Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

ΤΟ ΛΑΘΟΣ


ΠΩΣ Ο MULTIPLICATEUR ΕΓΙΝΕ MULTI-APLICATEUR


"Oποιος απετυχε, οποιος ξεπεσει,
τι δυσκολο να μαθει της πενιας
την νεα γλωσσα και τους νεους τροπους" (Καβαφης)

Διαβαζοντας αυτες τις μερες στα γαλλικα μεσα επικοινωνιας, σχετικα με την εκθεση των Olivier Blanchard και Daniel Leigh, με τιτλους, οπως "L’incroyable erreur des experts du FMI", "L’austérité pour les nuls ou le FMI au piquet", για τις λαθος αναλυτικες προβλεψεις των "ειδικων" ηλιθιων του ΔΝΤ και της ΕΕ ενος συντελεστη, που χαρακτηριζεται ως multiplicateur (πολλαπλασιαστης) και προσδιοριζει το ποσοστο της μειωσης της αναπτυξης σε σχεση με τα ποσοστα μειωσης των δημοσιων δαπανων ή αυξησης των εσοδων απο τη φορολογια.

Συμφωνα με μελετες του "κωλου" (ας μου το επιτρεψουν οι μισουντες την αθυροστομια μου, αλλα δεν υπαρχει ακριβεστερος και συναμα παραστατικοτερος χαρακτηρισμος στην λογια λεξικογραφια) του τελευταιου περιπου μισου αιωνα για τις αναπτυγμενες χωρες, μια μειωση κατα 1% των δημοσιων δαπανων ή αυξηση κατα 1% των εσοδων απο τη φορολογια διαμορφωνουν εναν πολλαπλασιαστη μειωσης της αναπτυξης κατα 0,5%.

Μπροστα, λοιπον, στο φαινομενο της ερημωσης της χωρας μας, οι ηλιθιοι του ΔΝΤ και της ΕΕ "διαπιστωσαν" κατοπιν εορτης, παλι λαθος κατα την ταπεινη μαθηματικη και οικονομικη εκτιμηση μου, πως ο πολλαπλασιαστης αποκλεινει στο 1,7%, γεγονος που σημαινει τετραπλασιες περιπου συνεπειες στην υφεση και την υπαναπτυξη.

Οταν μαλιστα τα ποσοστα της μειωσης των δημοσιων δαπανων ή της αυξησης των εσοδων απο φορους αναρριχωνται στο Εβερεστ της πολιτικοοοικονομικης βλακειας, οπως εγινε στη χωρα μας, αντιλαμβανεται κανεις τον Αρμαγεδωνα της οικονομικης καταστροφης μας, που τελικα δεν προκληθηκε απο αυτη καθαυτη την ασθενεια του υπερδανεισμου και το συμπτωμα της, το δημοσιο χρεος, αλλα απο τη λανθασμενη ή τη σκοπιμα λανθασμενη θεραπεια.

Τα λαθη των γιατρων οδηγουν συνηθως στο θανατο ενος ασθενους, ενω το λαθος των "Γιατρων με το στανιο" του ΔΝΤ και της ΕΕ οδηγησαν στο θανατο μιας ολοκληρης χωρας, γεγονος που αποδεχεται και ο ιδιος ο Olivier Blanchard, λεγοντας πως αυτο που ο καθε πολιτης αντιλαμβανονταν, βαδιζοντας για λιγο στις ρημαγμενες απο τη λιτοτητα αγορες, οι μεγαλοι ειδικοι (ηλιθιοι), κλεισμενοι στα γραφεια με τους υπολογιστες τους, αναδειχτηκαν αναξιοι να το αντιληφθουν.

O Eric Heyer, Directeur adjoint au Département analyse et prévision του OFCE
(Observatoire Français des Conjonctures Économiques) δηλωσε με σαφηνεια, πως ο πολλαπλασιαστης δεν ειναι το μανα εξ ουρανου, αλλα μια μεταβαλλομενη συνισταμενη επιμερους συνιστωσων, οπως ο οικονομικος κυκλος, η εποχη, οι πολιτικες των αλλων, ιδιαιτερα των γειτονικων χωρων, η δυνατοτητα υποτιμησης του νομισματος, κλπ.
Ολοι αυτοι οι παραγοντες θα πρεπει να συνεκτιμηθουν δυναμικα σε μια "θεραπεια λιτοτητας" (τελικα το ΔΝΤ επιβεβαιωνει για μια ακομα φορα το ρολο του ως ινστιτουτου αδυνατισματος).

Η αποδοση του πολλαπλασιαστη σε μια παρελθοντικη συγκυρια, χωρων σε διαφορετικο επιπεδο αναπτυξης ή χωρων με διαφορετικη δυναμικη στην αναπτυξη, δεν αποτελει ασφαλες κριτηριο για μια αλλη χωρα με διαφορετικα χαρακτηριστικα.

Πολυ περισσοτερο μαλιστα οταν η δυναμικη αυτη ειναι πλασματικη, αγαπητε Eric Heyer, ελπιζοντας σε μια απο τις μελλοντικες επισκεψεις μου στο Παρισι να παρακολουθησω απο κοντα τις δραστηριοτητες σας στο 69, της Quai d'Orsay.

Οταν ημουν μικρος, ενας γραφικος τυπος, που αναμεσα στα αλλα ασκουσε και το επαγγελμα του εκπαιδευτη στην κοπτοραπτικη και τελικα πεθανε ως ιερομοναχος, για να υποτιμησει τις μαθηματικες μου επιδοσεις και την ευκολια μου στη λυση των μαθηματικων ασκησεων και προβληματων μου ειπε, πως η λυση τους δεν ειναι σπουδαιο πραγμα και πως, οπως αυτος εμαθε να ραβει ενα πανταλονι και με τον ιδιο τροπο μπορει να ραψει χιλιαδες, αν καποιος μαθει να λυνει ενα προβλημα, με τον ιδιο τροπο μπορει να λυσει χιλιαδες.
Με τον ιδιο ακριβως τροπο του γραφικου και περιεργου τυπου συμπεριφερθηκαν στην περιπτωση της χωρας μας και οι "ειδικοι" (ηλιθιοι) του ΔΝΤ και της ΕΕ.

Για να εγκαταλειψω την οικονομικη προσεγγιση, επικαλουμενος μια περισσοτερο κατανοητη παραβολη, η Ελλαδα αντιμετωπιστηκε απο το ΔΝΤ και την ΕΕ ως ενα ποιμνιο ηλιθιων χηνων, με περισσοτερο ηλιθιους και αγραμματους πολιτικους χηνοποιμενες, εχοντες ως μονο ενστικτο αυτο της πολιτικης ηγεμονιας.
Οι χηνες υποβληθηκαν σε βιαιη και τεχνητη παχυνση (στην Ευρωπη απαγορευεται η παχυνση των χηνων, πιθανον γιατι η προσποιητη ζωοφιλια ειναι υπερτερη του πραγματικου ανθρωπισμου) με τα διαφορα ευρωπαικα πακετα, για να υποβληθουν στη συνεχεια σε μια πιο βιαιη διαιτα (λιτοτητα) για την παραγωγη του εκλεκτου ευρωπαικου εδεσματος, του foie gras, στην περιπτωση μας του ηπατικου λιπους του χρηματοπιστωτικου φασισμου, για μεταμοσχευση στο ημιθανες απο ηπατικη ανεπαρκεια και κιρρωση τραπεζικο συστημα, ως συνεπεια του εξαρτησιογονου χρηματοπιστωτικου αλκοολισμου, που ειχε ηδη αναπτυξει πυλαια υπερταση και κιρσους οισοφαγου*, που αιμορραγουσαν ακατασχετα το αιμα των Ελληνων καταθετων, ενω ταυτοχρονα προκαλουσαν δυσκαταποσια, εμποδιζοντας την τραπεζικη βουλιμια.

Το ποιμνιο των χηνων, προφανως, δεν γνωριζε το σεπτο λογο του Μεγαλου Βασιλειου "πολλων δ' ημας ενδεεις ποιει το της επιθυμιας ακορεστον", το τσιρκο, ομως, των μπουφων του ΔΝΤ και της ΕΕ, παρα την αποστροφη τους στον Marx και τον Engels, θα επρεπε τουλαχιστον να γνωριζουν την αποψη του Δημοκριτου του Ηγησιστρατου του Αβδηριτου για την αλλαγη του κοσμου (ρυσμος) απο την τεχνικη "αφ' ων ημιν τα αγαθα γιγνεται, απο των αυτων τουτων και τα κακα επανευρισκοιμεθ' αν, των δε κακων εκτος ειημεν... ανθρωποισι κακα εξ αγαθων φυεται, επην τις τ' αγαθα μη πιστηται ποδηγετειν, μηδε οχειν ευπορως".

