Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2013

H ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΒΙΑΣ

"Σ’ αυτη την εποχη που βρεθηκαμε, να σε χαρω … Μεγαλο κεσατι, μεγαλη δυστυχια στον κοσμο! … Ο παρας, δεν ξερω που παει και χωνεται, και δε βγαινει στο μεϊντανι …" (Αλεξανδρος Παπαδιαμαντης: Ο Πολιτισμος εις το Χωριον)

Αν σεβαστε μας Κοσμοκαλογερε ζουσες σημερα, θα εβλεπες "που παει και χωνεται" ο παρας (Ο Πολιτισμος εις το Τραπεζοκαφενειον "Η ΜερκΕλλας")

Αλλο ενα θαυμα της "σωτηριας" με την περαιτερω λεηλασια της ακινητης περιουσιας ετοιμαζεται στην Κανα της ΜερκΕλλαιας, οπου οι μεσσιες δεν χορταινουν, αλλα πεινανε το λαο.

Στο επερχομενο Ενιαιο Τελος Ακινητων οι στρεμματικες τιμες των φορων για τα αγροτεμαχια, που διαρρεουν στα ΜΜΕ (Μεσα Μνημονιοναζιστικης Επικοινωνιας) προβλεπεται πως θα ειναι σε πολλες περιπτωσεις μεγαλυτερες απο το εισοδημα των αγροτεμαχιων, που καθοριζεται και αυτο απο το ιδιο το κρατος με βαση το λεγομενο συστημα του "αντικειμενικου" προσδιορισμου του γεωργικου εισοδηματος, με αποτελεσμα την απολλοτριωση της ακινητης κτηματικης περιουσιας, μεσω της φορολογικης απομειωσης της.

Η φορολογικη βουλιμια καταβροχθιζει απεπτη και την πιο απλη τη λογικη, μετατρεποντας ακομα και την αυτοαποκαλουμενη "αντικειμενικοτητα" του εισοδηματος σε υποκειμενικοτητα ολκης και κλοπης.

Αφου ηδη καταστραφηκαν οι αστικες δομες της οικονομιας και της κοινωνιας, μπηκε στην κινητικοτητα της "ευθανασιας" και η γεωργικη παραγωγη, η οποια απο χρονια αντιμετωπιζε την ερημοποιηση, εξαιτιας του οτι το κοστος παραγωγης υπερεβαινε τις προσοδους της και διατηρηθηκε σε κωμα στον αναπνευστηρα των επιδοτησεων.

Η "μεθοδος του σαλαμιου" αποδιδονταν για χρονια στον Σταλιν απο την εθνικοσωτηρια "δημοκρατια", τα "κονσερβοκουτια", ομως, και τα "τσεκουρια" ειναι τα οπλα της απογονου της, της οικονομοσωτηριας δικτατοριας.

Η νεα αυτη φασιστικη φορολογικη επιθεση (αυτος στην πραγματικοτητα ειναι ο νεοφασισμος και ο νεοναζισμος, εκκεκτρικοι σαν τον ομογαλακτο τους νεοπλουτισμο) αναστρεφει καθε λογικη.
Εξαλλου, ο φασισμος και ο ναζισμος ποτε δεν διεθεταν λογικη, περαν αυτης της "λογικης" της βιας, αφου στην πραγματικοτητα αναγει το φορο της ακινητης ιδιοκτησιας σε προσοδο βιαιου και καταχρηστικου πλουτισμου του τραπεζοφασιστικου κρατους και το εισοδημα της ιδιας της ιδιοκτησιας σε ευτελη αντιμισθια (αντιφορολογια), που παρεχει το κρατος στον ιδιοκτητη για την υποχρεωτικη μεταταξη του στη δουλοπαροικια.
Κατι, δηλαδη, αναλογο με το "μισθο" της διθεσιμοτητας των εργαζομενων.
Η ταξη της παραδοσιακης ιδιοκτησιας μπηκε στο μηχανισμο της διαθεσιμοτητας του χρηματοπιστωτικου κεφαλαιου.

Προγραμμα ταξικης κινητικοτητας, στο οποιο, ισως για πρωτη φορα, η λεξη κινητικοτητα μπορει να χρησιμοποιηθει χωρις εισαγωγικα.

Την ιδια ωρα που στο πειραματικο εργαστηριο του καπιταλισμου, την Ελλαδα, αποδομειται ο κλασικος καπιταλισμος προς οφελος του χρηματοπιστωτικου, οι νομικες υπηρεσιες της ΕΕ εκριναν, συμφωνα με πληροφοριες του πρακτορειου  Reuters, ως "αντιευρωπαικο" το "Φορο Τομπιν" (Tobin tax), που απο το 1972 προτεινε στις διαλεξεις του στο Princeton ο Νομπελιστας οικονομολογος James Tobin, για τον περιορισμο, να το πω απλα, των χρηματοπιστωτικων "αρπαχτων" στις συναλλαγματικες συναλλαγες και σημερα αντιμετωπιζεται ως ενας φορος των χρηματοπιστωτικων συναλλαγων, που δεν αφορουν μονο το συναλλαγμα, αλλα και τις υπολοιπες χρηματοπιστωτικες πραξεις.

Ετσι, ο χρηματοπιστωτικος πλουτισμος παραμενει αφορος και ανεξελεγκτος, γιατι το αντιθετο, κατα τις νομικες υπηρεσιες της ΕΕ, δεν συναδει με το εθιμικο "δικαιο" της.
Το δικαιο του κλεπτοτραπεζιτη.

Το κρατος πλεον στην Ελλαδα αποκαλυπτεται προκλητικα και απροκαλυπτα.
Δεν ειναι ενα συγκεντρωτικο μορφωμα της πολιτικης εξουσιας, αλλα ενα ταξικο φονικο εργαλειο του χρηματοπιστωτικου φασισμου, για την κατεδαφιση καθε "δικαιωματος", "δικαιου" και "λογικης", που μπορεσε να οικοδομηθει και να επιβιωσει μεχρι σημερα μεσα στις ανοχες του παραδοσιακου καπιταλισμου.

Ο χρηματοπιστωτικος καπιταλισμος δεν εχει ανοχες.
Στο χερι μας ειναι να αποδειξουμε πως δεν εχει και αντοχες.
Ειναι η απολυτη φεουδαρχικη ηγεμονια του νομισματικου πλουτου, που μονο με μια ταξικη και οχι απλα πολιτικη συγκρουση μπορει να αντιμετωπιστει.

ΥΓ. Οι ερωτησεις κρισεως απευθυνονται σ' αυτους που διαθετουν κριση.
Αυτη τη φορα, ομως, θα πρεπει να απευθυνθει στο ΑΚΡΙΤΟ ΚΡΑΤΟΣ:
Οταν οι φορολογικες απαιτησεις του κρατους της ταξικης βιας ειναι μεγαλυτερες απο τις προσοδους των πολιτων, ποια ειναι η διεξοδος του πολιτη;

Ισως η απλουστερη, που μας διδαξε η ιστορια:
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ.
Mενει μονο να αποφασισουμε αν θα οδηγηθουμε ελευθεροι στο θανατο ή νεκροι στην ελευθερια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου