη τα δ' ως ολα (μερος γαρ η αδικια της ολης αδικιας, ομοιως δε και η δικαιοσυνη της δικαιοσυνης).

EΝΗΜΕΡΩΣΗ
Η απουσια μου με την προσωπικη επικοινωνια, που εγινε, γινεται ή θα γινει για λογους ευγενειας και διακριτικοτητας, δε σημαινει και τη διακοπη της σχολιογραφιας μου στο "ΒΗΜΑ ΤΟΥ ΚΟΠΡΙΤΗ - SANS ABRI", στην ηλεκτρονικη διευθυνση:athadim.blogspot.com

Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2013

RECUERDOS DE LOS COCHES

ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΣΤΙΚΗΣ ΤΡΕΛΑΣ

ΘΕΡΙΝΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

"Θα δητε στον καμπο αμαξι χωρις αλογα να τρεχη γρηγορωτερα απο τον λαγο"
(Αγιος Κοσμας ο Αιτωλος)

Ενας φιλος Κρητικος στα γυμνασιακα μας χρονια, που ηρθε στη Θεσσαλονικη για καλυτερη μορφωτικη τυχη, χωρις να υπολογισει η οικογενεια του δυστυχους πως οι κατσικες της δεν επαρκουσαν για τις βασικες του αναγκες, βλεποντας τον εκλυτο βιο μας στο Ε Γυμνασιο Αρρενων της Θεσσαλονικης, ελεγε "εγω φιλε ζω τη ζωη μου στα ονειρα".
Εμεις, βεβαια, δεν ειχαμε αναγκη απο ονειρα, γιατι ζουσαμε τη ζωη μας στην πραγματικοτητα.
Τα ονειρα μας περιοριζονταν στο Palais des Sports την περιοδο της Διεθνους Εκθεσης, που τρεχαμε να προσκυνησουμε τα ευγενη τετρατροχα, απο τα οποια ειχα βαλει στο ματι τη Jaguar MK II.

Τοτε που ημουνα μικρος μου αρεσαν, φαινεται, τα μεγαλα θηλυκα (πονηρε αναγνωστη μη σκεφτεσαι οπως ο "οφις Ελλην ο ποικιλος", κατα τον Περση Χιλιαρχο Ρωξανη περι του Θεμιστοκλεους, βεβαιως, βεβαιως, τα αυτοκινητα εννοω) και ας μην επικαλεσθω τον Freud γι' αυτη την ιδιαιτεροτητα, που σημερα κατορθωσα να αναστρεψω δειχνοντας σαφως τις επιλογες μου για τα μικροτερα.

Οταν, μαλιστα, ο Κρητικος εβλεπε στα σχολικα διαλειμματα να σηκωνουμε τα μπατζακια για να περασουμε απο το μοναδικο φυσικο επιχειρησιακο περασμα, τη θαλασσα, στο παρακειμενο Γαλλικο Γυμνασιο Θηλεων των Αδελφων του Ελεους να αναπτυξουμε την Ελληνογαλλικη φιλια και να εξασκησουμε τη γλωσσα του ερωτα, γινοταν εξαλλος Τουρκος ρωτωντας, μονολογωντας και κραυγαζοντας "γιατι ζεις ρε φιλε;" και απαντουσε μονος του απογοητευμενος "για τη γυναικα", εχοντας ως επιχειρημα τα λογια του Κρεοντα απο την Αντιγονη του Σοφοκλη "Ω μιαρον ηθος και γυναικος υστερον" ("Αχρειο πλασμα, μιας γυναικας δουλε").

Ηθελα να ηξερα, που σημερα ολοι οι Ελληνες γιναμε δουλοι μιας "γυναικας", γερμανονταρντανας παπαδοκορης, τι θα σκεφτεται, καλη του ωρα, εκει στο Κιμπουτζ του Ισραηλ, που μπορεσε να στεγασει τα ονειρα του απο την ημερα της αποφοιτησης μας απο το γυμνασιο ως σημερα.

Δεν θα ξεχασω τη στιγμη που του ειπα πως το σημαντικοτερο πραγμα που μ' εντυπωσιασε απο τη γνωριμια μου απο πρωτο χερι με τον αθειστικο υπαρξισμο του Jean - Paul Sartre ηταν πως ο Sartre συζουσε με τη Simone de Beauvoir  χωρις να ειναι παντρεμενοι.
Γλυτωσα απο θαυμα το μαυρομανικο μαχαιρι, γιατι προσεβαλα τα Κρητικα ηθη και εθιμα, που εκεινη την εποχη ειχαν ως προαπαιτουμενο, οπως λενε σημερα οι μνημονιομαλακες, τουλαχιστον, το γαμο, για μια δοση ερωτικου βλεμματος.

Ως γνησιος Κρητικος, ο Γιωργος, πηδουσε τους 96 και 97 στιχους απο την "Οδυσσεια" του συμπατριωτη του Καζαντζακη
"Κορασια με τ’ αγριοπεριστερα στο δροσερο σας κορφο"
και πηγαινε κατευθειαν στους 98 και 99
"λεβεντες με το μαυρομανικο το λαζο στο ζωναρι".

Εμεις, βεβαια, προτιμουσαμε να πηδαμε τα κορασια και οχι τους στιχους για να γλυτωσουν το πηδημα τα κορασια και συνεχισαμε τη ζωη χαρισαμενη ως διεθνεις περιηγητες, κοινως σουλατσαδοροι, αλλοτε για  σπουδες, αλλοτε για εργασια, αλλοτε για διασκεδαση, χωρις να σκεφτουμε πως καποια μερα θα βρισκομασταν και μεις στην αναγκη να ζησουμε τη ζωη μας στα ονειρα.

Προχθες, λοιπον, καθηλωμενος εδω και τρια χρονια στο αναπηρικο καροτσακι της υφεσης, σαν εκεινον το γερμαναρα βρωμοσακατη με το χειροκινητο τροχοφορο, που συσκεπτεται και συναποφασιζει με τα αλλα χρηματοπιστωτικα καθαρματα "για μενα χωρις εμενα" (Αντρεας Πανταζης), με τα ιδια αυτοκινητα, εγω που δεν ειχα ποτε μια σταθερη αυτοκινητιστικη σχεση και καθε χρονο επρεπε να καβαλησω και καποιο αλλο, παντα καινουργιο, με την εγγυηση της παρθενιας του απο την επισημη αντιπροσωπεια και ευτυχως που δεν ειχε εμφανισθει ακομα το Συνδρομο της Επικτητης Χρηματοπιστωτικης Ανεπαρκειας, γνωστης στην ιατρικη ως AIDS, μια και η Κληρονομικη Επαρκεια ηταν δεδομενη, κι' ετσι μπορουσα να καβαλαω ελευθερα χωρις προφυλακτικα ή περιοριστικα μετρα τις Ιταλιδες τηνεϊτζερς, τις Γαλλιδες κυριες και τις Γερμανιδες γεροντοκορες, με μια απο τις οποιες με οπισθια Οθωμανικου τυπου κινηση δημιουργησα μια βραχυβια σχεση, γιατι αποδειχτηκε μυθος η αντοχη της, αφου στα 15 χιλιαδες χιλιομετρα εβγαλα εκτος λειτουργιας την αντλια της βενζινης, με αποτελεσμα μολις της αναβα τα φωτα να πεφτει στο δρομο λυποθυμη και στα 20 χιλιαδες χιλιομετρα ξεσχισα το διαφορικο της, καθιστωντας τη ανικανη πλεον να ανταποκριθει στις οπισθιοπλαγιες διαστροφες μου, καθηλωμενος, λοιπον. εδω και τρια χρονια στο αναπηρικο καροτσακι της υφεσης, αρχισα να ζω κι' εγω τη ζωη μου στα ονειρα, προσπαθωντας να ανασυνταξω στη μνημη μου στο ΕΝΤΥΠΟ Ε69 κατα το Kama Sutra του Υπουργειου των Οικονομικων (το Kama Sutra κανοναρχει το σεξ συμφωνα με τη σεξοδοτικη αποδοση των επαγγελματων, κατι αναλογο με τη φοροδοτικη αποδοση των αντικειμενικων τεκμηριων των επιτηδευματιων, βαζοντας τις νοσοκομες πρωτες στη λιστα και εξαιρει τις πουτανες ως πηγες της ανανεωτικης δυναμης, κατι σαν τις φοροαπαλλαγες για την επανεκινηση της οικονομιας, με τη συνδρομη των διεθνων χρηματοπιστωτικων οικων ανοχης, το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ), τις 27 γαμηλιες σχεσεις μου με αυτα, εστω και αν ο γαμος ηταν στιγμιαιος, σαν εκεινο το στιγμιαιο εγκλημα της στρατιωτικης χουντας, ευεργετημα που δεν θα εχει την τυχη να απολαυσει η σημερινη χρηματοπιστωτικη χουντα, που ευχομαι και ελπιζω να εχει την τυχη του Τσαουσεσκου, μια και η χωρα μας κατα τη Γαλλικη εφημεριδα Le Monde καταντησε Ρουμανια του Τσαουσεσκου, χωρις να χαθω σε εφημερες και περιστασιακες περιπετειες χωρις παπα και κουμπαρο, γιατι τοτε μπορει και να ξεπερνουσα στο παρανοικο παραληρημα τον ομοιοπαθη μου, κατα την κορη μου, James Joyce.

Ομως, οπως λεει ο Ακης Πανου με τη φωνη του Στελιου Καζαντζιδη
"Το θολωμενο μου
μυαλο
μ’ εχει προδωσει προ
πολλου,
του λεω αλλου και
τρεχει αλλου,
με κανει και
παραμιλω"
δεν μπορουσα να εντοπισω στα τρισβαθα της μνημης μου το 27ο αυτοκινητο, που αναδυθηκε στην επιφανεια υστερα απο τρεις μερες.

Ηταν ενα Citroen C2, που η σχεση μου μαζι του ηταν αϋλη, σαν τους αϋλους τιτλους, αερας κοπανιστος, σχεση λευκου γαμου, ως ομολογιουχου κουρεμενου κατα 100% δανειστη και τεκμηριουχου προστατη της κορης μου, που πρεπει να περηφανευθω πως της  εξασφαλισα μια υψηλων προδιαγραφων αυτοκινητιστικη παιδεια, ενω στη μουσικη δεν μπορεσα να αποτρεψω την εμφυλια συρραξη - δοξαροασκια, κατα τη ξιφασκια, αλλα με αλλο πολεμικο μεσο, το δοξαρι του βιολιου, αναμεσα σ' αυτη και τη μητερα της.

Στο σπιτι αναμεσα στους χιλιαδες τομους των Αρχαιων Ελληνων Συγγραφεων, των Πατερων της Εκκλησιας, των Μεταβυζαντινων Εκκλησιαστικων Συγγραφεων, των ξενογλωσσων και Ελληνογλωσσων εγκυκλοπαιδειων, ιστορικων, φιλοσοφικων, λογοτεχνικων, μουσικων, μαθηματικων, ιατρικων κλπ, κλπ συγγραματων και περιοδικων, περιοπτη θεση κατειχε ο διεθνης ειδικος αυτοκινητιστικος τυπος, με την πρωτοκαθεδρία των 4 Τροχων του Κωστα Καββαθα, χωρις να λειπει, βεβαια και το ομοηχο Ιταλικο Quatroruotte.

Καποια στιγμη με την ευφυη κριση της η κορη μου χαρακτηρισε το σπιτι ως νεκροτομειο, οχι γιατι εβλεπε τα βιβλια ως πτωματα νεκρων ιδεων προς τοξικολογικη εξεταση, αλλα γιατι η ολοσχερης καλυψη των τοιχων απο δαπεδου εως οροφης, πατοκορφα, με βιβλιοθηκες εδινε τη ψυχρη διακοσμητικη εικονα των ερμαριων νεκροτομειου.

Η κορη μου εμαθε γραφη και αναγνωση μεσα απο τις σελιδες των 4 Τροχων.
Δεν συμπαθησε, ομως, απο τα πεντε της χρονια τρια προσωπα τους.
Τον Διευθυντη τους, δεν ξερω γιατι.
Ισως, γιατι διεβλεπε πεσιμιστικες τασεις στα κειμενα του, που σημαινει πως ειχε απο παιδι το χαρισμα της ψυχαναλυτικης διαισθησης, γεγονος που δικαιολογει απολυτα τη σημερινη της επαγγελματικη και πνευματικη ενασχοληση στην παιδοψυχιατρικη.

Τον δευτερο για τον οποιο δηλωνε την αντιπαθεια της ηταν ο Νικος Δημου, χωρις να μπορω να θυμηθω ή να εξηγησω τον ακριβη λογο, υποθετω πως "η δυστυχια (του) του να ει(ν)σαι Ελληνας" προσεκρουε στη δικη της ευτυχια, αφου ειχε τη γαιοκτημοσυνη των παππουδων της σιγουρη, τον κομμουνιστικο κινδυνο ξεπερασμενο και το Κιλελερ καθε φορα που το ακουγε δια φωνης Ανδρεα Παπανδρεου ή το εβλεπε στις πινακιδες της Εθνικης Οδου το εξορκιζε, χωρις, ομως, να προβλεπει, το φασισμο της καπιταλιστικης απληστιας και τελος, χοντροκεφαλο ανεβαζε και κατεβαζε τον Giugiaro, οποτε εβλεπε δημοσιευμα γι' αυτον, ισως γιατι δεν μπορουσε να του συγχωρησει, πως σπαταλησε το ταλεντο του στο σχεδιασμο λαικων αυτοκινητων μαζικης παραγωγης.
Ηταν, για παραδειγμα, σαν η Coco Chanel να σχεδιαζε ρουχα για τη βιοτεχνια της κυρα Κατινας της Ανω Κολοπετινιτσας.

Σκεφτειτε τα deux-pièces της με το bouclé υφασμα και τις χαρακτηριστικες τσεπες να μεταμορφωνονται σε συνθετικα χρυσοασημιζοντα εξωκοιλα και εξωκωλα γυφτοψευτοαραβουργηματα του χορου της κοιλιας επι σανδαλοφορων πελματων ροζ ονυχοφορων φαλαγγων και σαγρε πτερνων, δειγματα της αισθητικης του Ελληνικου μπουρδελονεοπλουτισμου.

Ιεροσυλια!

Αντιθετα, με τον Κωστα Ζουραρι φαινεται να μην ειχε καποιο προβλημα, πιθανον γιατι δεν τον διαβαζε ποτε, παρα τη συνγαλλικη και συνμουσικη με αυτον θυραθεν, αλλα οχι και εκκλησιαστικη παιδεια, γιατι ισως δεν ηθελε να βαλει στη ζωη της λαθρα απο την πισω πορτα τοσο νωρις το Θουκυδιδη.

Φιλος εισαγωγεας μεταχειρισμενων ανταλλακτικων αυτοκινητων, τοτε που ο Ελληνας εδινε απλοχερα εκατομμυρια για το αυτοκινητο, οχι ομως για τα ανταλλακτικα, που δεν τα θεωρουσε απαραιτητα εξαρτηματα του, οσο τα γυφτοροκοκο δαντελωτα διακοσμητικα μαξιλαρακια, ειχε επιστρατευθει να μας εφοδιαζει τιμονια για προσομοιωσεις οδηγησης, γιατι τοτε δεν υπηρχαν ακομα τα σημερινα ηλεκτρονικα καλουδια.
Το ποδοσφαιρικο γηπεδο, ακομα, στην Αφυτο της Χαλκιδικης ηταν η πιστα δοκιμων, που της εμπιστευομουνα το τιμονι τοσο των αυτοκινητων, οσο και των γεωργικων μηχανηματων, που χρησιμοποιουσαμε στην καλλιεργεια των κτηματων, επαναλαμβανοντας τη συνεχως δυο απαιτησεις μου - οικογενειακα διαταγματα, δικην πραξεων νομοθετικου περιεχομενου, που δεν περασαν ποτε απο την ολομελεια του οικογενειακου κοινοβουλιου:

Οχι φαγητο μεσα στο αυτοκινητο, γιατι ειναι ενδειξη κατοχικου συνδρομου ακορεστης τροφοπενιας.

Οχι απλωμενα ποδια με βαμμενα και αβαφα, βεβαιως, νυχια πανω στο ταμπλω, γιατι ειναι ενδειξη σεξουαλικου συνδρομου ακορεστης ψ@λοπενιας.

Η αληθεια, ομως, ειναι πως στα ζωακια μου δεν εβαζα κανενα περιορισμο.

Πως να στερησω τις ενδοαυτοκινητιστικες μαιευτικες υπηρεσιες στο hamster, που ετυχε να γεννησει στη διαδρομη Θεσσαλονικης Χαλκιδικης, οταν ηταν σιγουρο πως το υπο συλληψη ΕΣΥ θεωρουσε, συμφωνα με το συνταγμα και τους νομους του κρατους, μελους της ευρυτερης οικογενειας του σκληρου πυρηνα της βλακειας της ευρωπαικης ενωσης, φοροδοτικως πολιτες χρηζοντες θεραπειας μονο τα γουρουνια, ενω για τα ποντικια διεθετε μονο γαστρεντερολογικο τμημα για την εξασφαλιση της απροσκοπτης πεψης του δημοσιου πλουτου;

Πως να στερησω τις αυτοσχεδιες υπηρεσιες ενδοαυτοκινητιστικης  εντατικης νοσηλειας, που αναγκαστηκα να παρασχω εξω απο το Μιλανο στο κουνελακι μας, αλλοδαπης εθνικοτητας, ευτυχως ευρωπαικης, γιατι διαφορετικα κινδυνευε να γινει στιφαδο, χανοντας τελικα την εξοδο για την Ελβετια;

Τελος, πως να στερησω την απολαυση του χειροποιητου δερματος και του αυτοματου κλιματισμου στις τρεις μεγαλες μου αγαπες, τη Claudine, τη Chloé και τη Jagie, οταν μαλιστα γνωριζω, πως εχουν μονο "δεδηλωμενη" και καθαρη και οχι αδηλη και διαπλεκομενη μεσω δερματικων πορων αναπνοη για την ανταλλαγη του υδατος και των ηλεκτρολυτων με το περιβαλλον, για τη διατηρηση της θερμοκρασιας και της οξεοβασικης ισορροπιας;

Το πρωτο, λοιπον, αυτοκινητο της κορης μου στα δεκαοκτω της χρονια ως φοιτητριας της Ιατρικης Σχολης του Πανεπιστημιου της Mons του Βελγιου, πατριδας του Roland de Lassus ή Orlando di
Lasso ή Orlande de Lassus, που δεν ταυτιστηκε ολοκληρωτικα με τις αρχες της Αντιμεταρρυθμισης (εμεις γιατι να ταυτιστουμε με καθε Γερμανοναζιστικη απαιτηση που χαρακτηριζεται ως μεταρρυθμιση - Reformazion;) σαν τον Iταλο ομολογο του Giovanni Perluigi da Palestrina και καλα εκανε και δεν ταυτιστηκε, γιατι θα επρεπε να απολογηθει ακομα και για τη διαστροφικη απαιτηση του παπα Πιου του V να ντυσει τα προσωπα στην "Τελευταια Κριση" του Μιχαηλ Αγγελου, δηθεν για λογους σεμνοτητας, στην πραγματικοτητα για να μπορει το παπαδαριο να τα γδυνει οποτε χρειαζεται, συμφωνα με τις δογματικες αρχες του αργου γδυσιματος, καθοτι το γδυσιμο αποτελει, κατα τον Αριστοτελικο λογο, μιμηση σεξουαλικης πραξης σπουδαιας και τελειας ή τουλαχιστον τελειοτερης της χειροκινητου μαλακιας και του οποιου Roland de Lassus το ονομα ειχε το κεντρικο αμφιθεατρο, που οταν το ειδα για πρωτη φορα αναλογιστηκα αν θα μπορουσε ποτε να εχει το ονομα του Νικου Σκαλκωτα ή εστω του Μανωλη Καλομοιρη, που ειναι πιο γνωστος, το αμφιθεατρο καποιας Ιατρικης Σχολης της Ελλαδας, που κοσμειται απο τις αηδιες των κομματικων συμβολων, το πρωτο της, λοιπον, αυτοκινητο και μαλιστα στο ονομα της, κρατωντας για τον εαυτο μου μονο το ρολο του κουρεμενου δανειστη, ενω αργοτερα στην Ελλαδα, μεταφεροντας τις υποχρεωσεις απο το ευρωπαικο στο Ελληνικο δικαιο, κατι αναστροφο απο αυτο που εκανε ο πρωην μακροοικονομων και μακροπηδων υπουργος των οικονομικων και επιτελους φημολογουμενος μελλοντικος παρ' ολιγον ηγετης, δηλαδη ανθηγετης, ειχα λογω τεκμηριων και το ρολο του τυπικου κτητορα, διαθετοντα τη ψιλη κυριοτητα, γιατι στο Βελγιο δεν υπηρχαν οι μπουρδοδιαστροφες των μαχητων τεκμηριων της ακαταμαχητης πολιτικης βλακειας, παρα μονο, το αμαχητο τεκμηριο της αξιοπρεπειας του πολιτη, το πρωτο της, λοιπον, αυτοκινητο, να το αποκαλυψω επιτελους και να καθυσυχασω τη συντακτικη και ουχι συνταγματικη λιτοτητα των φιλολογων, ηταν το κουπε Saab 900 μαυρου χρωματος, πυραυλος για την εποχη του.

Η επιλογη του εγινε απο την ιδια με την εις ατοπον απαγωγη.
Τα Ιταλικα αυτοκινητα τα ειχε αποκλεισει, για τα τραυματικα συμπλεγματα των αμαξωματων τους.
Πιθανον να γνωριζε απο την Προς Ρωμαιους Επιστολη μου και την αποψη της Sophia Loren, πως "τις Ιταλιδες τις ξεχωριζεις απο τα σημαδια στα γονατα, γιατι τα ιταλικα αυτοκινητα ειναι μικρα", που με δυσκολια, θα συμπληρωνα εγω, μπορεις στο πισω καθισμα μιας σπορ Alfa Romeo να διεκπεραιωσεις περισσοτερες απο 2-3 positions απο τις 100 του Kama Sutra και μιλαω απο προσωπικη πειρα, αφου περασαν απο τα χερια μου επτα Ιταλιδες καλλονες, ισαριθμες με το μαγικο αριθμο.
Λιγο ελειψε, ομως, να τον ξεπερασω, οταν ο φιλος Αποστολος Ροιδης, μου γνωστοποιησε με χαρα πως ανελαβε τη διανομη της Maserati στη Θεσσαλονικη, βλεποντας μου ως (μ)πρω(σ)ταρη pretty man στο πελατολογιο του και με δεδομενη την εκπεφρασμενη, για να μη ξεχναμε και τους παρελθοντικους χρονους, γιατι μ' αυτους θα πρεπει να συνηθισουμε να βιωνουμε την ευτυχια μας, μεχρι η Morgan Stanley μας υποβιβασει στον υπερσυντελικο, εσωτερικη αδηριτη αναγκη μου μιας Maserati Quattroporte.

Αναποφασιστος και με αλλεπαλληλες ψηφοφοριες του μονομελους κοινοβουλιου της αυτοκινητιστικης μου συνειδησης, αναμεσα στις υποψηφιοτητες της Maserati Quattroporte και της Jaguar XFR, βρεθηκα, χωρις να το καταλαβω, στη δινη της χρεοκοπιας της χωρας μου, καταναγκαζομενος απο τις κατοχικες αρχες του μνημονιοφασισμου να συνεισφερω απο το υστερημα της πατρογονικης ακινητης περιουσιας στο πλεονασμα της σωτηριας της δημοσιουπαλληλικης κομματικης και τραπεζοαρπακτικης αληταρχιας.
Για τα κομματικα τσογλανια των ΔΕΚΟ και των Δημοτικων Επιχειρησεων ρε γαμωτο.

Ετσι, αναγκαστηκα να παρατεινω τις συνοδους του μονομελους κοινοβουλιου της αυτοκινητιστικης μου συνειδησης, κεκλεισμενων των στοματικων θυρων, για τον κινδυνο διαρροης απορρητων πληροφοριων στους μνημονιοπρακτορες της Γερμανικης αντικατασκοπειας, η οποια θα μπορουσε να εξαπολυσει τα SS της χρηματοπιστωτικης καταστολης εναντιον μου, για την προθεση μου να στερησω πορους απο τη ναζιστικη αυτοκινητοβιομηχανια.

Ελπιζω συντομα να ζησω τη στιγμη της απεραντης ευτυχιας, που οι τρεις μεγαλες μου αγαπες Claudine, Chloé και Jagie θα κανουν τη θριαμβευτικη τους εισοδο στο νεο μου αποκτημα, εξερευνωντας με τη μουσουδα τους την ποιοτητα των δερματων και παιρνοντας την ταξικη και ταξιδευτικη θεση που τις αρμοζει μ' εκεινο το περηφανα λυπημενο βλεμμα τους στο πισω καθισμα, γαυγιζοντας καθε θρασυτατο πεζο, που νομιζει πως ζει σε μια ισοταξικη κοινωνια και τολμαει να περασει διπλα απο το αυτοκινητιστικο τους βασιλειο, επειδη μπορεσε ο αφελης να αποκτησει την "ιδιοκτησια" μιας υποθηκευμενης κατοικιας με τραπεζικο δανεισμο.

Βεβαια, επανερχομενος στα Ιταλικα αυτοκινητα, θα ηθελα να διευκρινισω, πως υπαρχουν και αλλες αιτιες για τα σημαδια των γυναικων στα γονατα, που η Sophia Loren φαινεται να αγνοουσε, γιατι "οδηγησα" καποιες απο αυτες με σημαδια στα γονατα χωρις αυτοκινητο, εμπροσθιοπορωντας με την οπισθεν εν στασει, 4Χ4 επι γονατων, συμφωνα με τις αρχες της μνημονιοδυναμικης φαιδρου μνημονιοσωτηρα, που απαιτουν την επισκευη της ΕΡΤ εν στασει, προφανως μπερδευοντας τη σταση της ΕΡΤ με τη Σταση του Νικα.

Τα Γαλλικα αυτοκινητα δεν ταιριαζαν με την ηλικια της κορης μου, αφου ειχε διδαχθει την Προς Γαλατας Επιστολη μου στην Αυτοκινητιστικη Κατηχηση, οπου τα χαρακτηριζα ως παντρεμενες κυριες και στη συμβιωση μαζι τους θα ειχε ενα πανταχου παρον υποκαταστατο της μαννας της, την οποια αποκαλουσε "ΥΠΕΧΩΔΕ" (ο ΠαΣοΚιΚος μπουρδονεολογισμος ειχε μπει για τα καλα στην καθημερινοτητα μας) για τις αυστηρες παρατηρησεις και συστασεις που δεχοταν στις συνεχεις υπερβασεις του οριου της ταχυτητας ή στον περιστασιακο σεβασμο των Εθνικων ηθων και εθιμων της ηπιας περιβαλλοντικης παρεμβασης με αποδειξεις των διοδιων, τα οποια διοδια, πρεπει να ομολογησω ως ελαφρυντικο, τοτε ηταν ειδος εν ανεπαρκεια, προσβαλλοντας την επερχομενη, αλλα ουδεποτε εμφανισθεισα, πρασινη αναπτυξη.

Εγω, βεβαια, κρυφογελουσα γιατι ειχα ηδη ανοιξει σελιδα στο ποινικο μου μητρωο για υπερβαση του οριου της ταχυτητας και μαλιστα με την επιβαρυντικη περιπτωση για το αξιακο μου συστημα, της καταδικης μου απο γυναικα.

Θα εχετε προσεξει φανταζομαι πως η σχεση των περισσοτερων γυναικων με το αυτοκινητο ειναι σχεση σεξουαλικη.
Χουφτωνουν βαθεια το τιμονι με τα δυο χερια καπου αναμεσα στην 11η και 1η ωρα δικην κεκαμμενου κυκλοτερως πεους, το οποιο σε αντιθεση με τη φυσικη των στερεων, πχ σιδηροχαλυβος, γινεται ακαμπτο κατα την υπερθερμανση, προφανως (αναφερεται στην 11η και 1η ωρα), γιατι η αντιστοιχη χειρολαβη στην τυπικη θεση της 10ης και 2ης ωρας θα συμβολιζε πλεον λογω μηκους λουκανικο, υποπτο για τροφικη διατρηση του σωματος της μητρας ή του οισοφαγου, αναλογως της οδου κυκλοφοριας του.

Στο δικαστηριο ειχα φροντισει να εχω μαρτυρα, φιλο καθηγητη της Εκκλησιαστικης Εκπαιδευσης, που θα ενισχυε, τουλαχιστον συμβολικα, την ηθικη διασταση του εγκληματος μου.
Μετα την αναγνωση απο τον δημοσιο κατηγορο του κατηγορητηριου και την περιγραφη του ειδεχθους εγκληματος της ταχυτητας των 150 χιλιομετρων την ωρα σε εθνικη οδο με οριο τα 80, η προεδρος εδειξε τον ασυγκρατητο αποτροπιασμο της, δις αναφωνωντας "ΠΩ! ΠΩ!".
Στην απολογια μου επικαλεστηκα την ιατρικη μου ιδιοτητα για την αντιμετωπιση κρισης οισοφαγιτιδας της συζυγου μου και προσκομισα βεβαιωση Γαλλικου νοσοκομειου στη Γαλλικη γλωσσα για την πιστοποιηση της παθησης της.
Η προεδρος αφου κοιταξε περιεργα τη βεβαιωση μου την επεστρεψε, λεγοντας απαξιωτικα με υφος τυπικης αγραμματοσυνης "δεν καταλαβαινω εγω Αγγλικα", για να της απαντησω "δεν ειναι Αγγλικα, αλλα Γαλλικα και εξ' αλλου η λεξη οισοφαγιτιδα ειναι Ελληνικη" και γραφοντας στο δικαστικο φακελο την καταδικη μου, μου ανταπαντησε θριαμβευτικα επαιρομενη για την πονηρια της "δεν ειναι, ομως, γραμμενη η λεξη οισοφαγιτιδα στην Ελληνικη γλωσσα".
"Ανοητοι Γαλαται τις υμας εβασκανεν τη αληθεια μη πειθεσθαι" (Αποστολος Παυλος).

Αφου πληρωσα εξαγοραζοντας την ποινη με τη συνοδεια οργανου της ταξεως προς αποτροπη αποπειρας αποδρασης μου, ζητησα απο τον δικαστικο εισπρακτορα αποδειξη για τα καταβληθεντα, χωρις να εχει εμφανισθει ακομα η μεγαλοφυης οδηγια πεφωτισμενου ανοος της φοροφροσυνης "Ο καταναλωτης δεν εχει υποχρεωση να πληρωσει εαν δεν λαβει το νομιμο παραστατικο στοιχειο (αποδειξη - τιμολογιο)", μεταφρασμενο μαλιστα και στα Αγγλικα δικην συντακτικης και γραμματικης σαλατας με τρια τουλαχιστον λαθη, αναιτια αναστροφη υποκειμενου και αντικειμενου, παραλειψη του επιθετου "νομιμο" και ετεροχρονισμενη παρενθετικη επεξηγηση, που επειδη ηταν τελευταια στην Ελληνικη μπηκε και τελευταια στην Αγγλικη αποδοση, χωρις να αναφερεται στη λεξη που προηγειται "Cunsomer is not obliged to pay if the notice of payment has not been received (receipt - invoice)".
H απαντηση του δικαστικου εισπρακτορα ηταν καταιγιστικη της αναιδειας μου να ζητησω αποδειξη "αποδειξη ειναι η ελευθερια σας".

Ο φιλος μου ο μαρτυρας ηταν σφοδρα παρηγορητικος "τωρα εισαι ραλλιστας και με δικαστικη αποφαση".
Νομολογικως, δεδικασμενος ραλλιστας.

Για τα Γερμανικα αυτοκινητα δεν μπορουσε να γινει ουτε λογος.
Πρωτα - πρωτα γιατι η οικογενεια ειχε, οπως εχει ακομα και σημερα, ανοιχτους λογαριασμους βεντετας με τη Γερμανικη Βαρβαροτητα, αφου ο παππους της και πατερας μου ηταν πολιτικος κρατουμενος σε στρατοπεδα συγκεντρωσης και θα αποτελουσε οικογενειακη ντροπη μια οποιαδηποτε, ακομα και αυτοκινητιστικη, σχεση μαζι τους.
Υστερα, δεν μπορουσε να παραβλεψει την εθνικοπλαστικη και ταξιολογικη διδαχη μου και τους Περι Γοτθων, Βησιγοτθων και λοιπων Βαρβαρικων Ουννικων φυλων λογους μου, πως τα Γερμανικα αυτοκινητα ειναι σαν γεροντοκορες και αποτελουν επιλογη των νεοπλουτων, των τσομπανηδων και των νταβατζηδων, που, βεβαια, βαζοντας τα στο parking του σπιτιου της, θα προσεβαλε τις φεουδαρχικες της καταβολες και τη γαλλικη της παιδεια.

Το Saab ηταν μια επιλογη ουδετεροτητας και ειχε τη συνδρομη της οικογενειας για τα υψηλα επιπεδα της παθητικης και ενεργητικης του ασφαλειας.

Η παραλαβη του απο την αντιπροσωπεια των Βρυξελλων ηταν μια τραυματικη εμπειρια για τη μητερα της, που τη συνοδευσε, γιατι εγω ημουν πανταχου απων και η συμβολη μου περιοριζοταν μονο στη διακινηση και διεκπεραιωση των χρυσων καρτων και των Travelers Cheques της Citi Bank και της American Express, που ειχαν φροντισει για καλη μας τυχη να μας παραχωρησουν απεριοριστο οριο συναλλαγων.

Οταν ο υπαλληλος της αντιπροσωπειας ειδε το νεαρο της ηλικιας της κορης μου, προσφερθηκε με την πρεπουσα ευγενεια, να βγαλει αυτος το αυτοκινητο απο τη βιτρινα της εκθεσης στο δρομο.
Η κορη μου με την αυτοπεποιθηση της αυτοκινητιστικης της παιδειας αρνηθηκε και το παρελαβε μονη της, τη στιγμη που η συζυγος μου ειχε επιδοθει επι ματαιω σε μια προεκτιμηση, προυπολογισμο θα λεγαμε με τη συγχρονη γλωσσα της μνημονιοοικονομιας και ευτυχως που οι προυπολογισμοι πεφτουν παντα εξω, των διακοσμητικων και της τζαμαριας, που υπεθεσε πως θα συμπαρασυρει.

Αυτα τα σεναρια, ομως, δεν εχουν θεση για τους πραγματικους οδηγους, με το ψυχικο σθενος, την πνευματικη ευστροφια και την τεχνικη παιδεια των 4 Τροχων.

Το επομενο αυτοκινητο με την επιστροφη της στην Ελλαδα ηταν η μαυρη Jaguar, που ικανοποιουσε τα οδηγητικα της γουστα, οχι, ομως και τις αναγκες των μετακινησεων της στην Αθηνα.
Ετσι, ζητησε την αγορα ενος δευτερου αυτοκινητου πολης, στην επιλογη του οποιου δεν ανακατευτηκα για να μη χρεωθω το βαρος καποιας αστοχιας και η ιδια αποφασισε το Citroen C2 στα 1400 κ.ε με το αυτοματο ή μαλλον ημιαυτοματο κιβωτιο ως αυτοκινητου πολης, εχοντας εμπεδωσει, οπως φαινεται, αρκουντας τις διδασκαλιες των 4 Τροχων, παρα το οτι τοτε το αυτοματο κιβωτιο σπανιζε στην Ελληνικη κουλτουρα, προφανως γιατι στερουσε απο τον ή την Νεοελληνα οδηγο το φαλλικο τοτεμ του αυτοπροσδιορισμου, του λεβιε των ταχυτητων, που εδινε μια εναλλακτικη λυση πριν την  αυτοδιαχειριση.

Μετα το πρωτο ταξιδι απο την αντιπροσωπεια στο σπιτι, η διαπιστωση της ηταν κατηγορηματικη.
"Απαραδεκτο αυτοκινητο".
"Το αυτοματο κιβωτιο του δε συγκρινεται με το αυτοματο κιβωτιο της Jaguar".
Η απαντηση μου ηταν ψυχραιμη και στωικη.
"Μα πως να συγκριθει παιδι μου, οταν το αυτοματο κιβωτιο της Jaguar στοιχιζει οσο ολοκληρο το C2".

Αντι για ανταπαντηση απο την επομενη μερα αρχισε τη διαδικασια της επιστροφης του C2 και της αγορας του δευτερου δευτερου αυτοκινητου.

Και το ονομα αυτου BMW Z3, κατα παραβαση καθε ηθικης αρχης και οικογενειακης παραδοσης και εξουσιας, που μολις το παρελαβε, το εκλεισε στο συνεργειο για αλλαγη των ελατηριων με χαμηλοτερα και σκληροτερα με τα αναλογα amortiseurs Bilstein, κατα την κληρονομικα μεταδιδομενη ασθενεια μου να οδηγω τις νεογεννητες Alfa Romeo απο το μαιευτηριο της αντιπροσωπειας στη χειρουργικη κλινη του θεραπευτηριου του Στελιου Ρανιου, ο οποιος τις υποδεχονταν ως μεγας αυτοκινητοχειρουργος με την ασπρη και παντα πεντακαθαρη ιατρικη ποδια και το στηθοσκοπιο στην τσεπη, γεγονος που προκαλουσε και τη ζηλοτυπια μου ως ιατρου ησσονος σημασιας και καθαριοτητας, για την αναλογη αναρτησιοπλαστικη, με σκοπο τη βελτιωση της ηδη αριστης οδηγικης συμπεριφορας.
Με αλλα λογια, ο διαβολος δεν ειχε δουλεια και γ@μουσε τον πατερα του που επρεπε να πληρωνει.

Παρα το οτι λιγες φορες μπορεσα να μπω, αλλα κυριως να βγω απο τη Ζ3, χωρις προβληματα κακοποιησης των μεσοσπονδυλιων δισκων μου Ο4-Ο5 και Ο5-Ι1, σημερα, που συνεχιζει ακομα να κοσμει τα ενεργητικα και ενεργειακα μου αποθεματα, τη βλεπω ως μια λυση υπεραναπληρωσης της χαμενης γοητειας μου στις καλοκαιρινες θερινες παραθαλασσιες αποδρασεις απο το νοσηρο περιβαλλον του ομαδικου μνημονιακου ευρωαυνανισμου στην ετεροφυλικη καλοκαιρινη ιεροτελεστεια, παρα το βασικο μειονεκτημα της ελλειψης πισω καθισματος για την επιτυχη καταληξη της στρατηγικης επενδυσης των  προσδοκιων μου, μην καταντησει οποια μπει μεσα στο Ταμειο Αποβρακοποιησεων σαν τη ΔΕΠΑ μονο με την ορεξη του ΡΩ εραστη (απο τα Ελυτεια "ΤΑ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ", του ΡΩσου για τη ΔΕΠΑ και του ΡΩμιου για μενα) κι' εγω με τον π@@τσο στα χερια, πιστευοντας, τελικα, πως με ενα καμπριο αυτοκινητο, που "απο παντου μπαινει ο ουρανος" (Ριτσος, βεβαια, ο ποιητης αναφερεται στην καρδια στο ποιημα του "Γραμμα στο Ζολιο Κιουρι" "εδω οι καρδιες μας ειναι σαν τα καμενα σπιτια,... παντου καψαλισμενες πορτες, καπνισμενα δοκαρια, απο παντου μπαινει ο ουρανος") θα μπορουσα να απογειωθω και να φτασω πιο γρηγορα στο διαστημα, που κατα το Βρετανο αστρονομο Sir Fred Hoyle "το διαστημα δεν ειναι καθολου μακρια, παρα μονο μια ωρα δρομος με το αυτοκινητο, αν οδηγεις προς τα πανω", μερικες, μαλιστα, φορες θα μπορουσες να φτασεις και πιο γρηγορα ακομα και στο Θεο ή το Διαβολο, αν οδηγεις σαν Ελληνας.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

"Aυτοκινητο"

Στη δημοσια σαν αγκαλια
δικλωνη ενος διαβητη
του αγερα δαχτυλα στη χητη
και μιλια στην κοιλια,
...................................
Στη δικλωνη τη δημοσια
φευγαμε κορμια μονο
με τις καρδιες σε καθε κλωνο
χωρια, ζερβα-δεξια".

ΤΕΛΟΣ

ΥΓ.
Καλο καλοκαιρι και μια και αναφερομαι σε θεματα αυτοκινητιστικης παιδειας, σε οσους συνεχιζουν να περνανε τους δρομους απο τις διαβασεις*, ευχομαι να κανουν τα πρωτα τους βηματα περνωντας εξω απο αυτες, αλλα προσοχη τους επικινδυνους οδηγους με λερωμενο ποινικο μητρωο.

* Επιτελους και μια παραπομπη.
Γραφω αυτα για τις διαβασεις, γιατι καποιοι φιλοι παρατηρησαν πως περναω τους δρομους εξω απο αυτες, αλλα κανεις δεν σκεφτηκε πως εγω δεν ειμαι πεζος, αλλα αυτοκινητο.

ΚΑΤΑΝΤΙΑ, ΥΠΟΚΡΙΤΑ

"Ισθι τοι τα σκληρ’ αγαν φρονηματα πιπτειν μαλιστα" (Σοφοκλης: Αντιγονη)

(Πρεπει να γνωριζεις πως
τα πολυ υπεροπτικα φρονηματα συχνα ταπεινωνονται)

Συμφωνα με την εφημεριδα "Το Εθνος" ο Νικος Μπιστης εγραψε στο διαδικτυο, πως "ο Κουβελης κινδυνευει να καταληξει Καρατζαφερης", ξεχνωντας να υπενθυμισει, πως ο ιδιος καταντησε ηδη προ πολλου Αδωνης Γεωργιαδης.

Δεν γνωριζω, βεβαια, αν η Εκκλησιαστικη παιδεια του Νικου Μπιστη ειναι ισοδυναμος, κατα την μνημονιακη Στουρναρειο λεξιπενια, της θυραθεν (ετυμολογικως εκ του θυρα, κοινως ποτρα και του -θεν απο, ως συνεκτικο συνολο εξω απο ή εκτος των θυρων, που εφαγε, δηλαδη, πορτες απο διαφορα κομματα) πολιτικης τοιαυτης, γι' αυτο του αφιερωνω το παρακατω εδαφιο απο το Κατα Ματθαιον Ιερον Ευαγγελιον (7, 1 - 5), χωρις μεταφραση ως κινητρο αναπτυξης πνευματος συνεργασιας μετα του συνομολογου του θρησκευτικου ηγετη του Μνημονιου Αδωνιδος Γεωργιαδη, του οποιου τη συνδρομη μπορει να ζητησει.

"Μη κρινετε, ινα μη κριθητε· εν ω γαρ κριματι κρινετε κριθησεσθε, και εν ω μετρω μετρειτε μετρηθησεται υμιν. τι δε βλεπεις το καρφος το εν τω οφθαλμω του αδελφου σου, την δε εν τω σω οφθαλμω δοκον ου κατανοεις; ή πως ερεις τω αδελφω σου, αφες εκβαλω το
καρφος απο του οφθαλμου σου, και ιδου η δοκος εν τω οφθαλμω σου; υποκριτα, εκβαλε πρωτον την δοκον εκ του οφθαλμου σου, και τοτε διαβλεψεις εκβαλειν το καρφος εκ του οφθαλμου του αδελφου σου".

Αρκετα κατ' οικονομιαν ευγενης ο Αγιος Ευαγγελιστης, που μιλαει για καρφος (καρφι) στον οφθαλμο, αντι για καλο στον εγκεφαλο.

Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2013

ΔΙΛΗΜΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Η πληροφορια στην ηλεκτρονικη σελιδα της "ΑΥΓΗΣ" σχετικα με την ετοιμορροπη μνημονιακη εξουσια, πως "από το ΔΝΤ η πρώτη αντίδραση ήρθε με την "επισήμανση" (διαβαζε "απειλη") πως εάν η Ελλάδα οδηγηθεί σε πρόωρες κάλπες (σαν να λενε δηλαδη, σας παραχωρουμε με τετραετεις δοσεις "δημοκρατιας" το δικαιωμα να επιλεγετε αυτους που επιθυμουμε και σεις ζητατε προεξοφλησεις της επιλογης των επιθυμιων μας;), τότε η χρηματοδότησή της θα διακοπεί", ενεργοποιησε τους θεσμους της διλημματικης εν τη γενεσει της ("Καραμανλης ή τανκς") μεταπολιτευτικης δημοκρατιας:

Συγκυβερνηση ή συνενοχη;

Δημοκρατια ή χρηματοδοτηση;

Χρυση Αυγη  ή Μαυρη Δυση;

Ευτυχως που δυστυχως επτωχευσαμε, διοτι "η κυβερνηση θα εξαντλησει την τετραετια", οπως δηλωσε ο πρωθυπουργος, παραλειποντας να διευκρινισει το αυτονοητο, υπο τη διαλυτικη αιρεση πως δεν θα διαλυθει το ΠαΣοΚ και δεν θα εξαντληθει η ιδια εξαντλωντας τους πολιτες.

"Πεθαινουμε! Πεθαινουν οι θεοι μας!.." (Σεφερης)

Ακουει κανεις;