Εξαλλου, η βλακεια ή ακομα και η σκοπιμοτητα του ΔΝΤ και της ΕΕ δεν συναγεται μονο απο τα καταστροφικα αποτελεσματα, αλλα ειναι ορατη δια γυμνου οφθαλμου, με την απλη επισκοπηση, οπως χαρακτηριζεται στην ιατρικη, των τριων μαντραχαλων αποστολων τους, που αποτελουν υποδειγματικα ζωντανα προπλασματα σαδιστικης ιδιωτειας.

Οι ελληνες γνωριζαμε ηδη "Το Λαθος" του Αντωνη Σαμαρακη, με τον οποιο το ΠαΣοΚ προσπαθησε να δημιουργησει μια πνευματικη εφεδρεια, την οποια τελικα δεν αξιωθηκε να αποκτησει ποτε.
Στο "Λαθος" του Αντωνη Σαμαρακη οι υπηρεσιες ασφαλειας ενος καθεστωτος ειχαν καταστρωσει με μαθηματικη ακριβεια το σχεδιο της ενοχοποιησης, μεσω της αποδρασης, ενος αντικαθιστωτικου, με καθεστωτικες ομως μεθοδευσεις, κανοντας το λαθος να μην εκτιμησουν τον παραγοντα ανθρωπο.
Το ιδιο λαθος επανελαβαν οι φασιστικοι καθεστωτικοι χρηματοπιστωτικοι μηχανισμοι (ΔΝΤ, ΕΕ), με τη συνδρομη μαλιστα του ΠαΣοΚ, το οποιο θα μπορουσε σημερα να αρχισει  την ανασυγκροτηση του, αν θελει να ξαναγινει κομμα και να μην μεινει αποκομμα, με την αναγνωση του "Λαθους" και την αναγνωριση των καταστροφικων του λαθων.

Τελικα, ο multiplicateur (πολλαπλασιαστης) του ΔΝΤ και της ΕΕ εγινε multi-aplicateur (πολλαπλος εφαρμοστης) με τον οποιο τοποθετηθηκαν τα ενυποθετα (με μορφη υποθετου) και ενυποθηκα δανεια στον πρωκτο των Ελληνων.

Ομως, "Ετουτος δω ο λαος δε γονατιζει παρα μοναχα μπροστα στους νεκρους του" (Ριτσος).

* Κιρσοι του οισοφαγου. Διευρυνση των φλεβων του οισοφαγου με μαζικες συχνα αιμορραγιες, ως αποτελεσμα της αυξησης της πιεσης στην πυλαια φλεβα, σε περιπτωσεις ηπατικης ανεπαρκειας και κυριως κιρρωσης του ηπατος.

ΥΓ. Πλησιαζω τα τριακοσια αντιμνημονιακα αρθρα (το σημερινο ειναι το 297ο) και κινδυνευω να γινω καθεστωτικος του αντιμνημονιου.
Μπροστα στον κινδυνο αυτο θα πρεπει ισως να σταματησω την αντιμνημονιακη σχολιογραφια.
Εξαλλου, η υποθεση της μνημονιακης ή αντιμνημονιακης εξουσιας ανηκει πλεον στο λαο, που πρεπει να αποφασισει να συμβιωσει μαζι της, αποδεχομενος τους υπευθυνους της καταστροφης του, τους δολοφονους του (μελετες που ειδαν ηδη το φως της δημοσιοτητας τις τελευταιες μερες καταληγουν στο συμπερασμα μιας προβλεψης της συντομευσης του προσδοκιμου της ζωης των Ελληνων κατα 6 χρονια, εξαιτιας των αντικοινωνικων και αντιανθρωπιστικων μετρων της μνημονιακης πολιτικης) ως δηθεν σωτηρες του ή να την εξαποστειλει στους θετους γονεις της, το ΔΝΤ και την ΕΕ, γιατι οι πραγματικοι της ειναι η τραπεζοκρατια και ο χρηματοπιστωτικος φασισμος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου